Η αίθουσα Τύπου της «Αλιάντς Ριβέρα» στη Νίκαια γέμισε ασφυκτικά το βράδυ της Τετάρτης.
Οι ρεπόρτερ όλου του κόσμου κρέμονταν από τα χείλη του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς για να σημειώσουν την αποχαιρετιστήρια ατάκα του.
Η ήττα από το Βέλγιο σήμανε τον πρόωρο αποκλεισμό της Σουηδίας από το Euro και σφράγισε το τέλος της θητείας του 35χρονου επιθετικού στην εθνική ομάδα, όπως άλλωστε ο ίδιος το είχε προαναγγείλει τρεις μέρες νωρίτερα.
«Είμαι πολύ περήφανος για την καριέρα μου με το εθνόσημο. Φεύγω με πολλές όμορφες αναμνήσεις. Δεν είναι και λίγο, για ένα αγόρι από ένα μικρό προάστιο του Μάλμε να φτάσει να γίνει αρχηγός της Εθνικής της πατρίδας του», ψέλλισε και άφησε σύξυλο το ακροατήριο.
Οι περισσότεροι (δημοσιογράφοι) άρχισαν να κοιτάνε ο ένας τον άλλον, λες και αναρωτιούνταν αν στεκόταν απέναντί τους ο πραγματικός Ζλάταν ή κάποιος σωσίας του.
Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι ο «καλός Ιμπραΐμοβιτς» θα άντεχε να πει «αντίο» με τόση συστολή και σεμνότητα.
Θυμούνταν την ατάκα που είχε ξεστομίσει προ διμήνου, όταν ανακοίνωνε ότι φεύγει από την Παρί («Μόνο αν αντικαταστήσουν τον πύργο του Αϊφελ με ένα άγαλμά μου θα μείνω» ) και κάτι δεν τους… ταίριαζε.
Η αλήθεια είναι ότι αν έψαχνε κανείς μία και μόνο φράση για να περιγράψει την εικόνα που έχει (φροντίσει να) καλλιεργήσει ο ίδιος ο Σουηδός σταρ όλα αυτά τα χρόνια που σουλατσάρει στη βιτρίνα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη από εκείνη που λέει ότι «η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους».
Και ο Ιμπραΐμοβιτς δεν υπήρξε ποτέ του ούτε μετριόφρων ούτε μέτριος.
Ισως πάλι, μόνο για εκείνη την άβολη νύχτα, να προτίμησε να αφήσει τους άλλους να μιλήσουν γι’ αυτόν.
«Δεν πιστεύω ότι μια μικρή χώρα όπως η Σουηδία έχει τη δυνατότητα να βγάζει συχνά τέτοιες προσωπικότητες. Είναι μοναδικός και πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι δεν πρόκειται να βρούμε αντικαταστάτη του τόσο εύκολα» παραδέχθηκε, συνοφρυωμένος, ο Σουηδός ομοσπονδιακός τεχνικός Ερικ Χάμρεν.
«Δεν είναι τόσο γιατί κι εγώ φεύγω από την ομάδα ύστερα από επτά χρόνια στον πάγκο της. Απλά είχα την ελπίδα ότι θα συνεχίζαμε, γιατί θεωρώ ότι άξιζε καλύτερο τέλος και στα τρία παιδιά της ίδιας φουρνιάς που αποσύρονται. Εκτός από τον “Ιμπρα”, αυτό ήταν το τελευταίο παιχνίδι για τον Αντρέας Ισακσον (σ.σ. τερματοφύλακας) και για τον Κιμ Σέλστρεμ» πρόσθεσε.
Γκολ και πίκρες
Η αλήθεια πάντως είναι πως η καριέρα του Ιμπραΐμοβιτς με τη Σουηδία (116 συμμετοχές), που ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια σε ένα παιχνίδι με τα νησιά Φερόε, ήταν γεμάτη από μεταπτώσεις.
Με τα πάνω της και τα κάτω της. Το πρώτο από τα 62 γκολ του το σημείωσε κόντρα στο Αζερμπαϊτζάν στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2002.
Η πρώτη φορά που έκανε αισθητή την παρουσία του στη διεθνή σκηνή στο Euro του 2004 στην Πορτογαλία ήταν με ένα εκπληκτικό γκολ που πέτυχε με τακουνάκι, κόντρα στην Ιταλία (1-1), σε αγώνα των ομίλων.
Ομως η αστοχία του στη διαδικασία των πέναλτι έφερε τον αποκλεισμό από την Ολλανδία στα προημιτελικά και τερμάτισε άδοξα την αξιοπρόσεκτη πορεία των Σουηδών στη διοργάνωση.
Η διετία που σίγουρα θέλει να ξεχάσει ήταν εκείνη του 2006-2007.
Δεν σκόραρε ούτε μία φορά, περνώντας μια περίοδο γενικότερης κρίσης.
Στο Euro του 2008 έσπασε το ρόδι έπειτα από 32 μήνες και βρήκε να το κάνει απέναντι στην Εθνική!
Ηταν το υπέροχο πρώτο γκολ, με μακρινό διαγώνιο σουτ, στο 2-0 εναντίον της κατόχου του τίτλου.
Ομως αυτές οι δύο ομάδες ήταν που έμειναν αγκαζέ εκτός δεύτερης φάσης.
Η αποτυχία των «Μπλάκγουλτ» να προκριθούν στο Μουντιάλ του 2010 ήρθε να προσθέσει γκρίνια και αμφισβήτηση.
Στο Euro του 2012 ο Ιμπραΐμοβιτς εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως αρχηγός και ως εκ τούτου αναζωογονημένος.
Κόντρα στη Γαλλία (2-0) πέτυχε ένα από τα καλύτερα γκολ του τουρνουά, αλλά και πάλι η Σουηδία έμεινε τελευταία στον όμιλο.
Ακόμη συζητιέται η εμφάνιση που έκανε τον Νοέμβριο του 2012 σε ένα φιλικό με την Αγγλία.
Οχι μόνο πέτυχε και τα 4 γκολ (σκορ 4-2) αλλά το ένα από αυτά θα μείνει για πάντα γραμμένο στην Ιστορία.
Το έβαλε με ανάποδο ψαλίδι, αρκετά έξω από τη μεγάλη περιοχή και δίχως να έχει οπτική επαφή με την εστία του Χαρτ, ο οποίος μάταια προσπάθησε να επιστρέψει στο τέρμα του.
Η Σουηδία δεν κατάφερε να προκριθεί ούτε στο Μουντιάλ του 2014 παρά τα 8 γκολ που σημείωσε ο Ιμπραΐμοβιτς στα προκριματικά.
Εκείνη την εποχή έγινε και ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής, πετυχαίνοντας το 50ό γκολ του σε ένα φιλικό με αντίπαλο την Εσθονία.
Τα 11 γκολ που πρόσθεσε στον λογαριασμό του, στον δρόμο των προκριματικών για τα γήπεδα της Γαλλίας, έμοιαζαν με υπόσχεση ότι κάτι καλό μπορεί να προκύψει αυτή τη φορά.
Ομως στα όνειρα συμπεριλαμβάνονται και οι εφιάλτες.
Ο Σουηδός σούπερ σταρ έβγαλε 270 λεπτά μετρώντας μόλις ένα σουτ εντός στόχου και φυσικά κανένα γκολ. Ηταν το πρώτο, αλλά και το τελευταίο από τα τέσσερα συνεχόμενα Euro στα οποία συμμετείχε, που δεν σκόραρε.
Από σήμερα το μυαλό του είναι πλέον συγκεντρωμένο στις συζητήσεις που τον φέρνουν όλο και πιο κοντά στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Ζοζέ Μουρίνιο.
Μπροστά του έχει μπόλικους χειμώνες δράσης. Οσο για τα καλοκαίρια; Ο ίδιος έχει ήδη τοποθετηθεί επί τούτου:
«Ενα πράγμα είναι σίγουρο, το Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς εμένα δεν αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς, επομένως δεν αξίζει και να το περιμένει».
Αυτός όντως ήταν ο Ζλάταν που όλοι(;)… αγαπήσαμε!
