«Αναπάντεχη χαρά» χαρακτήρισε η 25χρονη Αννα Ντουντουνάκη την άνοδό της στην κορυφή της Ευρώπης την προηγούμενη Τρίτη, αμέσως μετά αναλογίστηκε «τον κόπο που έχει η πορεία για διεθνή επιτυχία». Ακούστηκε να ανακαλύπτει τη λογική αιτία της νίκης της στα 100 μ. πεταλούδα, με χρόνο 57,37, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης της Βουδαπέστης πριν απαιτήσει με διατύπωση που παραπέμπει στην καταγωγή της από την Κρήτη:
«Πάντα, όταν κολυμπώ για την Ελλάδα νιώθω την ανάγκη να προσθέσω με την επιτυχία μου φως στον ορίζοντα μιας χώρας που πιέζεται, χρόνια τώρα, πολύ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η χώρα μας δεν μπορεί να καταλάβει πως δεν υπάρχει μόνο το ποδόσφαιρο. Εμείς και άλλοι εκπρόσωποι αθλημάτων προσφέρουμε συχνότερα στην Ελλάδα φως αισιοδοξίας με τις επιτυχίες μας. Λύσεις στα βασικά προβλήματά μας και στοιχειώδη κίνητρα ζητάμε. Αναγνώριση της προσφοράς μας, ουσιαστικά, ζητάμε».
Στα 4×100 μικτής (η ίδια πεταλούδα, ελεύθερο η Δράκου, ύπτιο ο Μακρυγιάννης, πρόσθιο ο Μερετσόλιας) με χρόνο 3,49΄΄ έζησαν τον αποκλεισμό: «Δεν το βάζουμε κάτω, δεν είμαστε και ρομπότ να πετυχαίνουμε συνέχεια. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θέλω να “απαντώ” σε αποτυχίες με νέες επιτυχίες. Αυτό θα προσπαθώ πάντα».
● Λέξεις που ταιριάζουν σε γυναίκα από την Κρήτη.
«Σκέπτομαι ως Κρητικιά, δεν το αρνήθηκα ποτέ. Εστω και υποσυνείδητα παίζει ρόλο η καταγωγή μου. Τα Χανιά, η όμορφη πόλη μου, γενικότερα η Κρήτη με υποχρεώνει να σκέφτομαι, να προσπαθώ για το καλύτερο. Κι αν έρχεται η ήττα, να ξέρω πως τουλάχιστον έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου».
● Στην πεταλούδα η κίνηση των χεριών θυμίζει αγκαλιά.
«Συνδυασμός είναι. Χέρια που κλείνουν. Αγκαλιά αλλά και επιθετική κίνηση, ώστε να κλείσεις μέσα στα χέρια σου, με απαίτηση, τη νίκη».
