efsyn.gr , Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Μπράβο!» σκέφτηκα, έσφιξα τη γροθιά και όταν συνειδητοποίησα την αντίδρασή μου γέλασα με νόημα… Επειδή ανακάλυψα πως χάρηκα για την υπενθύμιση της αληθινής Ελλάδας με διεθνή απήχηση σε καιρούς χαλεπούς για τη χώρα μας, έστω και μέσω ταπεινής αφορμής, όπως η έκρηξη χαράς στα επινίκια ενός τενίστα.

Αλλά όχι οποιουδήποτε τενίστα. Του Σέρβου … Σέρβου, άρα Βαλκάνιου. Aκόμη ένας, έστω αφελής αλλά και συμβολικός, συνειρμός που μ’ έκανε να χαρώ για την κραυγή του «This is Sparta» μόλις τελείωσε ο, νικηφόρος για τον Σέρβο, τελικός του «US Open» απέναντι στην, εξίσου ισχυρή, παρουσία του Ρότζερ Φέντερερ.

Γιατί άραγε φώναξε ως υπογραφή της επιτυχίας του, στραμμένος προς την εξέδρα, την κραυγή του Τζέραρλντ Μπάτλερ, πρωταγωνιστή της γνωστής ταινίας «300» που αναφέρεται στην Αρχαία Σπάρτη; Λέτε η μητέρα του να τον… ξεπροβόδισε για το τουρνουά ως αρχαία Σπαρτιάτισσα με την… απαίτηση «ή ταν ή επί τας»; Μήπως το είπε μόνο και μόνο επειδή είναι φίλος του κινηματογράφου ή πράγματι πρόκειται για ακόμη έναν μαθητή της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Σπαρτιατών;

Και λίγο πριν έρθει στο μυαλό το ενδεχόμενο σχέσης της… απόδοσής του στο γήπεδο με το παιδαγωγικό σύστημα της «Αγωγής» που επέβαλε η νομοθεσία του Λυκούργου στην Αρχαία Σπάρτη, επικοινώνησα με το στρατηγείο του Τζόκοβιτς στο Μόντε Κάρλο!

Εκεί που μένει μόνιμα ο Σέρβος τενίστας… Στο Μόντε Κάρλο, επειδή το…«λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» δεν μπορεί να ισχύει στις μέρες μας για εκατομμυριούχο του αθλητισμού όπως ο ίδιος! Ταξίδεψαν, λοιπόν, η απορία γιατί επέλεξε τη δωρική διάλεκτο ώστε να πανηγυρίσει όσο και ποια είναι πλέον η προοπτική της παρατεινόμενης αγωνιστικής έκρηξης των τελευταίων χρόνων…

Θυμηθείτε πως αυτός ήταν συνολικά ο 55ος τίτλος στην καριέρα του, η 81η συμμετοχή του σε τελικό, ο δέκατος τίτλος γκραν σλαμ από το 2008, όταν κατέκτησε το πρώτο ώς σήμερα, και ο 38ος τίτλος του στο απλό, δηλαδή μ’ έναν αντίπαλο. Και η περίοδος ακμής του, από το 2008 μέχρι σήμερα, αναλύεται και σε επιμέρους εντυπωσιακούς απολογισμούς…

«Πάντα Σέρβος»

Οπως είπε ο Γάλλος Μαξίμ Αριόν, μέλος του στενού κύκλου του, «το ενδιαφέρον της εφημερίδας σας από τη γειτονική Ελλάδα ήταν κάτι που του άρεσε»! Γιατί ελληνιστί λοιπόν «Αυτή είναι η Σπάρτη!»;

«Γιατί, ανεξάρτητα από τις τεχνικές αρετές μου και τη διάθεσή μου να βελτιώνομαι συνεχώς, η δύναμη του χαρακτήρα και η καλή ψυχολογία, που με κάνει να πιστεύω ότι μπορώ να νικώ στα δύσκολα, είναι υπεύθυνες για την πορεία μου στο τένις. Είμαι, όπως κι εσείς, από τα Βαλκάνια, άρα ο ανδρισμός της Σπάρτης από την αρχαιότητα, όπως τον έμαθα από παιδί, πάντα ήταν κάτι που με συγκινούσε… Εχω στόχους και ενέργεια μέσα μου ώστε να συνεχίσω την απόδοσή μου στους ίδιους ρυθμούς. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας, στέλνω θερμούς χαιρετισμούς στους Ελληνες».

Ναι, λιτή (για την ακρίβεια «λακωνική», όπως ταιριάζει στο «Τhis is Sparta»!) η αντίδρασή του… Αλλωστε όσο κι αν είναι ατόφιο το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, απαιτούνται και άλλα μέσα ώστε να σου μιλήσει εκτενώς ένα από τα «πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως» όπως ανακήρυξε τον Νόβακ Τζόκοβιτς το περιοδικό «Τime» το 2012…

Κατά τη γνωστή αναφορά ενός τραγουδιού στον κοινό, ευρύτερο, τόπο καταγωγής, δηλαδή κατά το «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε» του Διονύση Σαββόπουλου, εκεί είναι η χλιδή του Μόντε Κάρλο… Επίσης λοιπόν και εκεί, γι’ αντίθετους λόγους, ο τόπος δεν είναι παίξε-γέλασε…