Αναζητώντας δουλειά και αφήνοντας κατά μέρος τους όποιους, τότε, φεμινιστικούς ενδοιασμούς μου, μπήκα στο δημοσιογραφικό επάγγελμα ως συντάκτρια μόδας. Στο καλό, με τεράστιες κυκλοφορίες, περιοδικό «Γυναίκα» του Ευάγγελου Τερζόπουλου.
Δύο φορές τον χρόνο παρακολουθούσα, ως απεσταλμένη, τις νέες κολεξιόν στο Παρίσι και στη Ρώμη.
Μέρες της μεταπολίτευσης κι ενώ το «γυναικείο ζήτημα» και οι αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους είχαν, ήδη, απογειωθεί στον κόσμο όλο, εγώ βρέθηκα να παίρνω συνέντευξη από τον Ιβ Σεν Λοράν μετά την επίδειξή του.
«Να γράψετε –μου είπε– ότι στις γυναικείες κατακτήσεις πρέπει να μετριούνται και τα παντελόνια. Εδωσαν στις γυναίκες ελευθερία, τις ενθάρρυναν να ανεβαίνουν στο τραμ, να βγαίνουν στον δρόμο για δουλειά. Και τους χάρισαν μια νέα θηλυκότητα».
Αυτό το τελευταίο έγινε θέμα συζήτησης στο περιοδικό, το οποίο φιλοδοξούσε να είναι περιοδικό «για όλη την οικογένεια».
Παντελόνια και θηλυκότητα; Και μάλιστα στην Ελλάδα, όπου από τη φουστανέλα και μετά τα παντελόνια βρίσκονταν ψηλά στον πίνακα ανδρικών αξιών ως συνώνυμο του εθνικού ανδρισμού και να παραδοθούν στις γυναίκες;
Γένους θηλυκού
Τελικά, στο επόμενο τεύχος, κι ενώ η μίνι φούστα μεσουρανούσε, το περιοδικό, με την απίστευτη πειθώ στις αναγνώστριές του, τολμούσε και έδινε γραμμή: «Ζήτω τα γυναικεία πανταλόνια!».
Τα χρόνια πέρασαν, οι γυναίκες φόρεσαν παντελόνια, συχνά τα προτίμησαν από τις φούστες. Τα επέβαλαν ως κλασική καθημερινότητα.
Τα ανδρικά, όμως, παντελόνια, όσο κι αν καμιά φορά μπερδεύουν τα μπατζάκια τους, εξακολουθούν να ενσαρκώνουν ένα μυστήριο, συλλογικό, ανδρικό σύμπαν. Οπου, φοβερή η ύβρις «κρίμα τα παντελόνια που φοράς».
Εξακολουθούν να μην αρκούνται στο να καλύπτουν τους ανδρικούς αναπαραγωγικούς αδένες, αλλά επεκτείνονται σε πλείστους όσους συμβολισμούς και αταβιστικά κλισέ. Ετσι που τα γενετικά χαρακτηριστικά να συνυπάρχουν με τη γενναιότητα, την ειλικρίνεια, την ακεραιότητα, την ντομπροσύνη, το σφρίγος.
Και, προπαντός, με την τιμή. Την ανδρική τιμή, γιατί αυτοί που τα φορούν και τα τιμούν και στην τιμή τους ορκίζονται («στον λόγο της ανδρικής μου τιμής») είναι πραγματικοί άνδρες.
Λεβέντες, τσαμπουκάδες, νταβραντισμένοι επιβήτορες, άνδρες με «καθαρές ανδρικές κουβέντες», «αντρίκεια» μπέσα και λογαριασμούς που τους «καθαρίζουν στα ίσια», («αν είσαι άνδρας, βγες έξω»).
Μακριά από κάθε ψίθυρο και υπόνοια ότι το ιδεολόγημα μπορεί να κρύβει και χαρακτηριστικά μισαλλόδοξα, σεξιστικά, ρατσιστικά, μισογυνισμού, εθνικιστικά.
Χαρακτηριστικά με βαθιές ρίζες στην ιδέα της υπεροχής του ανδρικού γένους έναντι των αδυνάτων.
Η ανατριχιαστική είδηση από την Πάτρα, ότι «την στραγγάλισε γιατί του έθιξε τον ανδρισμό», είχε περάσει στα ψιλά, ασχολίαστη.
Ποιος ξέρει τι του είπε η άμοιρη, αν του το είπε, και πώς εκείνος το πήρε. Ενώ μία άλλη βρήκε τρόπο και τον ταπείνωσε –και μάλιστα μελωδικά– τον μοιχό και σύζυγό της. Τραγουδώντας δυνατά, ώστε να την ακούμε όλοι από τον ακάλυπτο: «Το παντελόνι που φορείς εγώ σ’ το ‘χω χεσμένο». Κατά το «γιλεκάκι που φορείς εγώ σ’ το ‘χω ραμμένο».
Για να μην ξεχνάμε και την αμηχανία ή την έλλειψη ταλέντου τα οποία ηθοποιοί του θεάτρου και της οθόνης ξεπερνούν εύκολα μ’ ένα απλό κατέβασμα των παντελονιών ή, συνηθέστερα, με μια φούστα. Το τρανταχτό, μέχρι δακρύων, γέλιο του κοινού είναι εξασφαλισμένο. Από την εποχή του Ζαζά μέχρι τους σημερινούς φιρμάτους πρωταγωνιστές.
Στους πολιτικούς
Το ανεβοκατέβασμα, όμως, των παντελονιών δεν περιορίζεται σε συνήθεις καθημερινούς, ανδρικούς διαπληκτισμούς.
Με ευρηματικότητα αντηχεί σε οπαδικές κραυγές, ενώ, εξακολουθεί να προβάλλεται σε πρωτοσέλιδα εντύπων που κρεμιούνται στα περίπτερα – πρώτος διδάξας ο μακαρίτης Γρηγόρης Μιχαλόπουλος.
«Για ένα πουκάμισο αδειανό» μιλούσε ποιητικά ο Σεφέρης. Για ένα παντελόνι γεμάτο μιλούσε ο ραδιοφωνικός σχολιαστής αναφερόμενος σε επιφανή πολιτικό. «Είναι γεμάτο το παντελόνι που φοράει», είπε. Κι ένας άλλος, επίσης από τα ερτζιανά, αναφερόμενος σε πολιτικούς αποστάτες συμπέρανε: «Ναι, αυτοί φοράνε πολιτικά παντελόνια».
Εκείνος, όμως, που δίνει ρέστα, είναι ο δημοφιλής υπερπατριώτης δημοσιογράφος που στη ραδιοφωνική του εκπομπή, μιλώντας για ανθέλληνες ξένους πολιτικούς, λέει ότι αυτοί «αντί για παντελόνια φοράνε… ζαρτιέρες».
Ιδιαίτερη, ωστόσο, βαρύτητα αποκτάει το ανεβοκατέβασμα των παντελονιών όταν ξεφεύγει και ανεβαίνει της κοινωνίας τα σκαλιά.
Οταν τα «τιμημένα» μπαίνουν στο λεξιλόγιο των καθωσπρέπει, των επωνύμων, των πολιτικών προπαντός.
Είναι, βέβαια, πολλοί οι τρόποι με τους οποίους το περήφανο ανδρικό πολιτικό φρόνημα διατυπώνεται.
Χαρακτηριστική η δήλωση του κ. Σαμαρά ότι είναι «της ανδρικής σχολής», καθώς και η άλλη, του κ. Μεϊμαράκη, ότι φέρεται «αντρίκεια».
Βρίσκουμε, λοιπόν, να έχουν όχι μόνον ενδιαφέρον αλλά και αρκετό γούστο οι κατά καιρούς ρήσεις για παντελόνια που φορούν ή αμφισβητείται ότι φορούν και γιατί, επιφανείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
Θα παραθέσουμε χαρακτηριστικές ιστοριούλες και ατάκες, μερικές απ’ όσες κατά καιρούς πήραμε χαμπάρι.
Αρχίζοντας από μια εποχή όχι και τόσο μακρινή· εκείνην του Βατοπεδίου. Και μάλιστα, με μια γυναίκα. Η οποία, «μιλώντας σαν άνδρας» όπως είχε αναφερθεί, ήρθε κι έβαλε τα πράγματα –και τα παντελόνια– στη θέση τους.
Ο Μάκης Βορίδης, η Κατερίνα Παπακώστα και τα… φιρμάτα
Ηταν τότε που ο Μάκης Βορίδης, βουλευτής του ΛΑΟΣ, κατέκρινε ραδιοφωνικά την περίφημη ρήση του κ. Βουλγαράκη περί νομίμου και ηθικού, δηλώνοντας ότι «νόμιμο είναι να πορνεύεται κάποιος, αλλά δεν είναι ηθικό».
Απάντησε η α Κατερίνα Παπακώστα, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η οποία, αφού επιστράτευσε τον φιλόσοφο Μοντεσκιέ, υπερασπίστηκε ως εξής τα δικαιώματα των εκδιδομένων γυναικών: «Δεν είναι κάτι δίκαιο γιατί είναι νόμος, αλλά είναι νόμος γιατί είναι δίκαιο».
Ο κ. Βορίδης, καταφεύγοντας σε επιχειρήματα από τη φιλοσοφία του Δικαίου, συνέχισε: «Εγώ, αν είχα κόρη, θα ήθελα να ακολουθήσει ένα επάγγελμα, όχι όμως το κατά την κ. Παπακώστα επάγγελμα της πορνείας».
Κι ακόμη: «Αν η πορνεία είναι ηθική, τότε όλοι πρέπει να εκπορνευόμαστε».
Οπότε, η κ. Παπακώστα, η επωνομασθείσα και σούπερ-Κατερίνα, αφού υπενθύμισε τις θέσεις που ο κ. Βορίδης είχε πάρει στο παρελθόν σε θέματα κοινωνικού ρατσισμού, «ζώστηκε τα άρματα» –σύμφωνα με το απολαυστικό ρεπορτάζ στο «Βήμα»– κι απάντησε ως ακολούθως:
«Οι γυναίκες πολιτικοί τιμούν τα παντελόνια που φορούν, σε αντίθεση με ορισμένους άνδρες, οι οποίοι, αν και φορούν φιρμάτα παντελόνια, ενίοτε δεν τα γεμίζουν».
Προηγουμένως τον είχε καλέσει «να επιδείξει πολιτική λεβεντιά και να δηλώσει ευθέως ότι δεν επιθυμεί τις ψήφους που προέρχονται από ανήθικους πολίτες». Δηλαδή, και από τις ουκ ολίγες εκδιδόμενες γυναίκες.
Ο Γιάννης Παναγόπουλος, η Βάσω, η Κατσέλη και ο Σώρρας
Αιχμηρή η εφημερίδα «Το Παρόν», όταν απορούσε «γιατί τα βάζουν με τον κακομοίρη Γιάννη Παναγόπουλο, μήπως είναι ο πρώτος πρόεδρος της ΓΣΕΕ που τα έπαιρνε από την Εθνική Τράπεζα ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου; Kαι αμοιβή είχε ο προστάτης των εργαζομένων και μπόνους κι όλο και κάτι μετοχούλες».
Συμπληρώνοντας παραδίπλα, με άλλο, αινιγματικό σχόλιο: «Τελικά πρόεδρε της ΓΣΕΕ μάλλον η Βάσω τιμά τα παντελόνια της». Χωρίς άλλα στοιχεία για τη Βάσω.
Ο ίδιος ο κ. Παναγόπουλος, ωστόσο, κι ενώ ο χειμώνας έσπαγε κόκαλα, διευκρίνιζε: «Εγώ τα παντελόνια δεν τα φοράω γιατί κρυώνω».
Αργότερα, η εφημερίδα επανερχόμενη στα γυναικεία παντελόνια –τα οποία, προς τιμήν της, φαίνεται ειλικρινά να τιμάει– με πρωτοσέλιδη φωτογραφία της κ. Λούκας Κατσέλη έχει τον τίτλο: «Επί τέλους κάποιος που φοράει παντελόνια».
Κι ακόμη αργότερα, όταν η υπόθεση Σώρρα αποσβόλωνε το πανελλήνιο, ρωτούσε με μακροσκελή πρωτοσέλιδο τίτλο: «Ενας εισαγγελέας, που να τιμά τα παντελόνια που φοράει, δεν υπάρχει για να συλλάβει τον απατεώνα Σώρρα;»
Ομως μια και ο λόγος για τον κ. Σώρρα, μέσα στον γενικότερο ντόρο, κάποιοι παρατηρητικοί είχαν επισημάνει ότι στις ομιλίες του συνήθιζε να φοράει σακάκια-πανταλόνια σε βαθιά γαλανά, με άσπρες πινελιές, χρώματα. Συμβολικά, με εθνικές παραπομπές, και με τη γαλανόλευκη δίπλα του.
Μεϊμαράκης: Βγάζει το παντελόνι ανά πάσα στιγμή
Σεπτέμβριος μήνας, ο αποσταθεροποιητικός καύσωνας ήταν ήδη ανάμνηση κι όλοι ξανάβρισκαν τους ρουτινιάρικους ρυθμούς τους και την όποια ψυχραιμία τους.
Οπότε, την κοινή γνώμη ήρθε και ξάφνιασε και κατά κάποιο τρόπο προβλημάτισε η αποκάλυψη του προέδρου της Βουλής, Ευάγγελου Μεϊμαράκη, πως «όταν βγάζει το κουστούμι του, βγάζει πρώτα το παντελόνι του».
Δέχτηκε διάφορες ερμηνείες, κι ενδεικτικά θα σταθούμε σ’ εκείνην του ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Τα Νέα». Σύμφωνα με την οποία, ο κ. Μεϊμαράκης διευκρίνισε ότι «αυτός όχι μόνο φοράει παντελόνια όπως τόσοι συνάδελφοι και συναγωνιστές του», αλλά, επιπλέον, ότι «είναι τόσο εξοικειωμένος με το παντελόνι του, ώστε είναι έτοιμος να το βγάλει ανά πάσα στιγμή». Ανά πάσα στιγμή;
Η Κατερίνα Πελέκη καρφώνει: Οσοι φοράνε παντελόνια αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους
Στο πλαίσιο της υπόθεσης Βατοπεδίου κατέθετε στην προκαταρκτική επιτροπή της Βουλής και η Κατερίνα Πελέκη, σύζυγος του πρώην υπουργού Γιώργου Βουλγαράκη και συμβολαιογράφος.
Αναφέρθηκε σε «κεντρική πολιτική απόφαση» και, ούτε λίγο ούτε πολύ, φωτογράφισε ως υπεύθυνο τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
«Εγώ ξέρω ότι όσοι φοράνε παντελόνια –είπε– αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Οπως τις αναλαμβάνω εγώ που δεν φοράω παντελόνια…».
Ακολούθησαν χιουμοριστικά δημοσιεύματα του τύπου «φοράει ή δεν φοράει παντελόνια ο Καραμανλής;» ενώ σε φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν διάφορα σχετικά.
Νάντια Βαλαβάνη – Λευτέρης Αυγενάκης: Τα παντελόνια και οι βράκες
Δημοσιεύματα και ψίθυροι σέρνονταν τον Ιούλιο του 2015 για μία ιστορία που παρουσίαζε τη μητέρα της Νάντιας Βαλαβάνη μπροστά σ’ ένα γκισέ τράπεζας στο Ηράκλειο Κρήτης να παίρνει χρηματικό ποσό. Λίγες μέρες πριν από την επιβολή των capital controls.
Ετσι, με πολύ θυμό η καταγόμενη από το Ηράκλειο κ. Βαλαβάνη, αναπληρώτρια υπουργός Οικονομίας τότε, ξεσπάθωσε στη Βουλή. Και σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, την παρακολουθήσαμε να καταγγέλλει μεθόδευση σπίλωσης του ονόματός της.
Γυρνώντας, δε, προς τα πίσω έδρανα και στοχεύοντας τον συντοπίτη της βουλευτή της Ν.Δ., Λευτέρη Αυγενάκη, να του εκτοξεύει την προσβολή ότι «δεν φοράει παντελόνια».
Τον είχε θεωρήσει ενορχηστρωτή της όλης σε βάρος της καμπάνιας. Δεν διευκρινίστηκε, ωστόσο, εάν εννοούσε τα συνήθη παντελόνια ή τη θρυλική κρητική βράκα.
Ο Μίνως Κυριακού: Γι’ αυτούς που «δεν φοράνε παντελόνια»
Από τον αθλητικό χώρο το επόμενο συμβάν. Οταν ο επιχειρηματίας και αθλητικός παράγων Μίνως Κυριακού δεν επανεξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και αντ’ αυτού εξελέγη ο Σπύρος Καπράλος, γνωστός παράγων σε επιτελικές θέσεις του αθλητισμού και πρώην πρωταθλητής κολύμβησης.
Κι ενώ μετά το αποτέλεσμα της εκλογής σε ομιλία του παρουσιάστηκε ευγενής και ενωτικός με τα συνήθη «να εργαστούμε όλοι μαζί, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες κ.λπ., κ.λπ.», ακολούθως στους δημοσιογράφους δήλωσε ότι «δεν είναι δυνατόν να σε χτυπούν κάποιοι επί τέσσερα χρόνια στην πλάτη, να συμφωνούν σε σαράντα συνεδριάσεις απόλυτα μαζί σου και τώρα να επιδεικνύουν αυτή τη στάση. Δεν φοράνε παντελόνια».
Ο συνήθως χαμηλών τόνων Μίνως Κυριακού αυτά δεν τα είπε χαμηλόφωνα.
Το ατσαλάκωτο παντελόνι του Ακη
Ζαλισμένοι άνθρωποι έπαιρναν δραμαμίνες προσπαθώντας να παρακολουθήσουν τα φρενήρη ζιγκ – ζαγκ του βρόμικου πολιτικού χρήματος.
Σίριαλ που όλο σασπένς και ευτέλεια διαδραματιζόταν σε διάφορους τόπους και επεισόδια. Και στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, όπου μάρτυρες συγκατηγορούμενοι του Ακη Τσοχατζόπουλου τον αποκαθήλωναν.
Ανάμεσά τους και ο Νίκος Ζήγρας, ο οποίος, αφού αποκάλεσε τον πρώην κραταιό υπουργό «εγκέφαλο», γύρισε προς το μέρος του και τον προέτρεψε: «Πες την αλήθεια, βάλε παντελόνι και βγάλε το φόρεμα».
Ατάραχος εκείνος, κοιτώντας στο άπειρο, δεν αντέδρασε στην προτροπή. Δηλαδή, τι να αποδείξει, το αυταπόδεικτο;
«Περιττό» θα σκέφτηκε, αφού στο εδώλιο, όπου καθόταν, όλοι έβλεπαν ότι φορούσε παντελόνι και μάλιστα όπως πάντα ατσαλάκωτο. Αυτός, ο τσαλακωμένος.
Τα φουρό και τα «γαλλικά» στο ποδόσφαιρο
Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2013, ο Ολυμπιακός άφηνε να διαρρεύσει ότι βρίσκεται προ των πυλών καταγγελίας της συμφωνίας χορηγίας από τον ΟΠΑΠ, θεωρώντας αθέμιτο ανταγωνισμό την πλουσιοπάροχη χορηγία του Οργανισμού στην ΑΕΚ.
Οπως διαβάσαμε στον Τύπο, ο Δημήτρης Μελισσανίδης, ο επονομαζόμενος και «τίγρης», πολυεπιχειρηματίας, ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ και του ΟΠΑΠ, σήκωσε το γάντι.
Στην εκδήλωση για τη φανέλα της ομάδας φωτογράφισε τον επίσης πολυεπιχειρηματία και ισχυρό άνδρα του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη, αρχίζοντας ως εξής:
«Εγώ ανοίγω βεντέτες με άνδρες κι όχι με κάποιους που φοράνε φουρό και δεν έχουνε πάει στον στρατό…»
Και καταλήγοντας: «Δεν ασχολούμαι, αλβανικές κουράδες είναι αυτές και ζητώ συγγνώμη πρωί πρωί για τη δυσοσμία… Αυτοί φοράνε φουρό…»
Υπονοώντας ότι ο κ. Μαρινάκης αντί για παντελόνια φοράει φουρό. Το οποίο φουρό, τον καιρό που στον Ολυμπιακό έπαιζαν ο Υφαντής και ο Πολυχρονίου, ήταν πολύ στη μόδα κι έμπαινε κάτω από τη γυναικεία φούστα για να τη φουσκώνει, κάπως σαν αμπαζούρ.
Το είχε δοξάσει η καλλίγραμμη Μπριζίτ Μπαρντό και είναι κάπως δύσκολο να το φανταστούμε φορεμένο από τον τεράστιο κ. Μαρινάκη.
Ο οποίος κ. Μαρινάκης προτίμησε να απαντήσει «μέσω κύκλων» και χωρίς ενδυματολογικές αναφορές: «Δεν θα σχολιάσουμε τα ανερμάτιστα λόγια ενός ανθρώπου του οποίου η επιχειρηματική του διαδρομή είναι στρωμένη με καταδίκες για λαθρεμπόριο και κατηγορίες κατά συρροή, για εκβιασμούς και απειλές κατά ζωής, με κατασχέσεις για φοροδιαφυγή, αλλά που κατά έναν περίεργο τρόπο κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος ανάμεσά μας».
Ο καιρός περνάει. Το φουρό ξανάρχεται στη μόδα, ενώ οι δύο κορυφαίοι πολυεπιχειρηματίες έχουν γίνει ακόμη πιο κορυφαίοι. Οι δύο άνδρες απτόητοι συνεχίζουν την κονταρομαχία τους στα μαρμαρένια αλώνια – γηπεδικά και άλλα.
Αλλος τα φορά…
Ντροπιαστικά για επιφανείς πολιτικούς κι άλλους «επωνύμους» τα όσα –με ονόματα– αποκάλυψε ο πρώην ισχυρός άνδρας τού «Ερρίκος Ντυνάν», Ανδρέας Μαρτίνης, στην προκαταρκτική επιτροπή της Βουλής για σκάνδαλα στον χώρο της υγείας.
Σε κατ’ ιδίαν, ωστόσο, συζήτηση με μέλος της επιτροπής –σύμφωνα με την εφημερίδα «Νέα Σελίδα»– φέρεται να εγκωμίασε, κατ’ εξαίρεσιν, τον πρώην υπουργό Υγείας, Νικήτα Κακλαμάνη, ως εξής: «Ο Νικήτας απέδειξε ότι φοράει παντελόνια, ήταν ο μόνος που με επισκέφθηκε στη φυλακή, κάποιοι άλλοι έκαναν και κάνουν σα να μη με γνώριζαν. Κι ας ζητούσαν την Αρτα και τα Γιάννενα, όταν ήμουν στο “Nτυνάν”».
Πρωτοφανής, φαίνεται, ο συνωστισμός. Φίλος με εμμονές στους αριθμούς μάταια προσπάθησε να υπολογίσει τα πρωτοκλασάτα τετραγωνικά του ευαγούς ιδρύματος όπου όλοι οι καλοί χώρεσαν
…άλλος τα κατεβάζει
Για τον Νικήτα Κακλαμάνη και η επόμενη αναφορά. Σε νυχτερινή πολιτική εκπομπή (Kontra Channel) η συζήτηση είχε φτάσει στις εξωθεσμικές ευρωπαϊκές παρεμβάσεις, γενικότερα, και στην υπόθεση Ανδρέα Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, ειδικότερα.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης κατέκρινε την κυβέρνηση για ανεκτικότητα απέναντι στην Κομισιόν και γυρνώντας στον Κώστα Ζαχαριάδη, διευθυντή της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, τον ρώτησε: «Γιατί κατεβάσατε τα παντελόνια;»
Η αυγουστιάτικη μεταμεσονύχτια ώρα περασμένη και δύσκολη η συνέχεια για δύσκολα θέματα.
Και από άμβωνος
Ο διαχωρισμός σε «παντελονάτους» και «μη παντελονάτους» έχει ακουστεί από ανθρώπους της Εκκλησίας για ανθρώπους της Εκκλησίας.
Προφανώς, θα πρόκειται για προσδιορισμούς ενός δικού τους, εσωτερικού, ας πούμε, κώδικα συνεννόησης και επικοινωνίας.
Η εντύπωση, ωστόσο, είναι ότι πιο σωστοί πρέπει να είναι οι μη παντελονάτοι.
Ετσι, κάπως μας μπέρδεψε η δήλωση του μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκου. Ο οποίος, απλά και λακωνικά, από άμβωνος, έλυσε απορίες που απασχολούν το πανελλήνιο.
«Δεν υπάρχουν –κήρυξε– πρόσφυγες, μόνο μετανάστες». Προσθέτοντας ότι υπάρχουν όμως «πολιτικοί που έχουν κατεβάσει παντελόνια».
Ολο και κάτι μαθαίνεις όταν διαβάζεις εφημερίδες.
Οι άντρες της Ν.Δ. και το όραμα του Ευκλείδη
Μέσα του περσινου Μαΐου και σε υψηλή ένταση στη Βουλή η συζήτηση για την οικονομία. Η αντιπολίτευση, σχεδόν στο σύνολό της, έκανε επίθεση στον υπουργό Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο, και του θύμισε ότι στο παρελθόν είχε δεσμευτεί πως θα παραιτηθεί από το υπουργικό αξίωμα αν το αφορολόγητο έπεφτε κάτω από τα 9.000 ευρώ.
Στην πρώτη γραμμή ο Ανδρέας Λοβέρδος, με τη διαπίστωση ότι ο υπουργός, αφού δεν παραιτείται, «δεν φοράει παντελόνια».
Επί του ίδιου θέματος και ο Μάκης Βορίδης με τον συλλογισμό ότι «η γνώση πρέπει να συνοδεύεται από ηθική ακεραιότητα, να είσαι παντελονάτος και να τηρείς τις υποσχέσεις σου».
Εννοώντας, προφανώς, ότι δεν αρκεί να είσαι μορφωμένος, αν παράλληλα δεν διαθέτεις και «ανδρική» τιμή.
Ο βαλλόμενος υπουργός απάντησε ως εξής: «Οραματιζόμαστε μια κοινωνία όπου και στη γλώσσα και στην πραγματικότητα ό,τι είναι αρσενικό δεν είναι απαραιτήτως καλό, και ό,τι είναι θηλυκό δεν είναι απαραιτήτως κακό».
Αλλα αντ’ άλλων απάντηση, σχολίασαν μερικοί. Αλλοι πάλι μίλησαν για υπεκφυγή.
Πάντως, για να λέμε την αλήθεια, η υπουργική απάντηση την επίμαχη λέξη «παντελόνια» δεν την περιείχε. Τσιμουδιά.
«Δεν κάνουν τους άντρες»
«Τα παντελόνια δεν κάνουν τους άντρες», υποστήριξε τις προάλλες στην «Εφ.Συν.» η Ελένη Πελετίδου, μέσα από την εμπειρία της ως τερματοφύλακα της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου Γυναικών όσο και του ΠΑΟΚ.
Κι αφού κατήγγειλε ότι στην Ελλάδα δεν τηρείται η από την UEFA υποχρέωση να έχουν όλες οι ομάδες και γυναικεία τμήματα, έδωσε την εικόνα ζωής των γυναικών που αγαπούν και επιδίδονται στο άθλημα προσφέροντας συχνά «θέαμα υψηλού επιπέδου με τεχνική στον έλεγχο της μπάλας, πάσες ακριβείας και όλα τα στοιχεία του καλού ποδοσφαίρου».
Μίλησε για την απαξίωση που εκείνη και όλες οι παίκτριες υφίστανται σε πλείστους τομείς, από τις απολαβές τους μέχρι τις ειρωνικές και υβριστικές επιθέσεις που «λόγω φύλου» δέχονται και κατήγγειλε τη «λανθασμένη αντίληψη περί ανδρισμού» αλλά και τον σεξισμό που κυριαρχεί γύρω τους.
Να σημειωθεί ότι η κ. Πελετίδου, εκτός από τερματοφύλακας, είναι και αστυνομικός.
H Ντόρα, οι ροζ φούστες και το ελληνικό παράδοξο
Πιο πρόσφατο, το δημοσιογραφικό σχόλιο ότι στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τον Πάνο Καμμένο «τελικά η Ντόρα τίμησε τα παντελόνια της».
Και το άλλο, σχετικά με τη συζήτηση για την ταυτότητα φύλου και τη στάση της Ιεράς Συνόδου, η οποία ναι μεν εγκάλεσε τον χρυσαυγίτη Χρήστο Παππά για την αναφορά του σε μητροπολίτες «με οθωμανικά ήθη», αλλά ξέχασε τον ομοϊδεάτη του, Δημήτρη Κουκούτση, ο οποίος μέσα στη Βουλή μίλησε για ιεράρχες που αντί για παντελόνια «φοράνε ροζ φουστίτσες κάτω από τα ράσα τους».
Συνέχεια έπεται σίγουρα, με παραπολιτικές ιστοριούλες, όπως αυτές που αναφέραμε – τουλάχιστον, όσο τα παντελόνια θα εμπεριέχονται στον άγραφο κώδικα του ανδρισμού και της τιμής.
Ενώ, διόλου απίθανο, σε καιρούς δύσκολους, όπως οι τωρινοί, η επίκληση αυτής της τιμής από αδύναμους και ταπεινωμένους να γίνεται ψευδαίσθηση ή άλλοθι κύρους και ισχύος. Ισως και υπεροχής.
Να μην ξεχνάμε, ωστόσο, πως η τιμή των ανδρικών παντελονιών, όπου το περιέχον υπονοεί το περιεχόμενο, αποτελεί αξία αποκλειστικά ελληνική. Εντελώς ακατανόητη για έναν ξένο. Ανυποχώρητη, όσο η έμφυλη τάξη σε τούτο τον τόπο δεν θα διαταράσσεται ουσιαστικά.
Ομως μια και αγαπάμε την ιστορία, βρήκαμε ότι τα παντελόνια χρωστούν το όνομά τους στον Πανταλεόνε (Pantaleone). Κωμικό τύπο της Κομέντια ντελ’ Αρτε, ο οποίος, αδιάφορος για τη μόδα της εποχής, φορούσε μακριά παντελόνια. Περιγράφεται δε ως «γέρος που συνεχώς έβηχε και έφτυνε, ακόλαστος, φιλάργυρος, ερωτύλος, εμπαιζόμενος και εξαπατημένος από τους άλλους». Φιγούρα όχι και τόσο ανδροπρεπής.
Κι αφού πήγαμε στο παρελθόν, ας σταθούμε και στους πραγματικά αθεόφοβους «αβράκωτους» (sans culottes) της Γαλλικής Επανάστασης. Στα σοκαριστικά για την κοινωνία παντελόνια της Γεωργίας Σάνδη και σ’ εκείνα της Σάρα Μπερνάρ. Στα παντελόνια που φορώντας τα, μεταμφιεσμένη σε άνδρα, η Σπετσιώτισσα Ελένη Μπούκουρα πήγε στη Νάπολη για να γίνει δεκτή στην Ακαδημία Ζωγραφικής. Στο θρυλικό ανδρόγυνο σμόκιν της Μάρλεν Ντίτριχ.
Στο γιούνισεξ αταξικό τζιν, το οποίο, δεκαετίες τώρα, ήρθε κι έμεινε ανατρέποντας ενδυματολογικά –και όχι μόνον– στερεότυπα ανάμεσα στα φύλα.
Κι ακόμη, στην τεράστια όλο πιέτες, πλισέ λερή φούστα, που φορούσε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Πολύ μακριά από τις ευρηματικές και κεφάτες φουστανελίτσες που πριν από λίγους μήνες παρουσίασε στο Μουσείο Μπενάκη ο Γάλλος μετρ της γυναικείας μόδας Ζαν-Πολ Γκοτιέ. Με έμπνευση, όπως είπε, από την ελληνική ιστορία, και καταχειροκροτήθηκε.
Σχετικά, ο οικογενειακός μας φίλος κ. Δημήτρης, μισοαστειευόμενος μουρμούρισε κάτι για απομυθοποίηση ενός ακόμη «ιστορικού συμβόλου», για να πάρει πάραυτα τη συζυγική απάντηση: «Μίμη, όσο μεγαλώνεις λιγοστεύει το χιούμορ σου…».
Με φόντο το Μακεδονικό
Τα παντελόνια δεν θα μπορούσαν να μείνουν έξω από τον περί Μακεδονίας διάλογο.
Στον σχετικό ορυμαγδό των ημερών και η επίθεση του μητροπολίτη Σιατίστης και Σινασίου κ. Παύλου εναντίον του Νίκου Φίλη.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε σε «θύλακες της Χρυσής Αυγής στο εσωτερικό της Εκκλησίας» και ο μητροπολίτης τον κάλεσε «αν τιμάει τα παντελόνια του» να πει ονόματα.
Ενώ ο υπουργός Αμυνας, Πάνος Καμμένος, στο περιθώριο εκδήλωσης για την ανακήρυξη του 2018 ως Ετους Μέριμνας των Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωσε ότι «ο Σαμαράς υπέγραψε τη συμφωνία με την Ε.Ε. για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και στη συνέχεια το έπαιξε μακεδονομάχος. Εγώ τιμώ τα παντελόνια μου, Σαμαράς δεν γίνομαι».
Δεν διευκρινίστηκε εάν εννοούσε τα αγαπημένα του παντελόνια παραλλαγής. Χωρίς λούφα, φυσικά.
Η έξοδος του Μίκη
Τέλος, να σταθούμε και στη στιγμή που στο συλλαλητήριο του Συντάγματος κι ενώ τα πλήθη παραληρούσαν («Μίκη, αλλάζεις την ιστορία»), εκείνος, ο Μίκης, ψηλά από την εξέδρα, βροντοφώναξε: «Δεν θα κατεβάσουμε τα παντελόνια μας… ».
Τα ανδρικά και τα γυναικεία;
