Προπονητής-παιδαγωγός, απευθυνόμενος σε πολίτες-αθλητές κάθε ηλικίας (!) εντός των παλαιών, δοξασμένων, μα και ετοιμόρροπων στην εποχή μας, τειχών του «συλλόγου των ολυμπιονικών», αυτός είναι ο ιστορικός προσδιορισμός του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.
Ο 58χρονος προπονητής Μάκης Κολέθρας, γυμναστής αλλά και αστυνομικός, ούτως ή άλλως γεννημένος ως πυγμάχος υψηλών απαιτήσεων (1981-1992) στον ίδιο σύλλογο, έχει μάθει να ισορροπεί ανάμεσα στο κλέος τού χθες και την απειλή τού σήμερα, από την εποχή που φορούσε γάντια. Ο Πανελλήνιος στην Κυψέλη, εκτός από μήτρα αθλητισμού, άλλοτε είχε ιδιότητες κοινωνικής ομάδας-αντανάκλασης της αστικής αντίληψης των Αθηναίων. Τώρα, συχνά ηχούν, απειλητικά για την ιστορική ιδιοσυγκρασία του, οι σειρήνες παρακμής της εποχής μας.
Μα ίσως πιο σημαντικές από τα ίδια συμπτώματα είναι, με πρόσχημα την προπόνηση, οι ιδιότητες της επικοινωνίας του Μάκη Κολέθρα με όσους αναζητούν ρώμη, πυγμή μέσω της πυγμαχίας:
«Παλιότερα, την εποχή που εγώ ήμουν πυγμάχος, αυτοσκοπός της ένταξης σε σύλλογο πυγμαχίας ήταν η άθληση. Τώρα, όχι! Τώρα, αν και πάντα η ευεργεσία της άθλησης ελκύει, στόχος κυρίως είναι η αυτοπροστασία στη δύσκολη εποχή μας. Ρωτώ όλους, προσέξτε: άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, όσους εντάσσονται στο πυγμαχικό τμήμα του Πανελλήνιου, “γιατί ήρθατε, γιατί θέλετε να μάθετε πυγμαχία;”. Θα σας πω πρόσφατη χαρακτηριστική απάντηση 16χρονου κοριτσιού, ανάλογες απαντήσεις ακούω από πολλούς: “Θέλω να γίνω αθλήτρια πυγμαχίας επειδή φοβάμαι στην πλατεία Κυψέλης. Απέκτησα αιμάτωμα όταν συμμαθητές μου με χτύπησαν για να μου κλέψουν το κινητό τηλέφωνό μου, αυτός, λοιπόν, είναι ο κύριος λόγος”. Μια από τις πολλές παρόμοιες απαντήσεις με τον ίδιο στόχο, την απόκτηση δυνατότητας αυτοπροστασίας μέσω της πυγμαχίας. Αλλά δεν είναι μόνο Ελληνες. Ερχονται στα τμήματα πυγμαχίας του Πανελλήνιου και ξένοι, όσοι γεννήθηκαν εδώ από ξένους γονείς και μου λένε ότι “η πυγμαχία θα με βοηθήσει στο επικίνδυνο περιβάλλον των Κάτω Πατησίων”.
»Γνωρίζω πως στην επαρχία, ο κύριος λόγος ενασχόλησης των παιδιών και όχι μόνο με την πυγμαχία παραμένει ο πρωταθλητισμός, στην Αθήνα όχι, προέχει η αυτοπροστασία στην κοινή καθημερινότητα. Γυμνάζω παιδιά και νέους ηλικίας 25-40 ετών αλλά έχω και 65χρονο αθλητή! Δεν εκπλήσσομαι. Η εποχή μας είναι επικίνδυνη. Δεν μιλώ τώρα ως πολίτης αλλά και ως αστυνομικός που επίσης είμαι. Προετοιμάζω όσους προπονώ: “Πρώτα, αν απειληθείς, άμυνα. Μετά θα επιλέξεις αν θα αντεπιτεθείς ή θα φύγεις”».
• Χρήσιμη αθλητική γνώση και για αστυνομικούς.
Βέβαια. Το 2006 ο Πανελλήνιος έστειλε χαρτί στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης ώστε αστυνομικοί να μπορούν να προπονούνται στην πυγμαχία. Αυτό συνέβη επειδή η εκπαίδευση στις αστυνομικές σχολές είναι ανεπαρκής, η πυγμαχία προσθέτει αναγκαία τεχνική.
• Οι γονείς των παιδιών-υποψήφιων πυγμάχων είναι συνεργάσιμοι ή ως συνήθως… παριστάνουν τους προπονητές; Για τον μέσο γονέα «πυγμαχία ίσον επικίνδυνες γροθιές».
Ναι, παραμένει δύσκολο να καταλάβουν οι περισσότεροι πως η πυγμαχία, με σωστή προετοιμασία, είναι ακίνδυνο άθλημα που παρέχει σωστή εκγύμναση. Αλλά πιο ώριμοι από ποτέ είναι οι γονείς των παιδιών που προπονώ, ευτυχώς. Πολλοί βλέπουν τις δύο πρώτες μέρες την προπόνηση του παιδιού τους και μετά έρχονται και οι ίδιοι να γίνουν πυγμάχοι, γονείς κάθε ηλικίας. «Ανάγκη η αυτοπροστασία και στους επαγγελματικούς χώρους μας», μου λένε, μου εμπιστεύονται τον φόβο τους.
• Κι όλα αυτά στον Πανελλήνιο. Θυμόμαστε την περίοδο 2002-2009, επί προεδρίας Κυριακού, ο σύλλογος να έχει χρέη ακόμη και στην ΕΥΔΑΠ για το νερό που κατανάλωνε.
Ναι, ο ιστορικός σύλλογος, σπίτι δικό μου από την παιδική ηλικία, κινδύνευε -και συνεχίζει- με κατάρρευση. Μας ενισχύει η βοήθεια του Δήμου Αθηναίων. Παρ’ όλα αυτά, όσοι αθλητές, σε όλα τα τμήματα, είναι δημότες Αθηναίων εντάσσονται δωρεάν, οι ετεροδημότες μόνο πληρώνουν συνδρομή, ο Πανελλήνιος συνεχίζει να βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Με τη συνδρομή και αθλούμενων (!) ο Πανελλήνιος επιβιώνει οριακά.
• Το κατανοούμε και από την απουσία του συλλόγου από πανελλήνια πρωταθλήματα.
Ναι, ο Πανελλήνιος δεν έχει λάβει μέρος σε πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας από το 2019 επειδή δεν δίνει 150 ευρώ τον μήνα. Δεν μας δέχεται η ομοσπονδία. Το 2019 έγινε η τελευταία συμμετοχή μας στο πανελλήνιο πρωτάθλημα γυναικών. Επίσης, ο Πανελλήνιος δεν έχει πλέον τμήμα πάλης. Το κύρος του Πανελλήνιου και της πάλης ήταν συνώνυμα. Τώρα δεν υπάρχει πάλη.
• Ξεπεσμός!
Σκληρή λέξη αλλά πώς μπορείς να την αρνηθείς; Ψάχνουμε χορηγούς, η διοίκηση και πολλοί από εμάς ως ιδιώτες, για να επιβιώσει ο σύλλογος όπως του αξίζει. Μιλώ έτσι επειδή ο Πανελλήνιος και η αύρα του ως σύλλογος είναι σπίτι μου. Θα δούλευα και τζάμπα αν μου το ζητούσαν.
• Σε πανελλήνιο επίπεδο, πυγμαχικά ταλέντα στην εποχή μας υπάρχουν;
Πολλά. Αλλά είναι αμφίβολο το μέλλον τους, όσα είπα για τον Πανελλήνιο ισχύουν και για άλλους συλλόγους της χώρας μας. Εχουν πρόβλημα επιβίωσης. Εκτός από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό που ενισχύονται από τις διοικήσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου τους.
