Aτελέσφορη η… δίψα μας για αίμα; Αυτοσαρκαστική διατύπωση, μη θεωρήσετε πως προσεγγίσαμε την αποστολή της εθνικής ομάδας βόλεϊ από την Κροατία με αυτοσκοπό τη συζήτηση για τα απομεινάρια του γιουγκοσλαβικού εμφύλιου. Αναπόφευκτα, υπήρχε ως πιθανό πεδίο συζήτησης στη σκέψη μας, αλλά τόσο οι ηλικίες παικτών και των περισσότερων μελών της αποστολής όσο και η διάθεσή τους απέτρεψαν την πρόθεσή μας -και- για συζήτηση σχετικά με την επόμενη μέρα της εθνικής αυτονομίας. Οι περισσότεροι γνώριζαν τι, τραγικό, είχε συμβεί στις μέρες του εμφύλιου αιματοκυλίσματος από διηγήσεις παλιότερων, άρα…
Ούτως ή άλλως, μία μέρα μετά την ήττα τους (3-0 σετ: 25-12, 25-23, 25-15) από την ελληνική ομάδα στη Γλυφάδα, αποφασιστικό βήμα της «γαλανόλευκης» για πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2023, «σε ώρα αυτοκριτικής», όπως καθόρισε την επόμενη μέρα ο 26χρονος περιφερειακός Μάρκο Σέντλατσεκ, η θέλησή τους έστρεψε τη συζήτηση κυρίως σε αγωνιστικά θέματα. Ο Σέντλατσεκ ήταν ο καλύτερος παίκτης των ηττημένων (επτά δικοί του πόντοι), όχι πως ένιωθε βέβαια ιδιαίτερα περήφανος για την ίδια προσωπική διάκριση:
«Δεν υπάρχει δικαιολογία, βρεθήκαμε πολύ μακριά από τα προτερήματά μας, παίξαμε λες και βρισκόμασταν σε λήθαργο, υπνωτισμένοι. Ετσι οφείλεις να μιλάς όταν έχεις γνώση των δυνατοτήτων σου ως ομάδας αλλά στη διάρκεια του παιχνιδιού ανακαλύπτεις πως ξεχάσαμε τις ίδιες δυνατότητες στα αποδυτήρια. Η Ελλάδα είναι, ούτως ή άλλως ομάδα με ικανότητα, αλλά εμείς μεγιστοποιήσαμε τις δυνατότητές της με λάθη που δεν δικαιολογούνται ούτε από την πείρα κάποιων παικτών μας ούτε από τη φιλοδοξία άλλων. Κακή η υποδοχή μας, ούτε η ανάπτυξή μας ήταν ανάλογη του ταλέντου που διαθέτουμε και το πρόβλημα έχει να κάνει κυρίως με τη σκέψη μας. Το λέω αυτό επειδή μου είναι δύσκολο να θυμηθώ πότε στο παρελθόν στείλαμε τόσα πολλά καρφιά είτε άουτ είτε στο φιλέ, καθοριστικά στοιχεία και αυτά της απόδοσής μας».
● Παίκτης-βαρόμετρο ο Αντριτς. Δεν ήταν καλός.
Κανείς μας δεν θα σας πει πως έπαιξε καλά. Αυτό είναι θετικό επειδή σημαίνει πως αναγνωρίζουμε την κακή μέρα μας και δεν ψάχνουμε δικαιολογίες.
● Η δική μας Εθνική χτίζει δημιουργική ομάδα;
Είδα ενθουσιασμό, λίγα λάθη μόνο στο δεύτερο σετ από τους παίκτες σας και είμαι έμπειρος σε ικανό βαθμό ώστε να καταλάβω πως η αιτία του δεν ήταν μόνο η, ζεστή για την ελληνική ομάδα, έδρα. Παίζω σε ιταλική ομάδα (σ.σ.: Τοπ Βόλεϊ Σιστέρνα), γνωρίζω λοιπόν τον Ιταλό προπονητή σας Μπονινφάντε, τον τρόπο που σκέφτεται και ζητάει από τους παίκτες του να φτάνουν σε νίκες. Ο προπονητής σας είναι ο κλασικός τύπος του Ιταλού προπονητή. Εννοώ πως, όπως γενικότερα η ιταλική σχολή του βόλεϊ, έτσι και ο προπονητής σας στηρίζεται σε συγκεκριμένη μεθοδολογία. Μπλοκ, σερβίς, άμυνα με συγκεκριμένους τρόπους. Είμαι σίγουρος πως πολλοί παίκτες σας ήδη έχουν αναπροσαρμόσει όσα ήξεραν, τους το ζήτησε ο ίδιος. Οι γνωστοί Ιταλοί προπονητές, έτσι και ο δικός σας, ακολουθούν συγκεκριμένο δρόμο. Αν μπορέσετε να συνδυάσετε τη σταθερή μεθοδολογία του με τη θέληση, τον ενθουσιασμό των παικτών σας, τότε είστε σε καλό δρόμο.
● «Σταθερή μεθοδολογία» ακολουθούμε, υπό τον κορονοϊό, όλοι παγκοσμίως. Να επιβιώνουν «η θέληση, ο ενθουσιασμός», επίσης είναι κοινός στόχος.
Μη χάσει κανείς την αισιοδοξία του. Οι νέοι, στην Ιταλία όπου παίζω και ζω, στην πατρίδα μου Κροατία και αλλού βλέπω πως έχουν ιδέες για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει…
