Οποιος έχει καεί στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι! Εχουν περάσει 12 χρόνια, αλλά οι Γάλλοι δεν έχουν ξεχάσει τον αποκλεισμό τους στα προημιτελικά του Euro 2004 από την Ελλάδα.
Αν κρίνουμε από τα χθεσινά δημοσιεύματα στη χώρα των διοργανωτών, στόχος είναι η αφύπνιση του Ντιντιέ Ντεσάν και των παικτών του, προκειμένου να μην πάρουν τόσο αψήφιστα την Ισλανδία όσο είχαν πάρει οι προκάτοχοί τους τον Θοδωρή Ζαγοράκη και τους συμπαίκτες του.
Από τη σύγκριση μεταξύ των δύο διοργανώσεων (και αντιπάλων) προκύπτουν αρκετές αναλογίες που κάνουν τους Γάλλους να αισθάνονται άβολα:
● Παρόμοια θέση στην κατάταξη της FIFA: πριν από το ξεκίνημα του Euro 2016, η Ισλανδία ήταν Νο 34 παγκοσμίως, ενώ η Ελλάδα, πριν ταξιδέψει στη διοργάνωση της Πορτογαλίας, ήταν στην 30ή θέση. Αμφότερες, θεωρητικά, οι πιο αδύναμες ομάδες στη φάση των προημιτελικών.
● Τόσο η Ελλάδα τότε όσο και η Ισλανδία σήμερα μπήκαν «στο μάτι» των υπόλοιπων με τον πρώτο τους αγώνα στα τελικά της διοργάνωσης. Σύμπτωση: αντίπαλος και στις δύο περιπτώσεις ήταν η Πορτογαλία.
● Και οι δύο ομάδες έχουν τον ίδιο μέσο όρο ηλικίας (27,1 ετών) και παρόμοιο συνολικό αριθμό διεθνών παιχνιδιών για την 23άδα τους: 743 ματς για τους Ελληνες διεθνείς του 2004, 738 για τους Ισλανδούς 2016.
● Η Ελλάδα είχε πάρει το εισιτήριο στα τελικά του 2004 ως πρώτη του ομίλου της, αφήνοντας πίσω της την Ισπανία στα προκριματικά. Αντίστοιχα η Ισλανδία απέκλεισε σχεδόν μόνη της την Ολλανδία με δύο νίκες.
Οπλο αμφoτέρων, η πολύ καλή άμυνα. Η Ελλάδα είχε δεχτεί 4 γκολ σε 8 παιχνίδια και η Ισλανδία δύο γκολ περισσότερα σε δύο ματς παραπάνω.
● Αλλο κοινό στοιχείο είναι το ποσοστό κατοχής. Η Ελλάδα είχε 37%, η Ισλανδία γύρω στο 35%.
● Από τα κύρια χαρακτηριστικά των δύο ομάδων είναι η αποτελεσματικότητα. Η Ελλάδα μετέτρεψε το 15% των προσπαθειών της σε γκολ, δεύτερο καλύτερο ποσοστό της διοργάνωσης του 2004.
Η Ισλανδία δεν έχει ταίρι φέτος στον τομέα αυτόν, καθώς το ποσοστό της φτάνει το 20%, ενώ ειδικά στο ματς με την Αγγλία έφτασε το 25% (δύο γκολ σε 8 προσπάθειες!).
Και ας μην ξεχάσουμε το κυριότερο, τον ψυχολογικό τομέα. Οπως η Ελλάδα τότε, έτσι και η Ισλανδία τώρα έχει ήδη πετύχει και με το παραπάνω τον αρχικό της στόχο.
