«Η μουσική μας παράδοση είναι αστείρευτη»

Τι είναι αλήθεια αυτό το μαγικό που διαθέτει η λύρα ως όργανο και ακούγεται τόσο γοητευτική σε Ελληνες και ξένους ακροατές;

Ο Σωκράτης Σινόπουλος, που παίζει απόψε στο gazarte και είναι δεξιοτέχνης στη λύρα, μας μιλάει για μια φίλη του, που όταν ακούει τον ήχο της λύρας αισθάνεται ότι σχηματίζεται μια αόρατη γέφυρα που ξεκινάει από χιλιάδες χρόνια πριν και φτάνει στο σήμερα. «Μου άρεσε η περιγραφή. Πράγματι η λύρα είναι ένα από τα μουσικά όργανα με μακραίωνη ιστορία και ίσως αυτός είναι και ο λόγος της γοητείας της» μας λέει.

Στο gazarte λοιπόν ο αρχέγονος ήχος της λύρας θα συναντήσει την τζαζ και τη σύγχρονη μουσική, με τις μελωδίες του Σωκράτη Σινόπουλου να συνδυάζονται με τους αυτοσχεδιασμούς του κουαρτέτου που τον συνοδεύει.

Είναι αστείρευτη η μουσική μας παράδοση; Μήπως υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζουμε ακόμα; «Πράγματι υπάρχουν ακόμα αρκετά τραγούδια και οργανικοί σκοποί τα οποία δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας και βρίσκονται ασφαλισμένα σε διάφορα αρχεία» απαντάει ο Σωκράτης. «Αστείρευτη όμως δεν είναι διότι ο αριθμός των τραγουδιών που δεν γνωρίζουμε, θεωρητικά, είναι πεπερασμένος.

Εκείνο βέβαια που δεν είναι διόλου πεπερασμένο και πράγματι αστείρευτο είναι το υλικό που προσφέρουν οι παραδόσεις και οι τρόποι να το ερμηνεύσει και να το επεξεργαστεί ένας μουσικός σήμερα αναζητώντας τον δικό του μουσικό τόπο. Οπότε με τη συγκεκριμένη, κάπως πιο επαγωγική έννοια, ναι, είναι αστείρευτη η μουσική μας παράδοση».

Η ελληνική μουσική παράδοση είναι πιο πλούσια από εκείνες των άλλων χωρών; «Το αστείο είναι ότι οι περισσότεροι λαοί διατυπώνουν ακριβώς αυτή τη θεωρία για τη δική τους μουσική». Εχει βάση κάποια τέτοια, σύγκριση; «Φυσικά και όχι. Υπάρχουν βέβαια μουσικές κάποιων λαών που είναι πιο σύνθετες και πιο πολυσυλλεκτικές και εμπεριέχουν πολλά και διαφορετικά στιλ, όπως και η ελληνική λόγω και των πολλών επιρροών που έχει δεχτεί ο χώρος εδώ. Κάτι τέτοιο ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν στοιχειοθετεί και λόγο ανωτερότητας έναντι των άλλων».

Γιατί όλο και περισσότεροι νεαροί, μουσικοί ή ακροατές, στρέφονται στην παράδοση; «Ισως γιατί, όπως λέγαμε και νωρίτερα, είναι ένας χώρος, μια μουσική μέσα στην οποία αισθάνεται κανείς άνετα να δοκιμάσει πράγματα και να πειραματιστεί» εξηγεί ο Σωκράτης και πιστεύει ότι και σήμερα γράφονται δυνατές συνθέσεις, ώστε να γίνουν και αυτές με τη σειρά τους παραδοσιακές στο μέλλον. «Και η απόδειξη είναι ότι αν ανατρέξει κανείς στα τελευταία 50 χρόνια μουσικής δημιουργίας θα διαπιστώσει ότι σε πολλές παραδόσεις στην Ελλάδα έχουν ενσωματωθεί κομμάτια νέων μουσικών – συνθετών.

Κομμάτια που παίζονται και τραγουδιούνται και χορεύονται και έχουν ενταχθεί στο παραδοσιακό ανώνυμο ρεπερτόριο. Μάλιστα λίγοι γνωρίζουν ότι αυτά τα κομμάτια είναι συνθέσεις σύγχρονων μουσικών». Γιατί όμως είναι λίγοι οι μουσικοί που επιχειρούν να καταθέσουν καινούργιες συνθέσεις στο πλαίσιο των ελληνικών μουσικών παραδόσεων;

«Επειδή οι περισσότεροι αισθάνονται ότι εκπληρώνουν τις δημιουργικές τους ανάγκες με την ελευθερία που έχουν μέσα σε αυτές τις παραδόσεις να εκφράζονται κυρίως μέσω του αυτοσχεδιασμού, ένα στοιχείο που είναι πάρα πολύ έντονο σε αυτές τις μουσικές. Ενα στοιχείο που αποτελεί και για εμένα το όχημα για να επικοινωνήσω και με άλλες μουσικές παραδόσεις και τα σύγχρονα αυτοσχεδιαστικά ρεύματα.

Ο αυτοσχεδιασμός άλλωστε αποτελεί και το κεντρικό στοιχείο των πειραματισμών που δουλεύουμε μαζί με τον Γιάννη Κυριμκυρίδη, τον Δημήτρη Τσεκούρα και τον Δημήτρη Εμμανουήλ στο κουαρτέτο μας».

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου, gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι.

 Τιμές εισιτηρίων: από 8 έως 23 ευρώ. Ωρα έναρξης: 22.00