Ήταν 29 Δεκεμβρίου του 2015 όταν η μικρή Μελίνα είχε εισαχθεί στο ΠΑΓΝΗ για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της, καθώς στη διαδικασία της ανάνηψης παρουσίασε βρογχοσπασμό, πιθανώς από αλλεργική αντίδραση στο αναισθητικό φάρμακο. Παρά τις προσπάθειες ανάνηψης και τη μεταφορά της στη ΜΕΘ Παίδων, η 4χρονη κατέληξε τα ξημερώματα της 29ης Δεκεμβρίου.
Τέσσερα χρόνια μετά, ο πατέρας της 4χρονης, σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο, ζητά δικαιοσύνη για τον θάνατο της κόρης του, τονίζοντας ότι δεν έχουν οδηγηθεί στη δικαιοσύνη οι υπαίτιοι, ενώ τα ερωτήματα για τον θάνατό της παραμένουν αναπάντητα.
Ο Μανος Παρασκάκης με ανάρτηση του αναφέρει:
«Ίντα ομορφιά το μάρμαρο
του τάφου νά’χει Θεέ μου..
Που κλείνει μέσα ένα παιδί
Μεγαλοδύναμέ μου..
ΜΕΛΙΝΑ 29-12-2015
Η αδικοχαμένη μου Μελίνα.
Το Μελινιό μου..
Για όσους δε γνωρίζουν.
Για όσους δε θυμούνται.
Για όσους τη ξέχασαν.
“Γιορτάζω” το θάνατό της
29 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο.
Ήταν στην εντατική όπου και κατέληξε μετά από μία απλή εγχείρηση ρουτίνας
για κρεατάκια στη μύτη.
Υγιέστατη χωρίς πρόβλημα υγείας.
Οι κύριοι,που οι περισσότεροι ξέρουν,που ήταν μες στο χειρουργείο τα έκαναν θάλασσα.
Δυο μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου άλλαξαν τη ζωή μας.
Αφού με φλόμωσαν στο ψέμα στο Βενιζέλειο νοσοκομείο Ηρακλείου,τη μετέφεραν στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο επίσης στο Ηράκλειο όπου και πέθανε.
Ήταν 2015.
Μετά από 4 χρόνια δεν έχει γίνει ακόμα δικαστήριο.
Ακόμα περιμένω.
(Πολλοί-ες μου ζητάτε να σας ειδοποιήσω να σταθείτε δίπλα μου στο δικαστήριο.
Θα είναι τιμή για μένα κι εκ των προτέρων σας ευχαριστώ)
Ότι ξέρετε εσείς ξέρω κι εγώ.
Ευθύνες δεν έχει κάποιος το θάρρος να πάρει.
Ίσως έφταιγε η Μελίνα.
Κανείς δε θα μπεί όμως φυλακή κανείς δε θα καταδικαστεί,
ομως η Μελίνα καταδικάστηκε στην αιώνια φυλακή.
Στο τάφο.
Εγώ κι η οικογένειά μου ξέρουμε τι ζούμε κάθε μέρα.
Κι ας μη βλέπετε εσεις ή ας μη το δείχνω εδώ.
Δε ξέρω πως πέθανε το παιδί μου.
Κανείς δε μιλάει ανοιχτά.
Ακόμα κι αν ήθελα να συγχωρέσω κάποιον δε μπορώ αφού κανείς δε μου έχει πεί το ελάχιστο.
Οι χειρουργοι, οι αναισθησιολόγοι, όλοι!
Μόνο ψέμματα!
Έχω λοιπόν μόνο οργή μέσα μου.
Κι επικαλούμαι και τη δική σας οργή.
Εύχομαι να μη βρεθεί κανείς στη θέση μου.
Όμως σκεφτείτε ότι κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ο καθένας σας, η να υπάρξει στο μέλλον κάποιος στη δική μου θέση που να χάσει κάποιον δικό του από ιατρικό λάθος.
(Όσοι θέλουν κοινοποιούν ουδένα πρόβλημα)
Θέλω δικαιοσύνη!
Τώρα!»
Η υπόθεση
Η δίκη για τον θάνατο της 4χρονης ήταν να ξεκινήσει στις 24 Ιουνίου, ωστόσο αναβλήθηκε για τις 30 Ιανουαρίου του 2020. Στη δίκη παραπέμπεται με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, η αναισθησιολόγος που συμμετείχε στο χειρουργείο. Η αναισθησιολόγος παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό έπειτα από πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας, το οποίο της καταλόγιζε βαριά ιατρική αμέλεια, κάνοντας λόγο για «παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των ιατρικών πρωτοκόλλων για την ανάταξη του βρογχοσπασμού, καθόσον δεν χορηγήθηκαν βρογχοδιασταλτικά, και για τη μη ορθή χρήση της αδρεναλίνης όσον αφορά την οδό (ενδοφλέβια) και τη χορηγούμενη δοσολογία».
Στο Πειθαρχικό της ΔΥΠΕ Κρήτης τής καταλογίστηκε «πιθανή ιατρική αμέλεια» και της επιβλήθηκε ποινή στέρησης μισθού για έξι μήνες και στέρηση μισθολογικής ανέλιξης για δύο έτη. Χρηματική ποινή επιβλήθηκε και στη διευθύντρια της Αναισθησιολογικής Κλινικής του Βενιζέλειου, η οποία την επίμαχη ημέρα βρισκόταν σε άδεια και έσπευσε λόγω του επείγοντος περιστατικού στο νοσοκομείο, χωρίς όμως να προλάβει να το διαχειριστεί από την αρχή. Η αναισθησιολόγος είχε υποστηρίξει ότι έπραξε ό,τι ήταν δυνατό για να σώσει την 4χρονη, με το πειθαρχικό να διαπιστώνει πιθανή αμέλεια και όχι βαριά ιατρική αμέλεια, όπως είχε αρχικά προκύψει από το πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών.
Η ίδια είχε δηλώσει (Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ) πως κανένας δεν μπορούσε να προβλέψει την αντίδραση του οργανισμού του παιδιού και πως έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να σωθεί η μικρή Μελίνα.
