Οικεία παράσταση είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες για την ελληνική υδατοσφαίριση – από το 1980 (Μόσχα) μέχρι σήμερα η Εθνική δεν έχει λείψει από την κορυφαία αθλητική συνύπαρξη. Συνέπεια-μητέρα προοπτικής προσέγγισης της κορυφής; Μα και βέβαια, ο 28χρονος Κώστας Γενηδουνιάς, χαρισματικός σκόρερ, ναι μεν δεν αρνήθηκε πως η ταύτιση της Εθνικής με τη διοργάνωση αυξάνει τις προσδοκίες διάκρισης αλλά όταν ρωτήθηκε «πώς εξηγείται η ίδια αλληλουχία της παρουσίας της;», μας έβαλε στη θέση μας! Δικαίως:
«Αν όλοι σας ρίχνατε μια σοβαρή ματιά στο πόλο πριν και μετά από κάθε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων, δεν θα απορούσατε για την ίδια επιτυχία της Εθνικής, όπως και για πολλές άλλες επιτυχίες τόσο της Εθνικής ανδρών αλλά και άλλων κλιμακίων της Εθνικής, ανδρών και γυναικών, όπως και συλλόγων. Υπάρχει παράδοση. Αλλά την παράδοση τη δημιουργούν οι αξίες, τα ταλέντα. Και ταλέντο υπάρχει στους συλλόγους, από τα τμήματα παίδων μέχρι τους ενηλίκους. Τα στελέχη του πόλο, λοιπόν, απορούμε με όλους εσάς που… απορείτε για τη διάρκεια της παρουσίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ας είναι… Στο Τόκιο, όλοι μας γνωρίζουμε τον βαθμό δυσκολίας στον όμιλο που κληρωθήκαμε, προετοιμαστήκαμε όπως έπρεπε και αναγνωρίζουμε πως η ίδια καλή παράδοση αυξάνει τις ευθύνες μας. Η μεγάλη πίεση υπήρχε στην προσπάθεια να προκριθούμε στο Τόκιο, τώρα η σκέψη έχει ησυχάσει, θα προσπαθήσουμε ελεύθερα για το καλύτερο δυνατό».
● Το «καλύτερο δυνατό» είναι θέση στο βάθρο;
Ο στόχος είναι όσο πιο ψηλά. Μίλησα για διάκριση, μεγάλη κουβέντα ακούγεται αυτό που είπα, αλλά για να το λέω σημαίνει ότι μπορούμε. Ο όμιλός μας, επαναλαμβάνω, είναι δύσκολος αλλά βεβαιώνω πως η εμπειρία, το κίνητρο της συμμετοχής σε Ολυμπιακούς Αγώνες μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα των ομάδων. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για να πειστεί κάποιος, αλλά για εμάς που βρισκόμαστε στο νερό αρκεί μόνο η εμπειρία για να ξέρουμε πως αυτό ισχύει.
● Στον ίδιο όμιλο με Ουγγαρία, ΗΠΑ, Ιταλία, την οικοδέσποινα Ιαπωνία και τη Νότια Αφρική. Τέσσερις δυνάμεις και μια ευκαιρία για χαμηλούς τόνους.
Καμία «ευκαιρία», οι Νοτιοαφρικανοί οφείλουμε να λέμε στον εαυτό μας πως «δεν είναι εύκολη ομάδα» όπως αλήθεια φαίνεται, αλλά άγνωστος «Χ». Η Ουγγαρία είναι παραδοσιακή δύναμη με πολλά χαρίσματα σε κάθε τομέα, μέσα στα δυο πρώτα φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Η Ιαπωνία παίζει διαφορετικά απ’ όλους τους υπόλοιπους, απ’ όλους μας. Οι Ιάπωνες παίζουν διαφορετική άμυνα, βασίζονται στην κόντρα. Οι Ιταλοί, θα το πω απλά επειδή αυτή είναι η ουσία της παρουσίας τους, είναι καταφερτζήδες. Εχουν ικανότητα αλλά και έμφυτη πονηριά που τους κάνει ακόμη πιο δύσκολους. Οσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ναι μεν είναι άπειρη ομάδα, αλλά δεν τους νικάς εύκολα. Δύσκολος όμιλος αλλά εξαρτάται και από εμάς.
● «Εμείς» λοιπόν.
Αναγνωρίζω ότι τα τελευταία χρόνια είμαστε ένα επίπεδο κάτω από τις κορυφαίες ομάδες. Πρέπει να πεισμώσουμε και να μειώσουμε τα λάθη μας. Ελπίζω να το καταφέρουμε στο Τόκιο. Από κάποιους συμπαίκτες μου βλέπω τον ίδιο τρόπο σκέψης, άρα μπορώ να είμαι αισιόδοξος. Υπάρχει και άλλη πραγματικότητα, αυτή που ζούμε όλοι μας, εμείς, εσείς και θέλουμε, με πολλή δουλειά και δυνατή σκέψη να την κάνουμε κίνητρο.
«Χάθηκε το μυαλό»
Δεν τον ρωτήσαμε κάτι αμέσως μετά, αλλά σωπάσαμε… Η ίδια σιωπή μας ισοδυναμούσε με γνώση για τα επόμενα λόγια του. Δικαιωθήκαμε:
«Η περίοδος του ιού, σε αυτήν αναφέρθηκα, ήταν για όλους μας εχθρός της αφοσίωσης. Λες και χάθηκε το μυαλό μας. Προσπαθήσαμε να ξαναβρούμε ρυθμό και επειδή θέλουμε στο Τόκιο να χαμογελάσουμε πάλι εμείς οι ίδιοι, οι οικείοι αλλά και κάθε άλλος που θα μας βλέπει απ’ το σπίτι του στην Ελλάδα. Το ότι είμαστε το μοναδικό ομαδικό άθλημα με αυτή τη σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όχι απλά με βοηθά αλλά με υποχρεώνει να σκέπτομαι έτσι. Εγώ και άλλοι συμπαίκτες έτσι σκεπτόμαστε, βεβαιώνω γι’ αυτό».
● Μπράβο σου, μπράβο σας
Μα, θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς στη θέση του συμπολίτη που θα μας βλέπει από το σπίτι και εκείνος στη δική μας θέση, στην πισίνα. Ετσι, δεν οφείλουμε να σκεπτόμαστε όλοι πλέον, μετά από παρόμοια εμπειρία, ο ιός τώρα, η οικονομική κρίση νωρίτερα; Ναι, έτσι! Μακάρι να το δούμε στην καθημερινότητα μετά το τέλος του κακού. Ο αθλητισμός βοηθά τη σκέψη σε κάθε περίοδο.
