«Ισπανία, η ‘‘χαρά κάθε προπονητή’’»

Λίγες ώρες μετά τον τελικό, ο προπονητής της Τσεχίας, Ρόνεν Γκίζμπουργκ, απέδειξε αυτό που… υποψιαζόμασταν στη διάρκεια του Ισπανία-Αργεντινή. Πως η ενστικτώδης εξήγηση της επιβλητικής εμφάνισης των Ιβήρων, ορατή διά γυμνού οφθαλμού ακόμη και από αμύητους σε τεχνικές προσεγγίσεις του μπάσκετ, μπορεί να είναι η ουσία της αναφοράς ακόμη και συγκροτημένων όπως ο ίδιος.

Το απέδειξε το καλωσόρισμα της επικοινωνίας με την «Εφ.Συν.»:

«Το ήθελαν πολύ οι Ισπανοί, περισσότερο απ’ όλους μας. Το αποδεικνύει και η υπεροχή τους στον τελικό, μα περισσότερο η πορεία τους ώς εκεί. Δεν σας κρύβω ότι ακόμη κι εγώ είχα αναρωτηθεί για την αγωνιστική ετοιμότητά τους όταν έβλεπα τους Ισπανούς στη φάση των ομίλων να πιέζονται, προσέξτε, σε διαδοχικά παιχνίδια, απέναντι σε μικρότερους αντιπάλους και με επηρέαζαν οι απουσίες τους (Ροντρίγκεθ, Αμπρίνες, Ιμπάκα, Μίροτιτς).

»Τελικά, το είπα και στους παίκτες μου, αυτή η Εθνική Ισπανίας είναι η… χαρά κάθε προπονητή. Παίκτες με σθένος και ζηλευτή αμοιβαιότητα, πέρα από τεχνικές λεπτομέρειες. Βοήθησε και η καλή συγκυρία, ότι είχαν πολλούς παίκτες όχι μόνο για να ξεχαστούν οι απόντες αλλά πληθώρα επιλογών που μπορούν να λειτουργήσουν αυτόνομα, ανεξάρτητα αν, εκ των πραγμάτων, έπρεπε και να καλύψουν κενά».

Η δική του Τσεχία; «Η εμφάνισή μας είναι προϋπόθεση για καλύτερη πορεία στο άμεσο μέλλον και η αιτία δεν είναι μόνο, όπως λένε στην Τσεχία, πως ‘‘οι υπόλοιποι παίκτες εμπνέονται, προσπαθούν να ακολουθήσουν το ψηλό επίπεδο του Σατοράνσκι’’».

Σατοράνσκι! Οπως λέμε… Αντετοκούνμπο: «Ακριβές περιουσίες και οι δύο. Και τις ακριβές περιουσίες μας οφείλουμε να τις προσέχουμε. Το ελπίζω για τη σχέση της Ελλάδας με τον Αντετοκούνμπο επειδή παίκτες του επιπέδου του θέλουμε να βλέπουμε συνέχεια σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια ραντεβού».

Επιβεβαιώθηκε πως οι Ευρωπαίοι έχουμε γίνει Αμερικανοί; Εύκολα ή δύσκολα πια, όχι μόνο τους κοιτάς στα μάτια, αλλά τους νικάς.

«Οι Αμερικανοί έχουν πέσει στην παγίδα που έστησαν. Καλούν Ευρωπαίους στο ΝΒΑ για να τους… μάθουν μπάσκετ, συμβαίνει και αυτό, αλλά επίσης οι Ευρωπαίοι εκεί γνώρισαν τη συχνά μονοδιάστατη προσέγγιση του παιχνιδιού από τους Αμερικανούς και παρά τα προσόντα τους, κανείς δεν τους φοβάται πλέον όπως άλλοτε. Η ‘‘Ντριμ Τιμ’’ άλλων εποχών δύσκολα θα ξαναφανεί. Κρατήστε τη λοιπόν ως ελκυστική ανάμνηση».