Ντροπή μας!

Εκπληξη; Καμία. Απέχθεια μόνο και αίσθηση ντροπής! Βράδυ Σαββάτου στο Ολυμπιακό Στάδιο και από τις διπλανές θύρες έβλεπαν τα δημοσιογραφικά θεωρεία και γελούσαν με το σινάφι μας.

Για την ακρίβεια, δικαιολογημένα γελούσαν με πολλούς απ’ όσους παρίσταναν τους δημοσιογράφους αλλά συμπεριφέρθηκαν και πάλι σαν οπαδοί. Ντροπή! Κι επειδή σ’ αυτό το ανεξέλεγκτο σκορποχώρι ονόματι δημοσιογραφικά θεωρεία, υπήρχαν ανάμεσά μας και πολλοί που δεν ήταν δημοσιογράφοι και κάθισαν εκεί επειδή («έλα μωρέ τώρα») κανείς δεν τους απαγόρευσε την είσοδο, διευκρινίζουμε ότι αναφερόμαστε σε εκπροσώπους του Τύπου (του ποιου;) και μόνο…

Αρκετοί, λοιπόν, απ’ όσους έγραφαν στο χαρτί ή στον κομπιούτερ τους, μόλις έχανε ευκαιρία η ΑΕΚ ή ο Ολυμπιακός, μόλις έπαιρνε φωτιά το παιχνίδι και όχι μόνο, παρατούσαν τα μολύβια και τα πληκτρολόγια. Και όρθιοι, όπως οι οπαδοί απέναντι, ή καθιστοί με τις παλάμες ή τις γροθιές να χτυπούν τους πάγκους των θεωρείων, αντιδρούσαν υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας όπως σε πολλά παιχνίδια πλέον σε όλα τα γήπεδα. Ο κόσμος δίπλα έβλεπε, γελούσε… Ακούσαμε οπαδούς να λένε, ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ, «κοίτα ρε ποιοι μας ενημερώνουν» και κάποιοι από εμάς τους υπόλοιπους, φιλήσυχους ρεπόρτερ σκύβαμε το κεφάλι αμήχανοι. Είδαμε τον πρόεδρο του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) Σωτήρη Τριανταφύλλου, ακόμη και στη διάρκεια του παιχνιδιού, πολύ περισσότερο στο ημίχρονο, να πηγαίνει στους… συναδέλφους (σ.σ.: τους ποιους;), να τους κάνει συστάσεις και να λέει «έχει παραγίνει το πρόβλημα με τους θερμόαιμους αθλητικούς συντάκτες. Αναγκαστικά κάποιοι από εμάς κάνουμε τους χωροφύλακες».

Ολοι, σε μικρή ηλικία, στις εξέδρες κάποιου γηπέδου αγαπήσαμε το ποδόσφαιρο, αλλά η έξωθεν επαγγελματική καλή μαρτυρία είναι πιο σημαντική απ’ τα… παιδικά καπρίτσια σας. To ευχάριστο, αλλά όχι επαρκές βέβαια, είναι ότι μετά το τέλος συνάδελφοι το συζητούσαμε με πυρήνα την ανάγκη να καθαρίσει το τοπίο. Φίλος-συνάδελφος είπε: «Πάντα υπήρχαν τέτοια συμπτώματα αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει. Κάτι πρέπει να κάνουν, επιτέλους, ΕΣΗΕΑ και ΠΣΑΤ».