Χθες έκλεισε ένας κύκλος. Η βασιλεία της Ισπανίας στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο πήρε τέλος, απέναντι στην ομάδα από την οποία είχε ξεκινήσει πριν από οκτώ χρόνια, όταν η «ρόχα» είχε αποκλείσει την Ιταλία στα προημιτελικά του Euro 2008.
Η Ιταλία επικράτησε δίκαια με 2-0 στο «Σταντ ντε Φρανς» και έκλεισε ραντεβού με τη Γερμανία το Σάββατο στο Μπορντό, σε έναν προημιτελικό με χαρακτήρα «τελικού».
Ο χαρακτηρισμός «ντέρμπι της Μεσογείου» δεν δικαιώθηκε, γιατί οι «ατζούρι» ήταν ένα σκαλί παραπάνω από τους αντιπάλους τους στα πάντα.
Η ομάδα του Αντόνιο Κόντε έβγαλε στον αγωνιστικό χώρο προσπάθεια, τακτικό πλάνο, ομαδικό πνεύμα, ανταγωνιστικότητα, μυαλό, εμπνεύσεις και φυσική κατάσταση.
Αντίθετα οι Ισπανοί, μολονότι διαθέτουν πιο ταλαντούχες μονάδες, ξύπνησαν πολύ αργά. Μόνο ο Νταβίδ ντε Χέα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αλλά και αυτός ήταν απελπιστικά μόνος και φυσιολογικά προδόθηκε από την άμυνά του στα δύο γκολ…
Οι Ιταλοί πήραν από τα πρώτα λεπτά τα ηνία του αγώνα. Συνήθως περιγράφονται από τους αναλυτές ως υπερ-αμυντικοί, ότι σπεκουλάρουν, ότι στόχος τους είναι να καταστρέψουν το παιχνίδι του αντιπάλου τους.
Ομως αυτό δεν συνέβη χθες. Αντίθετα με την αυτοπεποίθηση που δημιουργεί η γερή αμυντική γραμμή, η οποία κυριαρχεί σε έδαφος και αέρα, οι «ατζούρι» πήραν το κέντρο εμποδίζοντας το αφελές τίκι-τάκα των Ισπανών και εξαπολύοντας απλές, κάθετες επιθέσεις για τις πρώτες τους ευκαιρίες στον αγώνα.
Ο Ντε Χέα έσωσε στο 8’ (Πελέ) και 11’ (Τζακερίνι), αλλά δεν μπορούσε να κάνει πολλά στο 33’. Απέκρουσε αρχικά το χτύπημα φάουλ του Εντερ, όμως δεν μπόρεσε να μπλοκάρει την μπάλα με τον Κιελίνι να το εκμεταλλεύεται και να ανοίγει το σκορ.
Η γενικότερη ραθυμία των Ισπανών φάνηκε ακριβώς στη φάση αυτή. Μετά το χτύπημα φάουλ, μόνο ο Πικέ κινήθηκε για να εμποδίσει τους τρεις (!) Ιταλούς που βρέθηκαν κοντά στον Ντε Χέα για να πάρουν το ριμπάουντ –οι υπόλοιποι Ισπανοί ήταν ακόμα καρφωμένοι στο τείχος!
Το προβάδισμα ενός γκολ γι’ αυτήν την Ιταλία είναι κάτι σαν 99% νίκη. Μετά την ανάπαυλα επέλεξε παιχνίδι αντεπιθέσεων ως απάντηση στην αναμενόμενη αντίδραση της Ισπανίας. Ομως οι «φούριας ρόχας» είναι προβλέψιμοι και δεν έχουν πλάνο Β. Η μπάλα πάει –σχεδόν- πάντα στον Αντρές Ινιέστα για να βγάλει τον λαγό από το καπέλο.
Ομως ο μέσος της Μπαρτσελόνα ήταν μπλοκαρισμένος από την έξυπνη άμυνα της Ιταλίας που τον περίμενε έξω από την περιοχή για να εμποδίσει τις πάσες του.
Το μπλοκ των «ατζούρι» ήταν αδιάτρητο. Οποτε οι Ισπανοί κατάφεραν να βρεθούν σε απόσταση βολής, ο Τζανλουίτζι Μπουφόν τούς στέρησε τη χαρά (76’, 77’, 87’), με σημαντικότερη στιγμή την σχεδόν εξ επαφής απόκρουση στην προσπάθεια του Πικέ στο 88’.
Ο κεντρικός αμυντικός της Μπαρτσελόνα όπως και ο Σέρχιο Ράμος είχαν μετατραπεί σε σέντερ φορ στα τελευταία λεπτά, μήπως και εκμεταλλευτούν κάποια από τις γιόμες απελπισίας.
Το σχέδιο (;) δεν απέδωσε. Αντίθετα άφησε χώρους στην άμυνα της Ισπανίας που τιμώρησε ο Νταρμιάν με σέντρα του που βρήκε σε ισπανικά πόδια και κατέληξε στον δρόμο του Πελέ για το 2-0 στις καθυστερήσεις.
ΙΤΑΛΙΑ: Μπουφόν, Μπαρτσάλι, Μπονούτσι, Κιελίνι, Ντε Σίλιο, Παρόλο, Τζακερίνι, Ντε Ρόσι (54’ Μότα), Φλορέντσι (84’ Νταρμιάν), Πελέ, Εντερ (82’ Ινσίνιε).
ΙΣΠΑΝΙΑ: Ντε Χέα, Χουανφράν, Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Αλμπα, Μπουσκέτς, Ινιέστα, Φάμπρεγας, Σίλβα, Μοράτα (70’ Λούκας), Νολίτο (46’ Αντουρίθ, 81’ Πέδρο).
Αντόνιο Κόντε: «Είδατε; Δεν είμαστε μόνο κατενάτσιο!»
Ο πανηγυρισμός-μόδα των Ιταλών στο Euro 2016 είναι ο εξής: πηγαίνουν για τα όλε-όλε στους οπαδούς τους, κατόπιν στέκονται γύρω γύρω όλοι οι παίκτες και στη μέση ο Τζανλουίτζι Μπουφόν παίρνει φόρα και κρεμιέται από τα δοκάρια! Η παρέα της Ιταλίας βγάζει υγεία και ομαδικό πνεύμα και θυμίζει σε πολλά το συγκρότημα του 2006 που από το πουθενά κατέκτησε το Μουντιάλ.
Ο Αντόνιο Κόντε περηφανεύεται για τα χαρακτηριστικά αυτά της ομάδας του: «Είδατε; Δεν είμαστε μόνο κατενάτσιο! Οι παίκτες μου έχουν ψυχή και το απέδειξαν» είπε μετά την αναμέτρηση ο Ιταλός ομοσπονδιακός τεχνικός.
Για την ψυχή αυτή είχε προειδοποιήσει πριν από την αναμέτρηση ο Τσάβι σε συνέντευξή του στην «Gazzetta dello Sport». «Οσον αφορά την προπονητική φιλοσοφία, τον χαρακτήρα και την ανταγωνιστικότητα, η Ιταλία είναι ο πιο “άβολος” αντίπαλος για την Ισπανία» είχε πει προφητικά. Κάτι που αποδείχθηκε χθες.
Οπως αποδείχθηκε και το ότι η Ισπανία δεν διδάχθηκε από το πάθημα του Μουντιάλ 2014. Εκεί έπαθε πατατράκ απέναντι στην Ολλανδία και τη Χιλή, που είχαν διάταξη αντίστοιχη της ιταλικής (τρεις στόπερ και δύο πλάγια μπακ ανεβασμένα ψηλά).
Ολα έδειχναν ότι ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε θα παρέτασσε την ομάδα του με δύο σέντερ φορ. Ομως τελικά αποφάσισε να ξεκινήσει τους ίδιους 11 που είχαν παίξει και στα προηγούμενα τρία παιχνίδια. Αντίθετα, στο ματς κατά της Ιρλανδίας, ο Κόντε έδωσε ανάσες στους 7 από τους χθεσινούς 11 βασικούς. Και δικαιώθηκε.
