Η αγαπημένη μέρα των αμερικανόφιλων έφτασε και φέτος, αφού τα ξημερώματα της Δευτέρας (01.30 ώρα Ελλάδας) θα διεξαχθεί η κορωνίδα του αμερικανικού αθλητισμού, το περίφημο Super Bowl, ο τελικός του πρωταθλήματος american football.
Στο διαβόητο Λας Βέγκας θα συναντηθούν οι Chiefs από το Κάνσας Σίτι και οι 49ers από το Σαν Φρανσίσκο με το διακύβευμα να είναι τεράστιο. Οι Chiefs θέλουν να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους μετά τον περσινό θρίαμβο επί των Eagles και οι 49ers να πάρουν τη ρεβάνς για την ήττα από τους αυριανούς αντιπάλους τους το 2020 και έτσι να πανηγυρίσουν το πρώτο τους τρόπαιο μετά από 30 χρόνια.
Η Αμερική ασχολείται με αυτά τα δεδομένα και παράλληλα… αγωνιά για το αν θα προλάβει να βρεθεί στο γήπεδο η σύντροφος του επιθετικού Τράβις Κέλτσε, η pop star Τέιλορ Σουίφτ, η οποία Σάββατο βράδυ δίνει συναυλία στην Ιαπωνία.
Εμείς θα ασχοληθούμε με πιο πεζά, αλλά όμορφα πράγματα. Οπως για παράδειγμα με τον Γιώργο Καρλαύτη. Τον Ελληνα του NFL, τον άνθρωπο που έγινε πρωταθλητής στην παρθενική του σεζόν και που βρέθηκε σε αυτή τη σπουδαία θέση λόγω μιας πολύ άσχημης συγκυρίας.
Ο 22χρονος αμυντικός των Chiefs ήταν rookie πέρσι απευθείας από το Πανεπιστήμιο, όμως αμέσως έγινε βασικός με ζηλευτές επιδόσεις, σε σημείο που να μη χάνει τη θέση του.
Ουσιαστικά η ιστορία του Γιώργου ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, δηλαδή καμιά δεκαριά χρόνια πριν γεννηθεί.
Ο πατέρας του, ο Μαθιός Καρλαύτης, αφού αποφοίτησε από τη Σχολή Μωραΐτη, πήγε για τις σπουδές του στις ΗΠΑ. Πρώτα στο Μαϊάμι και μετά για μεταπτυχιακό στο Περντιού. Εκεί γνώρισε τη συμφοιτήτριά του Εϊμι και ο έρωτας ήταν μεγάλος. Τόσο πολύ που έφερε γάμο και εν συνεχεία μετοίκηση στην Ελλάδα, διότι ο Ελληνας μηχανικός δεν ήθελε να ζήσει αλλού. Η οικογένεια μεγάλωσε πολύ με τέσσερα παιδιά: τρία αγόρια, με τον Γιώργο πρωτότοκο, και ένα κορίτσι. Ο πατέρας ήταν διδάκτωρ στο ΕΜΠ και σε ταξίδι του στην Κω το 2014 για ένα συνέδριο αφήνει ξαφνικά την τελευταία του πνοή σε ηλικία 44 ετών.
Κατόπιν επιθυμίας της μητέρας και με τη σύμφωνη γνώμη των παιδιών αποφασίζουν να πάνε όλοι μαζί στην Αμερική. Μάλιστα ο 13χρονος Γιώργος άργησε και δύο μήνες να τους ακολουθήσει, διότι ήθελε να συμμετάσχει σε αγώνες της Εθνικής Παίδων πόλο στην οποία ήταν τερματοφύλακας.
«Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που χάσαμε τον πατέρα μου. Μέσα σε μια στιγμή ένιωσα ότι εγώ πρέπει να γίνω ο άντρας της οικογένειας. Να στηρίζω τη μαμά μου και να βοηθώ τα αδέλφια μου. Προσπαθούσα να δείχνω ψύχραιμος και να μην κλαίω μπροστά τους. Το έκανα μόνος μου σε άλλες στιγμές» δήλωσε χαρακτηριστικά σε περσινή του συνέντευξη στην ΕΡΤ.
Ο Γιώργος Καρλαύτης ενηλικιώθηκε αναγκαστικά πρόωρα, δυσκολεύτηκε έναν χρόνο στο ελληνοαμερικανικό σχολείο της Ιντιάνα, αλλά μετά όλα πήραν τον δρόμο τους. Και στα μαθήματα και στον αθλητισμό. Ηθελε πάντα να γίνει επαγγελματίας αθλητής. Πέρα από πόλο, στην Αθήνα δοκίμασε και στίβο. Ο πατέρας του δεν ήθελε να ακούσει για ένα σπορ: το αμερικάνικο φούτμπολ. Οταν ήταν αυτός στο Πανεπιστήμιο, πήγε να παίξει στην κολεγιακή ομάδα και στην πρώτη προπόνηση υπέστη κάταγμα κρανίου! Δώδεκα ώρες χειρουργείο… «Πάντα μου έλεγε να κάνω ό,τι άθλημα θέλω πέρα από αυτό. Δεν μιλούσε για το NFL, αποφεύγαμε να το βλέπουμε σπίτι» τόνισε ο γιος Γιώργος, που όμως πήρε αυτή την απόφαση έπειτα από παραινέσεις γυμναστών και προπονητών στο σχολείο. Ηταν και η σωματοδομή του τέτοια που δεν του επέτρεπε να επιλέξει άλλο άθλημα.
«Δεν είχα ιδέα πώς παίζεται αυτό το σπορ και την πρώτη χρονιά έκανα ό,τι μου έλεγαν χωρίς να καταλαβαίνω τους κανόνες. Περισσότερο το κατανόησα παίζοντας Playstation» έχει πει. Οι σχολικές του αθλητικές επιδόσεις έφεραν προτάσεις από περίπου 50 Πανεπιστήμια. Αυτός όμως προτίμησε το πιο κοντινό στο σπίτι του. Αυτό του Περντιού, εκεί δηλαδή που φοίτησαν και γνωρίστηκαν οι γονείς του. Εμεινε εκεί δύο χρόνια μόλις, καθώς το NFL δεν μπορούσε να περιμένει. Εγινε ντραφτ στον πρώτο γύρο από τους Chiefs και γρήγορα βασικό και αναντικατάστατο μέλος.
Από την Ελλάδα ο Γιώργος Καρλαύτης δεν λείπει ούτε μία δεκαετία. Τα ελληνικά του είναι… κανονικά, υπό την έννοια ότι δεν έχει αποκτήσει «προφορά». Στο σπίτι ακόμα μιλάνε και τη γλώσσα μας μαζί με αγγλικά, ενώ έχει καθημερινή τηλεφωνική επαφή με τον παππού του εδώ στην Ελλάδα. «Αν δεν το σηκώσω αμέσως, θα με πάρει 5-6 φορές. Λέμε όλα τα νέα μας και έχει ουσιαστικά τον ρόλο του πατέρα μου».
Από την Αθήνα τού λείπουν αρκετά πράγματα. Οχι τα ελληνικά παραδοσιακά φαγητά, αφού αυτά τα τρώει και σπίτι του στην Αμερική, αλλά τα σουβλάκια, οι φίλοι του και φυσικά οι συγγενείς του. Γι’ αυτό λίγο μετά το Super Bowl θα επιστρέψει στην πατρίδα για περισσότερο από έναν μήνα.
Λογικά θα περάσει και από τη Λεωφόρο για να δει τον αγαπημένο του Παναθηναϊκό, όπως έκανε και μικρός παρέα με τον πατέρα του. Είχε πάει και πέρσι για να υπογράψει στον τοίχο έξω από τα αποδυτήρια και να πάρει δώρο μια φανέλα της ομάδας με το νούμερο 56, αυτό δηλαδή που φοράει και στους Chiefs. Μια φανέλα που δεν την έχει… πεταμένη. Τον περασμένο Νοέμβριο ήρθε στην Ευρώπη για αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στους Dolphins, που έγινε στη Φρανκφούρτη. Και ο Καρλαύτης μπήκε στο γήπεδο για την αναγνωριστική βόλτα φορώντας την εμφάνιση του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού και με ένα τσουρέκι από τον Τερκενλή στα χέρια!
