Ο Μπομπ Μπίμον ήταν ο επικρατέστερος για να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968. Προερχόταν από εκπληκτική σεζόν με 22 νίκες σε 23 αγώνες και είχε την καλύτερη επίδοση της χρονιάς, με 8,39 μ., που όμως δεν είχε μετρήσει ως παγκόσμιο ρεκόρ λόγω του -απαγορευτικά- ευνοϊκού αέρα.
Βασικοί αντίπαλοι του Αμερικανού άλτη ήταν οι χρυσοί ολυμπιονίκες της Ρώμης και του Τόκιο, Ραλφ Μπόστον και Λιν Ντέιβις αντίστοιχα, όπως και ο Σοβιετικός Ιγκόρ Τερ-Οβανεσιάν, που μαζί με τον Μπόστον κατείχαν το παγκόσμιο ρεκόρ των 8,35 μέτρων. Μια επίδοση που είχε βελτιωθεί μόλις κατά 22 εκατοστά μέσα σε 33 χρόνια!
Στον τελικό της 18ης Οκτωβρίου οι δύο πρώτες προσπάθειες του Μπίμον ήταν άκυρες. Του έμενε μόλις ένα άλμα για να «σώσει» τον αγώνα του. Πήρε φόρα, έκανε το τέλειο πάτημα και… πέταξε. Χρειάστηκαν 20 λεπτά για να μετρηθεί το άλμα ξανά και ξανά με μεζούρα! Ο πίνακας έγραψε 8,90 μέτρα, 55 εκατοστά πάνω από την προηγούμενη επίδοση. Το παγκόσμιο αυτό ρεκόρ «έζησε» για 23 χρόνια έως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1991 και τα 8,95 μ. του Μάικ Πάουελ. Παραμένει όμως έως και σήμερα, 51 χρόνια αργότερα, το πιο παλιό ολυμπιακό ρεκόρ του στίβου…
