Το «Σάρας Άκμπαρ» της Φενερμπαχτσέ και το «Χριστός Ανέστη» του Γκούντουριτς

Η 26η Μαΐου ξημέρωσε με τον… Αλάχ χαρούμενο στο Άμπου Ντάμπι και τους φιλάθλους της Φενερμπαχτσέ ν’ αναφωνούν «Σάρας Άκμπαρ», δηλαδή ο «Σάρας είναι ο μέγιστος», γεμάτοι υπερηφάνεια.

Μόλις λίγες ώρες πριν, η τουρκική Φενερμπαχτσέ είχε στεφθεί Πρωταθλήτρια Ευρώπης για δεύτερη φορά στην Ιστορία της, στο 7ο φάιναλ φορ της και δεύτερο διαδοχικό, στον 4ο τελικό της στη διοργάνωση, χορηγός της οποίας είναι η Turkish Airlines. Λες και όλα συνωμότησαν… υπέρ τους, με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να ντύνεται Πήτερ Ο’Τουλ και να υποδύεται τον «Λόρενς της Αραβίας»… της κινηματογραφικής ταινίας του 1962 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην. Όχι της Σαουδικής Αραβίας… αλλά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων! Η Φενερμπαχτσέ, αφού πρώτα, το 2017 χάρισε στο τουρκικό μπάσκετ τον πρώτο τίτλο Euroleague στην Ιστορία του, το 2025 του χάρισε και το 4ο (2021 και 2022 η Αναντολού Εφές έκανε το back to back)… με τον Σέρβο πρωταγωνιστή της Φενερμπαχτσέ στον τελικό Μάρκο Γκούντουριτς ν’ αναφωνεί μιλώντας στους Έλληνες δημοσιογράφους, μετά την κατάκτηση της κορυφής: «Χριστός Ανέστη».  

Ο «Σάρας» χρειάστηκε να δοκιμάσει πέντε φορές την πικρή «γεύση» μιας παρουσίας σε φάιναλ φορ ως προπονητής και μάλιστα με τρεις διαφορετικές ομάδες (Ζαλγκίρις, Μπαρτσελόνα και Φενερμπαχτσέ) στα οποία μόνο μία φορά είχε φτάσει μέχρι τον τελικό, για να… λουστεί με τη σαμπάνια του Πρωταθλητή Ευρώπης, στην Etihad Arena, για να χορεύει σαν… σχολιαρόπαιδο, απαλλαγμένος από όλη αυτή τη συσσωρευμένη πίεση ετών, το “Freed from Desire” λίγα λεπτά πριν τη στέψη της Φενερμπαχτσέ. Μετά από εμπειρία δηλαδή σε έξι φάιναλ φορ, εκ των οποίων τα πέντε διαδοχικά (2021, 2022, 2023, 2024, 2025), αφού ήταν στην καταληκτική φάση και το 2018 ως προπονητής, δεν θα άφηνε τον rookie Βασίλη Σπανούλη στη Euroleague και την πρωτοεμφανιζόμενη σε τελικό Μονακό να του… κλέψει τη χαρά. Δεν θα μπορούσε να συγχωρέσει ποτέ τον εαυτό του… αν συνέβαινε αυτό. Σίγουρα για αυτόν τον λόγο θα… συγχωρεί και ο Βασίλης Σπανούλης τον πρώην συμπαίκτη του… που του στέρησε την ευκαιρία να γίνει ο δεύτερος προπονητής, μετά τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (Παρτιζάν 1992) που κατακτά το τρόπαιο στην πρώτη μόλις σεζόν του στη διοργάνωση.

Η Φενερμπαχτσέ, στις τάξεις της οποίας υπάρχουν και δύο Έλληνες, ο γυμναστής Κώστας Χατζηχρήστος και ο φυσικοθεραπευτής Κοσμάς Κοντογιάννης, δεν ήρθε ως αουτσάιντερ στο φάιναλ φορ του Άμπου Ντάμπι. Έστω κι αν ο πρώτος της κανονικής περιόδου, Ολυμπιακός, ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την Κούπα, η ομάδα της Κωνσταντινούπολης έδειχνε ικανή ν’ αποκλείσει τον Παναθηναϊκό και να βρεθεί στον τελικό. Μόνο μία λιγότερη ήττα είχαν οι Τούρκοι από τον Ολυμπιακό στην κανονική περίοδο, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση (24-10 ο Ολυμπιακός, 23-11 η Φενερμπαχτσέ). Η Φενέρ έγινε και η μόνη από τις τέσσερις φιναλίστ που προκρίθηκε με “sweep” (3-0) στο φάιναλ φορ, απέναντι στην ομάδα ευχάριστη έκπληξη της σεζόν και πρωτοεμφανιζόμενης στην διοργάνωση Παρί. Απέδειξαν την ανωτερότητά τους απέναντι στον Πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό νικώντας τον με 82-76 στον ημιτελικό… και έλαβαν με χαρά το δώρο του Σπανούλη και της Μονακό που έβγαλαν από τον δρόμο τους, με 78-68 στον ημιτελικό, τον έμπειρο, διψασμένο και αποφασισμένο για το τρόπαιο Ολυμπιακό. Η Φενερμπαχτσέ πήρε θέση στο τζάμπολ, έχοντας σαφή ποιοτική υπεροχή συνολικά, από τη Μονακό των «καυτών» σουτέρ. Και μετά από το +9 των Μονεγάσκων στην 2η περίοδο, η παρουσία του Κεμ Μπιρτς στο «5» με τα έξι ριμπάουντ αποδείχτηκε αρκετή απέναντι στον Ντάνιελ Τάις και τον Τζαιτέ (εκτός δωδεκάδας ο Μοτιεγιούνας, με μηδέν χρόνο συμμετοχής ο Παπαγιάννης, αμφότεροι και στα δύο ματς του φάιναλ φορ). Και εν συνεχεία, ο MVP του φάιναλ φορ, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις με 23 πόντους και 9 ριμπάουντ και ο Μάρκο Γκούντουριτς με 19 πόντους και 6 ριμπάουντ, οι Ντέβον Χολ και Ουέιντ Μπάλντγουιν με 13 πόντους… άφησαν απαρηγόρητο και χωρίς τρόπαιο στην καριέρα του τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών της Euroleague, Μάικ Τζέιμς.

Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, αφού «έγραψε» το όνομά του στη λίστα των προπονητών με τίτλο Euroleague, δήλωσε: «Είναι απίστευτο. Ήθελα αυτό το τρόπαιο καιρό τώρα! Είναι υπέροχο που το καταφέραμε μαζί με αυτά τα παιδιά και με αυτόν τον κόσμο. Συγχαρητήρια στον Βασίλη και τη Μονακό. Είπαμε και πριν το φάιναλ φορ, όλες οι ομάδες θα μπορούσαν να το κερδίσουν. Η Μονακό ήταν μία υπέροχη ομάδα. Περάσαμε δυσκολίες στη σεζόν, βρήκαμε τρόπο να μείνουμε ενωμένοι. Από τον Ιανουάριο και μετά παίξαμε καλό μπάσκετ». Ο τεχνικός της Φενέρ, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, έγινε ο τέταρτος στην Ιστορία που έχει κατακτήσει Euroleague ως παίκτης και ως προπονητής και ο τρίτος τα τελευταία 62 χρόνια, μετά τους Λόλο Σάινθ και Σβέτισλαβ Πέσιτς (στη συνολική καταμέτρηση όλων των εποχών είναι και ο Αρμενοσοβιετικός Αρμενάκ Αλατσατσιάν). Έγινε και ο πρώτος που έχει συνδυάσει τον τίτλο του MVP φάιναλ φορ ως παίκτης και τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης ως προπονητής.

Ο Μάρκο Γκούντουριτς… ευχαριστούσε τον δικό του Θεό για τoν πρώτο δικό του τίτλο Euroleague, αφού είχε αποκτηθεί από τη Φενερμπαχτσέ αμέσως μετά την πρώτη ιστορική κούπα της Φενέρ το 2017, σ’ εκείνη την πρώτη θητεία του στην ομάδα της Κωνσταντινούπολης πριν αποκτηθεί από τους Μέμφις Γκρίζλις, για να επιστρέψει στην Πόλη το 2020. «Είμαι πολύ κουρασμένος, πολύ κουρασμένος. Χριστός Ανέστη. Ευχαριστώ τον Θεό. Μας βοηθάει και μας οδήγησε μέχρι εδώ. Ήμασταν ομάδα όλη τη σεζόν, όπως και σήμερα. Νιώθω πάρα πολύ κουρασμένος. Θα έχουμε δύο ημέρες ρεπό ανεξάρτητα με το πόσες θέλω εγώ και μετά αρχίζουν τα πλέι οφ του πρωταθλήματος. Όλοι τα έδωσαν όλα,» είπε ανακουφισμένος ο Μάρκο Γκούντουριτς.

Ο Ντέβον Χολ ήταν ο MVP του ημιτελικού με τον Παναθηναϊκό, ενώ σημείωσε μεγάλα καθοριστικά σουτ και στον τελικό με τους Μονεγάσκους. Ο Χολ ήταν εκστασιασμένος: «Είναι οι καλύτερες στιγμές της μπασκετικής μου καριέρας, δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής μου, γιατί υπάρχει ένα μωρό που έρχεται σύντομα! Νωρίς στο πρώτο ημίχρονο τους επιτρέψαμε να πάρουν πολλά επιθετικά ριμπάουντ και να έχουν δεύτερες ευκαιρίες, αλλά στη συνέχεια βελτιωθήκαμε σε αυτόν τον τομέα. Δεν με ένοιαζε το αν θα έπαιρνα το βραβείο του MVP, κατακτήσαμε το τρόπαιο και δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Το πλάνο μας ήταν να είμαστε επιθετικοί, να μπούμε δυνατά στο παιχνίδι και να είμαστε οι πρώτοι που θα… ρίξουμε την γροθιά. Ήταν μια ομαδική προσπάθεια, αντιμετωπίσαμε ομάδες που είναι τρομερά ταλαντούχες και για αυτό βρέθηκαν στο φάιναλ φορ. Πριν το παιχνίδι ο Γιασικεβίτσιους μας μίλησε για τις λεπτομέρειες. Είναι πανέξυπνος, αφοσιωμένος και παθιασμένος. Ξέρει τι θέλει από την ομάδα και όταν δεν κάνεις αυτά που ζητάει, θα τα ακούσεις».

Στον άλλον πάγκο, όπου ο Γιώργος Παπαγιάννης… έκλαιγε μετά την απώλεια του τίτλου… όπως την περασμένη Παρασκευή ο Εβάν Φουρνιέ του Ολυμπιακού για τον αποκλεισμό από τον τελικό, ο Βασίλης Σπανούλης δήλωνε: «Ήταν ένα πολύ physical παιχνίδι. Εμείς παίξαμε physical και χρεωθήκαμε με πολλά φάουλ και η Φενέρ έπαιξε physical και την άφησαν να παίξει και αυτό ήταν φανερό. Αυτή είναι η ζωή, δεν μπορούμε να κρίνουμε. Αυτή είναι ζωή. Πρέπει να βελτιωθούμε να μην κάνουμε τόσα λάθη και να κάνουμε καλύτερη δουλειά απέναντι στις αλλαγές». 

Η 26η Μαϊου ξημέρωσε στο Άμπου Ντάμπι, με το πρώτο φάιναλ φορ εκτός ευρωπαϊκών εδαφών στην Ιστορία να έχει ολοκληρωθεί αφήνοντας επώδυνες αναμνήσεις στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό λόγω της μη κατάκτησης του τροπαίου που αρχής γενομένης την Παρασκευή (30/5) παίρνουν θέση στους τελικούς της Greek Basketball League, με στόχο την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή Ελλάδας 2025. Για δεύτερη διαδοχική φορά οι δύο ελληνικές ομάδες αποτέλεσαν το 50% του φάιναλ φορ του κορυφαίου ευρωπαϊκού διασυλλογικού πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός, που πέρυσι είχε στεφθεί Πρωταθλητής Ευρώπης στο Βερολίνο, ήδη προέβη σε οριστική συμφωνία με τον παίκτη αποκάλυψη της Παρί φέτος, Τι Τζέι Σορτς…, κίνηση που έδειξε άμεσα τις προθέσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου να δώσει συνέχεια στις «υψηλές πτήσεις» των «πρασίνων». 

Στον Ολυμπιακό, η απογοήτευση για την απώλεια του τίτλου σε τέσσερα διαδοχικά φάιναλ φορ είναι τόσο μεγάλη που όπως όλα δείχνουν θ’ ακολουθήσουν μεγάλες αλλαγές. Αυτό πάντως που σίγουρα δεν θ’ αλλάξει είναι η δέσμευση των αδελφών Αγγελόπουλων να συνεχίζει να πρωταγωνιστεί στο ευρωπαϊκό μπάσκετ η ομάδα του Πειραιά.