Πέρα από το πλούσιο συγγραφικό της έργο είχε συμβάλλει σημαντικά στη δημιουργία του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στο Θέρισσο και στη διατήρηση της ιστορικής κληρονομιάς.
Η Αργυρώ Πολυχρονάκη – Κοκοβλή γεννήθηκε το 1927 στο χωριό Δρακώνα του νομού Χανίων από εύπορη για τα τοπικά δεδομένα οικογένεια.
Συμμετείχε στην Αντίσταση οργανωμένη στην ΕΠΟΝ ενώ το 1947 συλλαμβάνεται και κρατείται στη φυλακή και στις αρχές του 1948 βγαίνει στο βουνό και εντάσσεται στο Δημοκρατικό Στρατό όπου και γνωρίζει το μετέπειτα σύζυγο της Νίκο.
Τις τύχες τους τις ένωσαν μετά τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, όταν από το 1950 ανασυγκροτούν και καθοδηγούν τις παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ στην πόλη. Μένουν καταδιωκόμενοι και επικηρυγμένοι μέχρι το 1962 (16 χρόνια) που δραπέτευσαν κρυφά στο εξωτερικό μαζί με τέσσερις ακόμα συντρόφους τους ύστερα από εντολή της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Μετά έξι μηνών περιπέτειες έφθασαν στη Σοβιετική Ένωση, όπου έζησαν 14 χρόνια. Επαναπατρίστηκαν το 1976.
Ο Νίκος ήταν πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών και η Αργυρώ Κοινωνικών Επιστημών και Δημοσιογραφίας. Είχαν γράψει από κοινού τα βιβλία: Βάσανα και καημοί, Στα βουνά της Κρήτης και στην παρανομία, ΕΣΣΔ, Προσδοκίες και πραγματικότητα, Μνήμες που ποτέ δεν σβήνουν.
Έγιναν ευρύτερα γνωστοί με το βιβλίο τους «Άλλος Δρόμος δεν Υπήρχε» (εκδόσεις: Πολύτυπο, 2002), ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο το οποίο ζωντανεύει την ιστορία της Ελλάδας από τα μέσα του περασμένου αιώνα έως την μεταπολίτευση αφηγούμενο την περιπετειώδη ζωή των συγγραφέων του.
Μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα αναδεικνύονται οι βασικές πτυχές της κατάστασης στη χώρα μας, και ιδιαίτερα στα Χανιά: τέσσερα χρόνια Αντίστασης κατά των Γερμανών κατακτητών, τρία χρόνια ένοπλης εμφύλιας σύγκρουσης, τα μετέπειτα δεκατρία χρόνια της παρανομίας και της δίωξής τους, καθώς επίσης και τα δεκατέσσερα χρόνια της πολιτικής προσφυγιάς στην Τασκένδη.
Την Αργυρώ Κοκοβλή αποχαιρετά με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων:
«Η συντρόφισσα Αργυρώ Κοκοβλή δεν είναι πια μαζί μας. Για την αγωνίστρια της Λευτεριάς κλαίνε τα βουνά της Κρήτης. Για την αγωνίστρια του σοσιαλισμού και της δικαιοσύνης μιλά κάθε δρόμος των Χανίων. Για την θαρραλέα υπερασπίστρια των ανανεωτικών ιδεών ξέρει η στέπα της Τασκένδης. Για την αφοσιωμένη μητέρα κυλά το δάκρυ του γιου της Γιώργου. Εμείς, οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι της στον ΣΥΡΙΖΑ Χανίων, την αποχαιρετούμε σιωπηλοί. Με τους ώμους σκυφτούς από τη βαριά της πολιτική κληρονομιά, με την καρδιά γεμάτη από την αγάπη της, με το βήμα σταθερό στο μονοπάτι που εκείνη χάραξε. Γιατί, Αργυρώ μας, το ξέρουμε: άλλος δρόμος δεν υπάρχει!».
Συλλυπητήρια από τον Πάνο Σκουρλέτη:
«Η συντρόφισσά μας Αργυρώ Πολυχρονάκη – Κοκοβλή ήταν ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε άνθρωπο που πιστεύει στην ανάγκη για έναν καλύτερο κόσμο και τη δυνατότητα της Αριστεράς να τον δημιουργήσει. Όλη η ζωή της ήταν συνυφασμένη με τους αγώνες της Αριστεράς, με τις αγωνίες, τα βάσανα, τις ελπίδες που αναδύθηκαν σε μια μακρόχρονη, κρίσιμη, ιστορική διαδρομή της χώρας μας και του αριστερού κινήματος πριν και μετά τον πόλεμο. Αυτό το κίνημα το υπηρέτησε τις τελευταίες δεκαετίες μέσα από τις γραμμές της κομμουνιστικής ανανέωσης, επίμονη στην αποκάλυψη σημαντικών πλευρών των αγώνων του λαού μας και με κριτικό πνεύμα. Χαμογελαστή και αισιόδοξη, θα μας θυμίζει πάντα ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Στον γιο σου τον Γιώργο και στα εγγόνια σου, εκφράζω τη βαθιά μου λύπη και τα συλλυπητήριά μου».
Το δικό του μήνυμα για τον θάνατο της Κοκοβλή, έστειλε ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ, Αντώνης Μπαλωμενάκη:
«Η Αργυρώ Κοκοβλή έφυγε από τη ζωή προ ολίγου. Μια διαδρομή γεμάτη αγωνιστική αυτοθυσία έλαβε τέλος. Μας μένει το παράδειγμά της, η αισιοδοξία που πάντοτε έβρισκε τρόπο να μας μεταδίδει. Η ασυμβίβαστα δίκαιη κριτική της».
