Τους απέρριψε και… σώθηκαν

Δύο σπουδαίοι επιθετικοί, από τα καλύτερα «9άρια» στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, δίνουν αύριο έναν αγώνα επιβίωσης. Πολωνία εναντίον Κολομβίας και Λεβαντόφσκι vs Φαλκάο.

Φαβορί στον όγδοο όμιλο οι ομάδες τους, βρίσκονται πια σε δυσχερή θέση μετά τις ήττες της πρεμιέρας από Σενεγάλη και Ιαπωνία, αντίστοιχα. Ο χαμένος του αυριανού αγώνα (21.00, ΕΡΤ 1) θα αποκλειστεί κατά 99% από το Μουντιάλ και μάλιστα πρόωρα.

Και κάτι τέτοιο θα αποτελέσει «κηλίδα» στη μεγάλη καριέρα αυτών των δύο γεννημένων σκόρερ, τους οποίους συνδέει και κάτι ακόμα. Την εποχή που ήταν σχετικά άγνωστοι στο ευρύ κοινό, προτάθηκαν στον Παναθηναϊκό!

Στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό που είχε να διαθέσει μπόλικα χρήματα. Αμφότεροι απορρίφθηκαν για διαφορετικούς λόγους και είναι σχεδόν βέβαιο πως αυτή η εξέλιξη τους ευνόησε.

Οχι τους ανθρώπους του «τριφυλλιού». Τους ίδιους τους παίκτες.

Το πιο χοντρό «παιχνίδι» είχε γίνει με τον Ρανταμέλ Φαλκάο. Ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, που πάντοτε είχε καλές άκρες στην Αργεντινή, πρότεινε το καλοκαίρι του 2008 τον Κολομβιανό φορ που αγωνιζόταν στη Ρίβερ Πλέιτ.

Ηταν η χρονιά που η νέα «πράσινη» διοίκηση σκορπούσε εκατομμύρια για παίκτες όπως ο Κλέιτον, ο Λάζαρος, ο Γκάμπριελ, ο… Χρήστος Μελίσσης, ενώ μοναδική ουσιαστική κίνηση ήταν αυτή του Ζιλμπέρτο Σίλβα.

Στο διά ταύτα, αναζητούνταν κι ένας σέντερ φορ. Αποφασίστηκε να προτιμηθεί η αγορά της Λατινικής Αμερικής και προκρίθηκαν δύο λύσεις: του Φαλκάο και του Ροντρίγκο Σόουζα.

Ο τεχνικός διευθυντής Κώστας Αντωνίου είχε τον τελευταίο λόγο και αποφάσισε (τι άλλο…) τον Σόουζα! Με τρία εκατομμύρια αγόρασε το 100% των δικαιωμάτων του παίκτη, ενώ για τον Φαλκάο η Ρίβερ ήθελε 2.500.000 ευρώ για το 50%.

Ο Φαλκάο ήταν πιο μικρός σε ηλικία, άρα και –θεωρητικά– πιο άπειρος, ενώ είχε ένα πρόβλημα τραυματισμού από το 2006, κάτι που έκανε διπλά διστακτικό τον Αντωνίου.

Φυσικά, το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν του ξαναπαρουσιάστηκε ποτέ, ενώ ο επόμενος σοβαρός τραυματισμός του ήταν το 2014, όταν κι έχασε το Μουντιάλ.

Πάντως, πολύ γρήγορα ο ΠΑΟ βρέθηκε και πάλι στη γύρα για φορ. Αφού ο Σόουζα αποδείχτηκε «παλτό», τον Γενάρη του 2009 επέστρεψε στη χώρα του και το «τριφύλλι» έψαχνε έναν παίκτη για να βοηθήσει την ομάδα στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, αλλά κυρίως για το Τσάμπιονς Λιγκ. Αντίπαλος στη φάση των «16» δεν ήταν κάποιο μεγαθήριο, μα η Βιγιαρεάλ.

Το όνομα του Φαλκάο επανήλθε στο προσκήνιο μαζί με άλλα 3-4 και μάλιστα έμοιαζε ως η πιο προσιτή περίπτωση.

Ο Παναθηναϊκός έκανε κάποια πρόταση, δίχως όμως μεγάλη ζέση. Η Ρίβερ ζητούσε παραπάνω χρήματα και τελικά η χειμερινή μεταγραφική περίοδος έληξε δίχως μεταγραφή επιθετικού για την ελληνική ομάδα.

Η περίπτωση του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι είναι λίγο διαφορετική κι εδώ θα πρέπει να δώσουμε μερικά ελαφρυντικά στον Αντωνίου. Ο Κριστόφ Βαζέχα είχε προτείνει τον παίκτη, ο οποίος όμως ήταν μόλις 20 ετών.

Εγινε μια πρώτη κουβέντα τον Γενάρη του 2009, αλλά δεν υπήρχε διάθεση να δοθούν 5 εκατομμύρια ευρώ για έναν πιτσιρικά που είχε παίξει μόλις μισή σεζόν στην Α’ κατηγορία Πολωνίας.

Στις αρχές του καλοκαιριού του 2009, η Λεχ Πόζναν έριξε τις απαιτήσεις της στα 3 εκατ. ευρώ, όμως ο Παναθηναϊκός απέρριψε την υπόθεση αυτή. Ο λόγος είναι ότι έψαχνε έναν σέντερ φορ έτοιμο και τον βρήκε στο πρόσωπο του Τζιμπρίλ Σισέ.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Φαλκάο το καλοκαίρι του 2009 πήγε στην Πόρτο έναντι 4.000.000 ευρώ και στη συνέχεια της καριέρας του έκανε δύο μεταγραφές δεκάδων εκατομμυρίων.

Ο Λεβαντόφσκι, από τη μεριά του, έμεινε για μία χρονιά ακόμη στην πατρίδα του, κι αφού έβαλε 41 γκολ με τη Λεχ, μεταγράφηκε στην Ντόρτμουντ έναντι 4,5 εκατομμυρίων.

Αργότερα πήγε και στην Μπάγερν Μονάχου, ανεβαίνοντας level, κάτι που φαίνεται και στον πίνακα με τις ετήσιες απολαβές του.

Η ουσία είναι πως και οι δύο… γλίτωσαν τη «μαγεία» του ελληνικού ποδοσφαίρου και κάνουν μια αξιοζήλευτη καριέρα.

Βάσει της αξίας τους ακόμη και να έρχονταν στον Παναθηναϊκό ίσως να κατάφερναν να κάνουν εξίσου μεγάλη καριέρα με την τωρινή, όμως ουδείς ξέρει τι μπορεί να συμβεί αν κάποιος μπλέξει με τη Σούπερ Λιγκ…