Πριν από 57 χρόνια, το 1964, οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν το «εισιτήριο» της επιστροφής της Ιαπωνίας στη διεθνή κοινότητα, για να αποδείξει ότι είχε αφήσει πίσω της το «αμαρτωλό» παρελθόν και τη συμπόρευση με τις δυνάμεις του Αξονα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 2013, όταν ανέλαβε τη διοργάνωση του 2020, ήθελε να αποδείξει ότι ξαναγεννήθηκε μετά τον σεισμό του 2011 και την πυρηνική καταστροφή της Φουκουσίμα. Τα ’φερε έτσι όμως η μοίρα, ώστε το Τόκιο να πρέπει πρώτο να δώσει το σύνθημα ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες επιζούν σε πείσμα της πανδημίας. Και το έδωσε χθες, με μια εντυπωσιακή στη λιτότητα και γεμάτη συμβολισμούς τελετή έναρξης, σε αρμονία με μια υφήλιο που αναρρώνει…
Οι 32οι Ολυμπιακοί Αγώνες άνοιξαν επίσημα χθες στην ιαπωνική πρωτεύουσα, με τους αθλητές στο επίκεντρο. Οι εμπνευστές της εκδήλωσης από το πρώτο λεπτό υπενθύμισαν την προσπάθεια αυτών των 11.000 ανθρώπων να συνεχίσουν την ολυμπιακή τους προετοιμασία σε συνθήκες καραντίνας, στα σπίτια τους και σε κήπους, όταν είχε μπει λουκέτο σε όλα τα γήπεδα και προπονητήρια του κόσμου. Ενας διάδρομος γυμναστικής στο κέντρο του σταδίου θύμιζε όλες αυτές τις μοναχικές ώρες… Ομως οι Αγώνες είναι εδώ. Με καθυστέρηση μιας χρονιάς, με περιορισμούς, με αποστασιοποίηση, με το άγχος των ελέγχων. Αλλά είναι εδώ…
Η τελετή είχε αρκετά δυνατά σημεία. Οπως τη σιγή ενός λεπτού στη μνήμη των τουλάχιστον 4.150.000 θυμάτων του Covid-19, τους τελευταίους 18 μήνες. Ή το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων από το ξύλο των δένδρων που είχαν φυτέψει αθλητές από όλο τον κόσμο στο Τόκιο, το 1964. Ή το σήμα του Τόκιο 2020 και την υφήλιο να «απεικονίζεται» από εκατοντάδες drones στον ουρανό της ιαπωνικής πρωτεύουσας. ` Ή τη σημαία των Ολυμπιακών Αγώνων που μεταφέρθηκε από τα χέρια αθλητών και κοινωνικών λειτουργούν που δραστηριοποιήθηκαν ενεργά στην αντιμετώπιση της πανδημίας και την ανακούφιση των συνανθρώπων τους.
Υπό τους ήχους του «Μπολερό» του Ραβέλ, η Ολυμπιακή Φλόγα μπήκε στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η Ναόμι Οσάκα, κάτοχος 4 Γκραν Σλαμ στο τένις και ιδιαίτερα δραστήρια στη μάχη κατά των διακρίσεων, άναψε τον βωμό, εμπνευσμένο από λουλούδι λωτού.
Η ανακούφιση των αθλητών που ήταν πλέον εκεί, έτοιμοι να ζήσουν το όνειρό τους, είχε φανεί από τη στιγμή της παρέλασης, με την Αννα Κορακάκη και τον Λευτέρη Πετρούνια να οδηγούν ένα ποτάμι χρωμάτων και χαμογελαστών ματιών (καθώς τα περισσότερα πρόσωπα ήταν καλυμμένα από μάσκες). Το στάδιο λουζόταν στα χρώματα της σημαίας κάθε χώρας που εμφανιζόταν. Την παράσταση έκλεψε η αποστολή της Αργεντινής, με το εκπληκτικό κέφι της και τα τραγούδια που έχουμε συνηθίσει από την ποδοσφαιρική τους ομάδα. Και οι Πορτογάλοι ήταν ιδιαίτερα ευδιάθετοι, «ξυπνώντας» τους υπόλοιπους. Οπως και οι Γάλλοι, που μπήκαν προτελευταίοι στο στάδιο, ως διοργανωτές των Αγώνων του 2024. Πλέον, τα φώτα της γιορτής έσβησαν και ανάβουν αυτά των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Για το κυρίως πιάτο.
Υστερόγραφο: Η μουσική, ειδικά στην αρχή της τελετής, δεν κάλυπτε πάντα τις φωνές των διαδηλωτών που είχαν μαζευτεί σε μια γωνία έξω από το γήπεδο για να διαμαρτυρηθούν για την τέλεση των Αγώνων εν μέσω της πανδημίας. Στο μεταξύ, χθες το πρωί, ανακοινώθηκε ότι άλλα 19 άτομα βρέθηκαν θετικά στον κορονοϊό, εκ των οποίων τρεις είναι αθλητές -δεν ανακοινώθηκαν όμως τα ονόματα και το σπορ τους. Πλέον, ο αριθμός των κρουσμάτων που αφορούν συνολικά στην ολυμπιακή οικογένεια είναι 106, με τους ελέγχους να ξεπερνούν τις 30.000. Ομως, οι Αγώνες έχουν πια ξεκινήσει…
