Οι χθεσινές προτάσεις του νέου υφυπουργού για την εξυγίανση και την αναβάθμιση του αθλητισμού είναι ένα ακόμη βαρετό κείμενο από τα τόσα που έχουμε διαβάσει κατά καιρούς, βγαλμένο σίγουρα μέσα από τον κομματικό σωλήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άποψη αυτή, δεν μπορεί να προσφέρει απολύτως τίποτα, ούτε σαν απλός οδηγός.
Εκεί που θα κριθεί, λοιπόν, ο Σταύρος Κοντονής είναι στις δράσεις του. Κι αν δεν παίξει από την αρχή με μαστίγιο και καρότο απέναντι στο διεφθαρμένο ποδοσφαιρικό σύστημα, που δεν δείχνει καμιά διάθεση να παρατήσει τα προνόμια που έκλεψε με την ανοχή όλων των κυβερνήσεων, τότε θα έχει κάνει μια τρύπα στο νερό.
Ενα είναι το μεγάλο στοίχημα το οποίο θα κερδίσει όποιος υφυπουργός τολμήσει ουσιαστικά και όχι στα λόγια: Η αξιοπιστία του ποδοσφαίρου. Αν τα καταφέρει, θα ξαναδούμε τον αηδιασμένο κόσμο στα γήπεδα.
Την αξιοπιστία βέβαια δεν μπορεί να την επαναφέρει ως διά μαγείας ο ίδιος. Εδώ, χρειάζεται να επιβληθεί η δικτατορία της Νομιμότητας! Μια καινούργια ΕΠΟ, με πρόεδρο ο οποίος, ενώ θα είναι κοινής αποδοχής, ταυτόχρονα θα μπορέσει να σταθεί κόντρα σ’ εκείνους που θα τον στηρίξουν, μόλις τους δει να κάνουν την παραμικρή κουτσουκέλα.
Μιλάμε για κάποιον, ο οποίος με το που θα εγκατασταθεί στο γραφείο του, δεν θα ξανασηκώσει σε κανέναν το τηλέφωνο για τέσσερα χρόνια! Χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα, θα αλλάξει διαιτητές, θα αλλάξει αθλητικούς δικαστές, θα αλλάξει όργανα και θα εφαρμόσει τους νόμους και τους κανονισμούς απέναντι σε όλους, χωρίς εκπτώσεις, σκοπιμότητες, συμβιβασμούς, ρουσφέτια και κρυφτούλια. Μόνο έτσι.
Γίνεται; Αν ναι, ΟΚ. Αν όχι…
Οσο για τις υπόλοιπες αθλητικές ομοσπονδίες, πριν υποσχεθεί και πριν δώσει λεφτά, ας ψάξει να δει τι γίνεται μέσα σε κάθε μία από αυτές. Θα έχει ενδιαφέρον… Κατά τα λοιπά, όλα όσα αναφέρονται στο κείμενο των εξαγγελιών σε λίγο θα έχουν μουσειακή αξία, όπως και τα προηγούμενα…
