Όπως αναφέρεται στο ψήφισμα, κοινό στοιχείο και στις δύο περιπτώσεις είναι η «γενναιοδωρία» του ελληνικού κράτους απέναντι στους κεφαλαιούχους ιδιοκτήτες. «Έτσι ξεκίνησε η ιστορία
της ΛΑΡΚΟ, με τον αλήστου μνήμης Μποδοσάκη, πριν η εταιρεία εγκαταλειφθεί και μπει υπό κρατικό έλεγχο. Όμως το κράτος, παρόλο που η επιχείρηση έχει όλες τις προϋποθέσεις να είναι κερδοφόρα και παραγωγική, διαμηνύει στους εργαζόμενους ότι θα την κλείσει και θα τους πετάξει στον δρόμο. Στους εργάτες της COSCO στέλνει δυνάμεις καταστολής, που λειτουργούν ως security της εταιρείας με χρήματα των φορολογουμένων», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την ΕΛΜΕ Ρεθύμνου, «χρέος του εκπαιδευτικού είναι να καλλιεργεί αξίες, όπως η ελευθερία και η αξιοπρέπεια – αξίες που η ανεργία και η καταστολή αντιμάχονται. Και μόνο από αυτή την άποψη, οι αγώνες των εργατών της ΛΑΡΚΟ και της COSCO δεν μας αφήνουν αδιάφορους, ως εκπαιδευτικούς και ως πολίτες».
Όπως καταλήγει το ψήφισμά: «Δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους και καλούμε την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της».
