Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Και όχι απλώς «καλού», αλλά στα όρια του ιδανικού. Την Πέμπτη τελείωσε στο Ραμπάτ το Παγκόσμιο Κύπελλο Σκοποβολής, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας, άνδρες και γυναίκες σκοπευτές, πανηγύρισαν αλλεπάλληλες επιτυχίες και θελήσαμε να τους εντοπίσουμε στην πρωτεύουσα του Μαρόκου για την εξήγηση του χρυσού μεταλλίου των χάλκινων (Εμμανουέλα Κατζουράκη, Γιάννης Γκογκολάκης στο μικτό σκίτ) και της, άκρως τιμητικής σε επίπεδο παγκόσμιας διοργάνωσης, τέταρτης θέσης των Μπάμπη Χαλκιαδάκη, Μάκη Μίτα, Νίκου Μαυρομάτη στο ομαδικό ανδρών, επίσης του σκιτ.
Αρχικά, δεν καταφέραμε να μιλήσουμε μαζί τους, αλλά… μικρό το κακό. Η αναζήτησή μας σκόνταψε στον Αζμί Μεχέλμπα, τον Αιγύπτιο αντίπαλο του Νίκου Μαυρομάτη στον τελικό. Και… –συγγνώμη Νίκο Μαυρομάτη– δεν επιμείναμε να σε εντοπίσουμε, εκκρεμεί η συζήτησή μας επί ελληνικού εδάφους, επειδή η συνομιλία με τον ηττημένο αντίπαλό σου απέδωσε γενναιόδωρα στη θέλησή μας. Να μάθουμε συνθήκες-οδηγούς των ελληνικών επιτυχιών και τα παρεπόμενά τους. Δίπλα ηττημένος ο Μεχέλμπα από τον Μαυρομάτη, τόσο καθ’ οδόν προς την ώρα-κριτήριο για το χρυσό όσο και στον τελικό (125-124). Και τι μ’ αυτό; Δεν επέλεξε τη γνωστή καταφυγή στη σιωπή ως αποτέλεσμα της ήττας αλλά καλωσόρισε τη διάθεσή μας να αποτυπώσουμε τις σκέψεις του:
«Συμφωνώ πως θα είχα διαφορετική διάθεση αν εγώ ήμουν ο νικητής αντί του Ελληνα, αλλά δεν υπάρχει λόγος να σωπάσω, ο αθλητισμός διδάσκει θάρρος σε κάθε στιγμή και όχι μόνο όταν όλα είναι καλά. Αιγύπτιοι και Ελληνες, ούτως ή άλλως, έχουμε σαφή συγγένεια, προερχόμαστε από χώρες-μητέρες πολιτισμού πολύ πριν από τη σύγχρονη εποχή που εννοεί τον… πολιτισμό κυρίως με όπλα και θύματα, άρα ευχάριστα θα σας μιλήσω, ακόμη κι αν έχασα στον τελικό. Ο σκοπευτής σας πίστευε περισσότερο από εμένα στην επιτυχία. Δεν είναι κλισέ αυτό. Η σκοποβολή, αλήθεια, είναι το κατεξοχήν άθλημα ψυχολογίας. Αυτό το λένε αθλητές και προπονητές για όλα τα σπορ, όμως στη σκοποβολή αυτό είναι νόμος».
• Ούτως ή άλλως, λέμε «Πέτυχα τον στόχο μου» για κάθε επιδίωξη στη ζωή μας.
Ακριβώς. Προϋπόθεση είναι η πίστη στον εαυτό σου και στη στιγμή που θα φτάσεις πρόσωπο με πρόσωπο με τον στόχο. Οι προπονητές της σκοποβολής δίνουν μεγάλη σημασία και κάνουν στους αθλητές τους κυρίως ψυχανάλυση και μετά κοινή προπόνηση. Ο λόγος είναι αυτό που σας είπα πριν. Εδώ, στο Μαρόκο, οι Ελληνες και οι Ελληνίδες σκοπευτές και σκοπεύτριες είναι μεγάλοι πρωταγωνιστές, παίρνουν καθημερινά «μπράβο» από όλους μας.
• Κι εδώ υπάρχει αλληγορία. Ως κοινωνία, χρόνια τώρα, κατανοήσαμε πως αστοχήσαμε σε πολλούς στόχους μας, οικονομικούς, συλλογικούς, ατομικούς. Οι επιδόσεις τους, η ευστοχία στους δικούς τους στόχους, μοιάζουν και μορφή απάντησης-εκτόνωσης στην καθοδική πορεία μας.
Η οικονομική πίεση και τώρα η πανδημία είναι παγκόσμια προβλήματα. Οι Ελληνες και Ελληνίδες σκοπευτές και σκοπεύτριες είναι φανερό –πώς να το πω;–, είναι σαφές πως… εννοούν το βλέμμα και τη βολή τους την ώρα του μεγάλου αγώνα που κρίνει τα μετάλλια.
• Παγκόσμιοι οδοδείκτες τα λόγια σας για τον πολίτη των καιρών μας παγκοσμίως και όχι μόνο για κάθε σκοπευτή, κάθε άλλο αθλητή.
Συμφωνώ. Και θα σας πω κάτι ενθαρρυντικό από εδώ, από το Μαρόκο, όπου τελειώνει σήμερα το Παγκόσμιο Κύπελλο Σκοποβολής. Συνάντησα πολλούς αθλητές από πολλές χώρες, υπάρχει κοινή αλήθεια των ίδιων, νέων στην πλειονότητά τους, ανθρώπων: η αποφασιστικότητα πως η τωρινή νέα γενιά έχει όραμα και σχέδιο για κάτι καλύτερο μελλοντικά. Κρατήστε αυτό που σας λέω…
