Αντιγράφω από κείμενο του Θωμά Γκόρπα με τίτλο «Μεταμεσονύκτιος αγών» -νυν υπέρ πάντων- που ξετρύπωσε ο Σταύρος στα αραχνιασμένα ράφια της λήθινης νεότητος και μου το σερβίρει σαν σπάνιο απόσταγμα σε κρυστάλλινο ποτήρι, τις τρεκλίζουσες περιπλανήσεις ανήσυχου επαρχιώτη, οπωσούν πρώιμου όσο και συνεσταλμένου Μπουκόφσκι στην ξελογιάστρα Αθήνα του ’50: «Μπαρ Ω Ρεβουάρ μπαρ Μπαρίνο μπαρ Μπον Σουάρ μπαρ Τετ α Τετ μπαρ μπαρ μπαρ ολονύχτια ψιλή βροχή ταξί γνωστοί ουίσκυ κ’ εγγλέζικα τσιγάρα».
Λέξεις επαναλαμβανόμενες, οινοβαρείς μα ανάλαφρες, δίχως κόμματα, παύλες, παρενθέσεις και αγκύλες: «Είμαστε τρεις ο ένας κατετρύχετο απ’ την ιδέα να καταλήξουμε σπίτι του να βρει κάτι στίχους του Μαγιακόφσκυ που τους αγαπάει πολύ να μας τους διαβάσει ενώ θα πίνουμε το τελευταίο ουίσκυ μας αλλά φευ δεν θυμάται πού τους έχει και τους έχει ξεχάσει κι αυτό του τη δίνει σχεδόν κλαίει δεν αντέχει να ξημερωθεί παρά στο δρόμο… Αλλαξε κοπέλα μου τη μουσική μη μου τη δίνεις και συ νυχτιάτικα άλλαξε ταμπλώ δεν μας βλέπεις που είμαστε χτισμένοι με τσιγάρα πιοτά και καφέδες και της Παναγίας τα μάτια…».
Κατακλείδα του τρισέλιδου πονήματος, εύγλωττο ενσταντανέ ποτάδικου της εποχής με την κατατοπιστική λεζάντα: «Μπαρ Ωρεβουάρ, οδός Πατησίων, Αθήνα, 1957». Πίσω απ’ την μπάρα ιερουργεί ο Θόδωρος Παπαθεοδώρου που μαζί με τον αδελφό του Λύσανδρο κέρασαν καθαρό αλκοόλ την αφρόκρεμα της πρωτεύουσας. Πόσους ηθοποιούς -από τον Αυλωνίτη ώς τον Ηλιόπουλο κι από τον Χατζηχρήστο μέχρι τον Στολίγκα–, πόσους συγγραφείς, πόσους ζωγράφους -ο Γιώργος Σιούντας πάει ακόμα κάθε βράδυ νωρίς- και κυρίως πόσους ανώνυμους πότες από κείνους που νοθεύουν το οινόπνευμα με πνεύμα δημιουργώντας μαγικές στιγμές.
Ο Γκόρπας στάθηκε τυχερός. Γνώρισε τούτο το μοναδικό εργαστήρι κοινωνικών σχέσεων σχεδόν απ’ τη γέννησή του, καταγράφοντάς το στο έργο του. Τα τοπόσημα κάθε πόλης και κάθε εποχής έχουν το ακριβό προνόμιο να αφήνουν το αποτύπωμά τους και στη λογοτεχνία. Παρότι έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο το Ορεβουάρ -το διακόσμησε, βλέπεις, ο εμβληματικός αρχιτέκτονας Αριστομένης Προβελέγγιος- δεν αποτελεί μουσειακό είδος.
Ο γιος του Λύσανδρου, Σωτήρης, μαζί με τον εξάδελφό του Νίκο Παπαθεοδώρου κρατούν ζωντανή την παράδοση. Τούτες τις μέρες το μαγαζί συμπληρώνει εξήντα χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας και το γιορτάζουν διοργανώνοντας σειρά εκδηλώσεων, αρχής γενομένης από απόψε, οπότε εμφανίζεται ο Αγγελος Θεοδωράκης –εγγονός του Μίκη– με κιθάρα και φωνητικά.
Λίρα εκατό αύριο Τρίτη με τους Double Trouble αποτελούμενους από τον Βασίλη Σπυρόπουλο -των Σπυριδούλα- και τον Blue John Πανέρη που θα τζαμάρουν σε ρυθμούς Blues. Alegros την Τετάρτη με σαξόφωνο και πλήκτρα και την Πέμπτη Clio K (άρπα) και Ντίνος Ζούμπερης (μπάσο). Την Παρασκευή ο DJ Julian Moran και το Σάββατο μουσικές του ’50 και του ’60, σβήσιμο τούρτας, κληρώσεις και διανομή δώρων στους θαμώνες. Τα 100 είναι λίγα· ευχόμαστε, λοιπόν, ακόμα δυο-τρεις γενιές του Παπαθεοδωραίικου να ιερουργήσουν στο μπαρ.
