Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πενήντα χρόνια (1968-2018) χρειάστηκε η ΑΕΚ για να διανύσει την απόσταση των 10 χιλιομέτρων που χωρίζει το Καλλιμάρμαρο από το «Νίκος Γκάλης» του ΟΑΚΑ, με μια ενδιάμεση στάση στη Λοζάνη (2000). Μέσα σε ηφαιστειώδη ατμόσφαιρα, που δημιούργησαν 20 χιλιάδες οπαδοί της και μετά από ένα χορταστικό παιχνίδι, η «Ενωση» γονάτισε τη Μονακό με 100-94 και κατέκτησε πανηγυρικά το Τσάμπιονς Λιγκ.

Αυτό ήταν το τρίτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της «βασίλισσας» ύστερα από το κυπελλούχων του 1968 και το Σαπόρτα του 2000. Συνάμα είναι το δεύτερο φετινό μετά το Κύπελλο Ελλάδος που σήκωσε στα «Δυο Αοράκια» του Ηρακλείου, κόντρα στον Ολυμπιακό. Αν αυτή δεν είναι αναγέννηση, τότε τι είναι;

Η ομάδα που αναγέννησε ο διοικητικός ηγέτης της Μάκης Αγγελόπουλος (είχε τάξει 500 χιλιάδες έκτακτο πριμ κατάκτησης), υπό τις οδηγίες του Ντράγκαν Σάκοτα μπήκε στο παρκέ αποφασισμένη, με πάθος και αυτοπεποίθηση.

Με «όπλο» την αποτελεσματικότητα στην επίθεσή της, όπως αποδείχθηκε από τους 100 πόντους που σημείωσε στο 40λεπτο και τους 53 που είχε σημειώσει στο ημίχρονο, έβαλε τη γαλλική ομάδα από κάτω και με την ενέργεια που άντλησε από τον κόσμο της την κράτησε, παρά τις δυο-τρεις δύσκολες στιγμές που πέρασε και τις τάσεις αυτοκτονίας που έδειξε πάλι στο τελευταίο δίλεπτο.

Παρ’ όλα αυτά τέλος καλό όλα «θαυμάσια», όπως θα έλεγε και η «Βέμπο» του 1968, Βασίλης Γεωργίου. «Οπως παλιά, βασίλισσα ξανά».

Στην αρχή ήταν ο Γκριν (18 π.) που έβαλε μπρος τη μηχανή και αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του τελικού, στο τέλος ήρθε ο Πάντερ (16 π.) να της δώσει την επιτάχυνση που χρειαζόταν για να αντέξει το αγχώδες φινάλε, ο αρχηγός Ντούσαν Σάκοτα (16 π.) που είχε την ψυχραιμία που σρειαζόταν. Ωστόσο ήταν όλοι οι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν και κατέθεσαν την ψυχή τους.

Και στην άμυνα και στα ριμπάουντ. Ο Χάρις (9 π.) απασχόλησε την άμυνα και βοήθησε σε άλλους τομείς, ο πολυδιάστατος Τζέιμς (13 π.), ο εγκεφαλικός Ξανθόπουλος (6 ασ.), ο δυναμικός Χάντερ (10 π.), ο αέρινος Μαυροειδής (7 π.), ο ψυχωμένος Λαρεντζάκης (8 π.), ο ατσάλινος Βασιλόπουλος. Ακόμη και ο Ατιτς με τον Καββαδά που δεν χρησιμοποιήθηκαν τα έδωσαν όλα στο να υποστηρίζουν.

Η Μονακό, που ήταν το φαβορί και έπαιξε υπό το βλέμμα του πρίγκιπα Αλβέρτου, λύγισε στη δύναμη της ΑΕΚ και της έδρας της, κυνηγούσε διαρκώς, πλησίασε δυο φορές στον πόντο αλλά μόνο με τα τρίποντα του Γκλαντίρ (18 π.) δεν μπορούσε να… κάνει δουλειά.

«Ηταν μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της ΑΕΚ. Σε τρεις μήνες κατακτήσαμε δύο τίτλους. Συνεχίζουμε με όνειρα και όραμα» δήλωσε πανευτυχής ο Μάκης Αγγελόπουλος. Παρεμπιπτόντως, αυτό ήταν το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο του Ντράγκαν Σάκοτα μετά το Κυπελλούχων του 1991 με τον ΠΑΟΚ (Γενεύη) και ο τρίτος τίτλος του με την ΑΕΚ: πρωτάθλημα 2002, Κύπελλο 20018, Τσάμπιονς Λιγκ 2018.

Η Μούρθια (Σόκο 15) κατέλαβε την 3η θέση, αφού στον μικρό τελικό επικράτησε με 85-74 της Λούντβισμπουργκ (Τζόνσον 17).

Στο μεταξύ, στο γκαλά που έγινε το βράδυ του Σαββάτου ανακοινώθηκαν οι ατομικές διακρίσεις της κανονικής περιόδου. Πολυτιμότερος παίκτης αναδείχθηκε ο Μάνι Χάρις της ΑΕΚ, ο οποίος συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα με τους Ντι Τζέι Κένεντι (Καρσίγιακα), Σόκο (Μούρθι), Λαϊμπερί (Στρασμπούργκ), Κικάνοβιτς (Μονακό), ενώ στη δεύτερη πεντάδα συμπεριλήφθηκε ο Ντούσαν Σάκοτα μαζί με τους Γιορκ (Μπαϊρόιτ), Ρέι (Νίμπουργκ), Εβανς (Μονακό) και Βίντμαρ (Μπάνβιτ). Προπονητής της χρονιάς αναδείχθηκε ο Τζον Πάτρικ της Λούνβισμπουργκ και καλύτερος νέος παίκτης ο Κουλμπόκα (Κάπο ντ’Ορλάντο).