Ιστιοπλοϊκά σκάφη «Οπτιμιστ», σχεδιασμένα για παιδιά. Τιμόνι με κόντρα δοιάκι, μεγάλη καρίνα, ιστίο σαν τραπέζι, τρία στεγανά για να μη βουλιάζουν, ευάλωτα σκάφη. Τα πανελλήνια πρωταθλήματά τους πλησιάζουν
Τα περισσότερα, 11χρονα παιδιά. Στην παραλία της Νέας Μάκρης, σε μια από τις τελευταίες προπονήσεις τους εν όψει του πανελλήνιου πρωταθλήματος σκαφών «Οπτιμιστ» για την ίδια ηλικία (18-21 Ιουνίου στη θάλασσα του Μαραθώνα) διδαχθήκαμε δίπλα τους.
Ενώ έφταναν στην παραλία με θαυμαστή σοβαρότητα και αυτοσυγκέντρωση, μέσω της ίδιας συγκρότησης άγγιζαν, ετοίμαζαν, θαρρείς με τρυφερότητα αλλά και ρώμη που θα ζήλευε και βετεράνος της θάλασσας, τα μικρά σκάφη τους.
Πρωινό με δυνατό αέρα, σκοτεινό ουρανό, φουσκωμένη θάλασσα στη Νέα Μάκρη, αλλά «δεν φοβάμαι, ξέρω τι πρέπει να κάνω», μας απάντησε ένα από τα αγόρια, σκυμμένο πάνω απ’ το σκάφος του χωρίς καν να μας κοιτάξει, όταν χαμηλόφωνα τον ρωτήσαμε: «Εχει πολύ αέρα και κύμα σήμερα, είσαι έτοιμος;».
Ο υπογράφων ντράπηκα για την ερώτηση, έκανα στην άκρη. Η προπόνηση σε λίγο θα άρχιζε…
Μόλις είχα επιβεβαιώσει ό,τι είπαν λίγο νωρίτερα στην «Εφ.Συν.» οι προπονητές του Ναυτικού Ομίλου Νέας Μάκρης, Γιώργος Βογιατζής και Νίκος Ρούτσης, για την ετοιμότητα των παιδιών, δώρο της θάλασσας και βέβαια της προπόνησης:
Γιώργος Βογιατζής: «Κανείς δεν γεννιέται για να γίνει ιστιοπλόος. Θέλει πολλή δουλειά, προπόνηση.
Υπάρχουν παιδιά με διάθεση και ταλέντο, βοηθάει τα τελευταία δύο χρόνια και η πολιτεία με κίνητρα και έρχονται με όρεξη. Υπάρχει πάλι, βλέπετε, το μπόνους για πρόοδο στις σπουδές τους, παιδιών με πανελλήνια ή πανευρωπαϊκή διάκριση στην ιστιοπλοΐα, με θέση ανάμεσα στους τρεις πρώτους.
Αυτό είναι θετικό, αλλά ακόμη είμαστε πίσω στην Ελλάδα. Σε χώρα που βρέχεται σχεδόν ολόκληρη από θάλασσα.
Εχω ζήσει στο εξωτερικό και σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία και όχι μόνο, η ιστιοπλοΐα είναι μάθημα στα σχολεία για δυο-τρεις ώρες.
Εδώ απουσιάζει, όχι μόνο από την εκπαίδευση αλλά και από τη συνείδηση των οικογενειών τους. Γονείς και σε άλλους ομίλους φέρνουν τα παιδιά τους και συνήθως ρωτούν: “Ιστιοπλοΐα είναι αυτό με τα κουπιά;”».
Νίκος Ρούτσης: «Ναι. Με θάλασσα παντού γύρω μας, με κατάλληλες καιρικές συνθήκες, δεν ξέρουν την ιστιοπλοΐα, που είναι χρήσιμη όχι μόνο για να γίνουν πρωταθλητές τα παιδιά.
Αλλά και επειδή η ενασχόληση με την ιστιοπλοΐα, η γνώση και η εμπειρία της θάλασσας προσφέρουν στην αυτοσυγκέντρωση, στην αυτοπεποίθηση, στην ψυχική υγεία των παιδιών σε κάθε εποχή, πόσο μάλλον στη δύσκολη εποχή μας.
Στελέχη της ιστιοπλοΐας δεν ζητάμε από τα σχολεία πλήρη γνώση του αγωνίσματός μας, αλλά μικρό ερέθισμα λίγων μαθημάτων.
Ας μαθαίνουν τι είναι η ιστιοπλοΐα και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η θάλασσα».
Γιώργος Βογιατζής: «Ξένοι έρχονται στην Ελλάδα για ιστιοπλοΐα, φέρνουν μαζί και τα παιδιά τους επειδή είμαστε ο κατάλληλος τόπος και γι’ αυτό.
Παράδειγμα: Από τον Μαραθώνα ώς το Μικρολίμανο υπάρχουν όλες οι ποικιλίες και εντάσεις των ανέμων, όλα τα ύψη κυμάτων, το ίδιο και σε άλλους τόπους μας.
Ενώ, για παράδειγμα, οι Γάλλοι για να τα βρουν αυτά μαζεμένα πηγαίνουν στην Ιταλία».
Νίκος Ρούτσης: «Ή τα αναζητούν ακόμη και σε λίμνες… Κι εμείς που τα έχουμε σε τέτοιο βαθμό δεν τα αξιοποιούμε όσο πρέπει, δεν μαθαίνουμε σωστά τα πάντα για το υγρό στοιχείο που μας περιβάλλει.
Για άσκηση και, επαναλαμβάνω, ψυχική ωφέλεια των παιδιών μας».
• Αλλο ένα αυτονόητο που αναζητείται ως δυσεύρετο.
Γιώργος Βογιατζής: «Ετσι. Αιτία; Η προχειρότητα που μας χαρακτηρίζει ως λαό. “Γρήγορο αποτέλεσμα με κάθε τρόπο”, διδάσκει η απουσία αγωγής του λαού μας κι αυτό έχει περάσει και στα παιδιά που έχουμε στα χέρια μας.
Ευτυχώς τα βοηθάμε να καταλάβουν ότι αυτό δεν είναι σωστό.
Και βλέπουμε με χαρά ότι έχουν διαφορετική διάθεση από αυτήν που μαθαίνουν στα σπίτια τους ή αλλού γύρω τους».
Νίκος Ρούτσης: «Ναι, φταίνε και οι περισσότεροι γονείς. Το ίδιο καταλαβαίνω και από άλλους αθλητικούς συλλόγους».
• Αν και θαλασσινός λαός, από τους πρώτους σε πνιγμούς.
Γιώργος Βογιατζής: «Η απουσία αγωγής που λέγαμε είναι και αιτία για να μη νοιάζεσαι να κολυμπάς σωστά, να μαθαίνεις έτσι και στο παιδί σου. Η ιστιοπλοΐα είναι ερέθισμα και γι’ αυτό».
Νίκος Ρούτσης: «Οσοι απορούν ή δυσανασχετούν για όσα λέμε, ας έρθουν 18-21 Ιουνίου στη θάλασσα του Μαραθώνα.
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα “Οπτιμιστ” θα δουν τις εικόνες και την αυτονομία παιδιών απ’ όλη την Ελλάδα μέσα στη θάλασσα, θα διδαχθούν. Και είμαι σίγουρος ότι θα πουν “μακάρι στη θέση τους να ήταν και το παιδί μου”».
• Δικαιολογημένα, όμως, αναρωτιούνται αν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας.
Νίκος Ρούτσης: «Πάντα. Υπάρχει πρωτόκολλο συμμετοχής. Η ασφάλεια των παιδιών μάς νοιάζει περισσότερο απ’ την αθλητική επιτυχία τους. Θα υπάρχει, πάντα υπάρχει εκπρόσωπος της ομοσπονδίας ιστιοπλοΐας και ξένος παρατηρητής που εξετάζει αν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας».
• Στα χέρια σας πολίτες τού αύριο σε καιρούς κρίσης, γενικευμένης απαισιοδοξίας.
Γιώργος Βογιατζής: «Βλέπουμε στα παιδιά ότι έχουν κληρονομήσει τον εκνευρισμό, την ανασφάλεια των σπιτιών τους. Εκτός των άλλων, δεν μπορούν και εύκολα να αγοράζουν τον προσωπικό εξοπλισμό, ρουχισμό για την προπόνηση.
Είναι αλήθεια ότι εδώ τους μαθαίνουμε πώς να πλέουν στη θάλασσα, αλλά και πώς να ξεφεύγουν από την ανασφάλεια των σπιτιών τους.
Το βλέπω στα μάτια τους, στα λόγια τους ότι το καταφέρνουμε».
Νίκος Ρούτσης: «Τα παιδιά σήμερα είναι πιο ώριμα απ’ τη δική μας γενιά. Εχουν καταλάβει, παιδιά 11-15 ετών, ότι υπάρχει γενικευμένη πίεση, οικονομική δυσκολία στα σπίτια τους, στην κοινωνία μας και προσέχουν, χωρίς συχνά να τους πούμε εμείς κάτι, ως κόρην οφθαλμού τα πανιά, τα σκάφη, τα εξαρτήματα ώστε να μην προκαλέσουν φθορές.
Αισιόδοξο μήνυμα είναι αυτό για το μέλλον της κοινωνίας μας. Εννοώ τα λόγια μου. “Οπτιμιστ” ονομάζονται τα σκάφη τους και παρά την πίεση των ημερών μας, όπτιμιστ, δηλαδή “αισιόδοξα” όπως μεταφράζεται η λέξη, είναι και τα παιδιά που προπονούμε».
Γιώργος Βογιατζής: «Η ευρηματικότητά τους, η ικανότητα αυτοσυντήρησης που έχουν, εκπλήσσει κι εμάς».
Αυτοσκοπός η θάλασσα
Τα παιδιά είχαν αρχίσει να φτάνουν μαζικά για την προπόνηση.
Τα περισσότερα 11χρονα αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες, επειδή 24-28 Ιουνίου στην Παλαιά Φώκαια θα ακολουθήσει το πανελλήνιο πρωτάθλημα «Οπτιμιστ» για παιδιά 12 ετών και πάνω.
Αγόρια και κορίτσια ετοίμαζαν τα σκάφη τους. Διακριτικά πλησιάσαμε τη 15χρονη Λυδία και τη 12χρονη Φλώρια.
Η σύντομη συζήτηση, μετά τις ευχές για την επιτυχία στην πανελλήνια διοργάνωση, κατέληξε στην ερώτηση «γιατί ιστιοπλοΐα και όχι άλλο άθλημα ή κοινές κοριτσίστικες ασχολίες εκτός αθλητισμού;»:
Λυδία: «Επειδή μπορώ να είμαι όλη μέρα στη θάλασσα, θέλω να ζω στη θάλασσα».
Φλώρια: «Επειδή στη θάλασσα ανακαλύπτω δυνάμεις μου που δεν ήξερα».
