«Ζωτικός χώρος». Ο όρος που χρησιμοποίησε ο Χίτλερ για να «νομιμοποιήσει» την επιθετικότητα της ναζιστικής Γερμανίας. Εθνικισμοί, θρησκείες, ιδεολογίες κι ιδεολογήματα, κοινωνικές τάξεις, κάστες και κάθε λογής ομάδες τον επικαλέστηκαν διαχρονικά για να απενοχοποιηθούν για τα δικά τους εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας.
«Ανθρωπότητα». Φιλοσοφική έννοια ή ζωντανός οργανισμός; Ποιος ο ζωτικός χώρος της ανθρωπότητας και κάθε ατόμου ξεχωριστά; Φόβος· το πιο πρόσφορο μέσο για να κατακτήσουμε τον ζωτικό χώρο του ανθρώπινου μυαλού και να κυριαρχήσουμε πάνω στην ανθρωπότητα.
Και το κοινό; Αμέτοχο, θα παρακολουθεί φόνους και εγκλήματα με απάθεια· μάλιστα στο τέλος θα χειροκροτήσει κιόλας, έχοντας την ψευδαίσθηση πως πρόκειται για θεατρική παράσταση. Εκτός κι αν νιώσει πως απειλείται ο δικός του ζωτικός χώρος, οπότε θ’ ανταπαντήσει με τα ίδια μέσα.
Το αντισυμβατικό έργο του Θανάση Τριαρίδη «Lebensraum (Ζωτικός χώρος)», το οποίο –εκτός των άλλων- υπήρξε καθοριστικό για τη δρομολόγηση της κατάργησης του νόμου 370/1983 που απαγορεύει σε ανθρώπους με αναπηρία να φοιτήσουν σε Δραματικές Σχολές, «ανεβαίνει» στον Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου το τριήμερο 21 έως 23 Απριλίου, με ώρα έναρξης 21:30.
Σκηνοθετεί η Πηγή Δημητρακοπούλου και παίζουν οι Πάνος Ζουρνατζίδης και Σήφης Πολυζωίδης.
