Η Ιταλία ετοιμάζεται για τις εκλογές της 4ης Μαρτίου και τα γκάλοπ δείχνουν ότι τα πράγματα είναι κάθε άλλο παρά απλά. Οι τελευταίες δημοσκοπικές έρευνες δίνουν στο κίνημα των Πέντε Αστέρων το 29,5% της πρόθεσης ψήφου.
Το Δημοκρατικό Κόμμα του Ματέο Ρέντσι ακολουθεί, με μεγάλη διαφορά, στο 23%, λόγω και των συνεχών εσωτερικών συγκρούσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Οσο για τη συντηρητική παράταξη, η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι βρίσκεται στο 16%, η Λέγκα στο 14% και το ακροδεξιό κόμμα Αδέλφια της Ιταλίας (που έχει επίσης συμμαχήσει με τον πρώην καβαλιέρε) είναι στο 4,8%.
Το αριστερό κίνημα «Ελεύθεροι και Ισοι» μέχρι τώρα «κερδίζει» το 6%των Ιταλών.
Βάσει του νέου εκλογικού νόμου, καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί με τα ποσοστά αυτά να εξασφαλίσει αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο, από τη στιγμή που απαιτείται τουλάχιστον το 40% των ψήφων.
Οι δυο συμμαχίες, εκείνη της Κεντροδεξιάς (36% της πρόθεσης ψήφου) και της Κεντροαριστεράς (27%), δεν θα ήταν σε θέση, στη φάση αυτή, να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Ο εκλογικός νόμος εγκρίθηκε ουσιαστικά για να μην μπορέσουν τα Πέντε Αστέρια να κυβερνήσουν αυτόνομα. Παράλληλα όμως, δεν αυξήθηκαν οι πιθανότητες σταθερής διακυβέρνησης της χώρας.
Προς το παρόν, οι «πεντάστεροι» επαναλαμβάνουν ότι δεν εννοούν να συνεργαστούν με κανέναν για να κυβερνήσουν, ότι «δεν μοιράζουν πολυθρόνες» και ότι όποιος θέλει, μετά τις εκλογές, μπορεί να τους στηρίξει στη Βουλή και στη Γερουσία.
Το μόνο που ενδεχομένως είναι διατεθειμένοι να κάνουν είναι να λάβουν υπόψη τους κάποια προγραμματικά σημεία των δυνάμεων που θα θελήσουν να τους βοηθήσουν στο κοινοβούλιο.
Ωστόσο, από μέρος των αναλυτών γίνεται αναφορά σε ενδεχόμενες συνεργασίες ή με τη Λέγκα ή με την Αριστερά του «Ελεύθεροι και Ισοι». Ολα αυτά, βέβαια, θα πρέπει να βρουν διάψευση ή επιβεβαίωση μετεκλογικά, όταν αναμένεται να πέσουν οι τόνοι.
Ο δε Σίλβιο Μπερλουσκόνι (ο οποίος δεν είναι υποψήφιος, λόγω οριστικής καταδίκης για φορολογική απάτη) τώρα προσπαθεί να παρουσιαστεί ως εκφραστής και εγγυητής της κεντρώας παράταξης.
Οσοι θυμούνται, βέβαια, τις κορόνες του, τον «παλιό καλό καιρό» που ένιωθε απόλυτος άρχοντας της Ιταλίας, είναι φυσικό να δυσκολεύονται να τον πιστέψουν. Αλλά στις Βρυξέλλες, προκειμένου να αποφύγουν το άγνωστο πείραμα των Πέντε Αστέρων, φαίνεται να έχουν βάλει αρκετό νερό στο κρασί τους.
Ολοι περιμένουν να δουν αν αμέσως μετά τις εκλογές, οι δρόμοι του Σίλβιο και της Λέγκα θα χωρίσουν και αν θα βγει πραγματική η πολιτική προφητεία για κυβέρνηση συνεργασίας της Κεντροαριστεράς με τη Φόρτσα Ιτάλια στο όνομα της «διάσωσης της χώρας».
Οι Δημοκρατικοί του Ρέντσι, τέλος, περνούν δεινή φάση. Το κόμμα παραμένει στο χαμηλότερο ιστορικό ποσοστό του και τίποτα δεν δείχνει ικανό να το στηρίξει για καθοριστική ανάκαμψη.
Ούτε και η έμμεση βοήθεια που τις ημέρες αυτές προσπαθεί να προσφέρει ο πρώην πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι. Επιβεβαιώνεται η ανάλυση βάσει της οποίας ο Ρέντσι έχασε τους αριστερούς ψηφοφόρους, χωρίς να κερδίσει νέα πρόσβαση στον μεσαίο χώρο.
Τώρα που -φτιάχνοντας τα ψηφοδέλτια- απομόνωσε και την εσωτερική, αριστερή μειοψηφία, είναι σαφές ότι αν όντως χάσει τις εκλογές, την επόμενη κιόλας ημέρα θα αρχίσει μια σκληρή απόδοση ευθυνών…
