ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Με υπερπατριωτικές κορόνες, με εμπρηστικές δηλώσεις και ενίοτε με επικίνδυνες αναφορές, το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία είναι γεγονός και κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι η προσέλευση του κόσμου ήταν αθρόα. Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε σε προσωπικότητες και παράγοντες της Θεσσαλονίκης ζητώντας τη γνώμη τους για όσα είδαν ή έζησαν.
Γιάννης Μπουτάρης – δήμαρχος Θεσσαλονίκης:

Οι αλυτρωτικές τάσεις πρέπει να τελειώνουν
Η αντίληψη πως η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική και τίποτε άλλο είναι κακή. Οταν πας να λύσεις ένα πρόβλημα, πρέπει να δεις και τα προβλήματα του άλλου. Οι αλυτρωτικές τάσεις πρέπει να τελειώνουν. Δεν είναι μόνο το όνομα. Εάν οι γείτονες εξακολουθούν να έχουν στο Σύνταγμά τους αλυτρωτικές τάσεις, δεν αλλάζει το θέμα. Η χθεσινή (σ.σ. προχθεσινή) εκδήλωση δεν βοηθάει καθόλου τη διαπραγμάτευση και δεν λύνει το πρόβλημα. Ο συμβιβασμός δεν είναι κακή λέξη. Στεναχωριέμαι γιατί ο κ. Φράγκος με πρόσβαλε προσωπικά και όλη η ομιλία του ήταν ένας εσωτερικός διχασμός. Ποιος τον ακούει προς τα έξω και τι είναι; Δεν είναι η πρώτη φορά που με κατηγορούν έτσι. Και για τους Τούρκους και τους Εβραίους με κατηγορούν επειδή έχω συγκεκριμένη γραμμή. Το συλλαλητήριο ήταν ογκώδες κι εντυπωσιακό χωρίς καμία αμφιβολία. Ωστόσο είμαι απογοητευμένος γιατί 25 χρόνια απραξίας δεν μας οδηγούν να σκεφτούμε αλλιώς…
Ανθιμος – Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης :

Να συζητηθεί η συμμετοχή στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο
Οταν είδαμε ότι αυτή η προσπάθεια συγκέντρωνε τόσο κόσμο και από άλλες περιοχές, είπαμε ότι δεν μπορούμε να πούμε όχι στη διοργάνωση. Νομίζω ότι πρέπει να συζητηθεί στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο η συμμετοχή της Εκκλησίας, ώστε τα πράγματα να συζητηθούν και να γίνει καλύτερη εκτίμηση. Η παρουσία των πολιτών ήταν αποκαλυπτική. Δεν δεχόμεθα το όνομα της Μακεδονίας να το ιδιοποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο οποιοιδήποτε από τη διεθνή κονίστρα. Να μας αφήσουν ήσυχους όπως είμαστε τόσα χρόνια και δεν έχουμε δυσκολίες στην επαφή μας. Δεν θέλουμε να υπάρξει εφαρμογή αυτού που λέει ο Νίμιτς και μερικοί άλλοι. Τι θα κάνει η Αρχιεπισκοπή Αθηνών με το συλλαλητήριο της Αθήνας είναι δικό της θέμα. Εγώ δεν μπορώ να πάω σε ξένη μητρόπολη.
Γιώργος Καζαντζής – συνθέτης:

Ταύτιση των διεκδικήσεων με φασιστικές εκδοχές
Νιώθω απέχθεια και προβληματίζομαι για την ταύτιση των διεκδικήσεων με φασιστικές εκδοχές. Δεν πήγα συνειδητά στο συλλαλητήριο και θεωρώ πως οι περισσότεροι από όσους παραβρέθηκαν ήταν βαθιά πλανημένοι. Και πώς θα μπορούσα να πάω, αφού θα έπρεπε να συνυπάρξω με φασιστικά στοιχεία που δεν ταιριάζουν στην ιδεολογία και την αισθητική μου. Κι είναι παράδοξο, περίεργο συναίσθημα για μένα όλα αυτά, διότι υπήρξα εγγονός Μακεδονομάχου, του καπετάν Σάββα, στα χέρια του οποίου ξεψύχησε ο Παύλος Μελάς. Επιπλέον όμως είμαι και ρεαλιστής, καθώς πιστεύω ότι μια πολιτική λύση θα έδινε άλλες δυνατότητες τόσο στη δική μας όσο και στη γειτονική χώρα. Δεν θέλω να σχολιάσω τους απλούς πολίτες που πήγαν στη συγκέντρωση, όσοι νιώθουν Μακεδόνες ας νιώθουν όπως τους υπαγορεύουν οι δεσμοί με το όνομα και τον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας, με μία προϋπόθεση: όσα λένε να είναι κοντά τουλάχιστον στην αλήθεια. Σε ό,τι αφορά τους γείτονες, πιστεύω πως δεν μπορώ να απαγορεύσω σε κάποιον να αυτοπροσδιορίζεται, αλλά η ταυτότητά τους επίσης δεν μπορεί να φτιάχνεται σε βάρος της Ιστορίας
Στάθης Κουτσοχήνας – πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης:

Κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής
Προσωπικά δεν συμμετείχα στο συλλαλητήριο. Η άποψή μου είναι ότι η συμμετοχή στο συλλαλητήριο ούτε επιβάλλεται ούτε απαγορεύεται, αλλά αποτελεί δικαίωμα και προσωπική επιλογή του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Αυτή άλλωστε ήταν και η απόφαση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. του ΔΣΘ. Ειναι αυτονόητο ότι κι εγώ δεν επιθυμώ να υπάρχει άλλο κράτος που θα περιλαμβάνει στην ονομασία του τον όρο Μακεδονία, ωστόσο αυτά είναι κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που σε μια οργανωμένη και δημοκρατική πολιτεία τα χειρίζεται η κυβέρνηση διά του αρμόδιου υπουργείου Εξωτερικών με τη βοήθεια των διπλωματικών υπηρεσιών, η οποία κι έχει φυσικά την υποστήριξή μας για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία που θα ανταποκρίνεται στα δίκαια του Ελληνισμού.
Σπύρος Βούγιας – πρώην υπουργός, καθηγητής ΑΠΘ, επικεφαλής Thessaloniki project:

Κατάλληλη στιγμή για έναν έντιμο συμβιβασμό
Χωρίς να υποτιμά κανείς την όποια δυναμική του χθεσινού συλλαλητηρίου, δεν πρέπει να κάνει το λάθος να τη “χαρίσει” στην Ακροδεξιά αλλά ούτε και να τη φοβηθεί. Το προοδευτικό πολιτικό σύστημα της χώρας (οριζόντια ιδωμένο) οφείλει να μην υποχωρήσει στις ψηφοθηρικές πιέσεις αλλά να αξιοποιήσει τη θετική συγκυρία με γνώμονα το γεωπολιτικό συμφέρον της χώρας. Υστερα από την τραυματική και αδιέξοδη εμπειρία των τελευταίων 25 χρόνων (που οδήγησε ακριβώς στο αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα), έφτασε η κατάλληλη στιγμή για έναν έντιμο συμβιβασμό. Αυτός θα πρέπει να περιλαμβάνει μια σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις και άλλους συνοδευτικούς όρους, που θα αποτρέψουν κάθε αλυτρωτική διάθεση και θα δημιουργήσουν σταθερές συνθήκες εμπιστοσύνης, συνεργασίας και ανάπτυξης στην περιοχή.
Αρης Στυλιανού – πρόεδρος Δ.Σ. του ΚΘΒΕ:

Ξεθυμασμένος δεξιός εθνικισμός
Το συλλαλητήριο της 21ης Ιανουαρίου για το “Μακεδονικό” είχε σχετική επιτυχία, από την άποψη της προσέλευσης κόσμου και της εθνικιστικής παρέμβασης στις εξελίξεις. Ο δεξιός αυτός εθνικισμός είναι ξεθυμασμένος, αλλά δυστυχώς παραμένει τοξικός 25 χρόνια μετά. Πολλοί πατριώτες, καλοπροαίρετοι πολίτες, παρασύρθηκαν και παγιδεύτηκαν στο παιχνίδι των πιο αρχαϊκών συντηρητικών κύκλων στη Βόρεια Ελλάδα. Οσο για τους δήθεν φιλελεύθερους και εκσυγχρονιστές της Δεξιάς και Κεντροδεξιάς, οι μάσκες έπεσαν. Είναι βέβαιο πως τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τα εθνικά θέματα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με όρους χουλιγκανισμού, αλλά με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και συστηματική προσπάθεια σε διπλωματικό και διεθνές επίπεδο. Από αυτή τη σκοπιά το συλλαλητήριο προσέφερε πολύ κακές υπηρεσίες στην προσπάθεια για την οριστική επίλυση αυτού του κακοφορμισμένου προβλήματος. Ας ευχηθούμε όλες οι πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου να στηρίξουν την πρωτοβουλία της σημερινής κυβέρνησης, ώστε να λυθεί επιτέλους με έναν έντιμο συμβιβασμό αυτό το παράλογα χρονίζον πρόβλημα που ταλαιπωρεί τη Βόρεια Ελλάδα επί δεκαετίες
Δημήτρης Ζερβουδάκης – τραγουδοποιός:

Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς!
Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς! Μιλώντας και κρίνοντας, με βάση το πολίτευμα της χώρας μας, δεν έχει δοθεί το δικαίωμα σε κανέναν ιεράρχη να ασκεί εξωτερική πολιτική. Αρνητικός λοιπόν ο απολογισμός του περιβόητου συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία. Η μισαλλοδοξία ξεχείλισε και καταγράφηκε μέσα από φαιδρές γραφικότητες, έως και επιθέσεις σε όσους δεν έδειχναν αρκετά Ελληνες! Θλίβομαι για τη Θεσσαλονίκη, γιατί οργανωμένα και απερίσκεπτα επιχειρείται να της αφαιρεθεί η πολυπολιτισμική της πνοή. Η ανοχή στο διαφορετικό δυστυχώς πλέον “διώκεται” σε επίπεδο συλλογικής συνείδησης. Ο ακραίος αλυτρωτισμός των Σκοπίων δεν γίνεται να αντιμετωπιστεί με αυτόν κάποιων “δικών” μας θερμοκέφαλων. Τον δικό μας “αλυτρωτισμό” τον πληρώσαμε στη Μικρά Ασία, ακόμη και στην Κύπρο. Οι γείτονες αυτοπροσδιορίζονται με έναν τρόπο που εν δυνάμει θα μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο στα δικά μας χέρια για καλή γειτονία και βιώσιμη λύση. Για λόγους ανάπτυξης σφαιρών επιρροής ενθαρρύνονται σε μια κατάσταση προτεκτοράτου από την υπερδύναμη. Ο ιμπεριαλισμός σαν κοινωνικό φαινόμενο είναι εδώ, παρών κι αγριεμένος. Θεωρώ ότι τα πράγματα κινούνται πλέον ερήμην μας. Δυστυχώς!
Θέλω να σταθώ στο αισθητικό κομμάτι αυτής της ιστορίας. Τρομάζω και πικραίνομαι πια με όλους αυτούς που δεν ανέχονται τον γείτονα, τον διπλανό, τον αντίπαλο στον αθλητισμό, βλέποντας παντού μόνο εχθρούς. Εκείνους τους ξενόφοβους και ταυτόχρονα απίστευτα ξενομανείς! Δεν αντιλήφθηκα ποτέ αυτό το “μέγα” πλήθος να παρεμβαίνει με τη φυσική του παρουσία για τα σχολεία και την Παιδεία. Για την Υγεία. Για τα απανωτά μνημόνια. Για τη μετανάστευση. Για τον πόλεμο που μαίνεται! Μια ακίνδυνη φαρσοκωμωδία. Μια ακόμη κακόγουστη παρέλαση. Κανείς στα Βαλκάνια δεν επιθυμεί αλλαγή συνόρων. Φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, όπως φτάσαμε. Ας ζήσουμε το όραμα του Ρήγα. Να η νέα πρόκληση για όλους τους Βαλκάνιους. Μια νέα συμφωνία μη αλλαγής των συνόρων. Την Ιστορία μας θα μας την κλέψουν και θα έχουμε εμείς την αποκλειστική ευθύνη γι’ αυτό, όταν την εγκαταλείψουμε σιγά σιγά στην αγκαλιά της λήθης!
Δημοσθένης Δώδος – συνταξιούχος καθ. Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ:

Μόνοι τους προκάλεσαν τις συγκρίσεις
Το συλλαλητήριο της Κυριακής σίγουρα ήταν πολυπληθέστερο απ’ ό,τι οι ίδιοι οι οργανωτές του προσδοκούσαν. Αρκετές χιλιάδες πολιτών, κινούμενοι κυρίως από το συναίσθημα, επέλεξαν να κατέβουν στο άγαλμα του Μεγαλέξανδρου, αποδεχόμενοι το ενδεχόμενο να συμπαραταχθούν με τους φασίστες της Χ.Α. και λοιπούς ακροδεξιούς. Αυτοί οι άνθρωποι όμως ήταν και εκείνοι που αντιπαρατέθηκαν με τους κουκουλοφόρους περιφερόμενους τραμπούκους. Το συλλαλητήριο προσπάθησε να χωρέσει στα παπούτσια του άλλου, αυτού του 1992. Και απέτυχε γιατί οι ίδιοι οι οργανωτές ξεκίνησαν μια πλειοδοσία αριθμών: ξεκίνησαν τις ομιλίες λέγοντας ότι οι συγκεντρωμένοι είναι 70.000, λίγο αργότερα πέρασαν στις 150.000, για να καταλήξουν στο τέλος στις 400.000. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα μόνοι τους προκάλεσαν τις συγκρίσεις. Κατά τα άλλα το συλλαλητήριο, που οργάνωσε μια “κίνηση πολιτών” με σχεδόν ανύπαρκτη δραστηριότητα, διακρίθηκε για την “επαγγελματική” οργάνωσή του και μεγάλες δόσεις κιτς. Αν δεν υπήρχε ο εμπρησμός του “σπιτιού της Χανούμισσας”, όπως το ξέραμε παλιά, και η προσπάθεια των χρυσαυγιτών να… νουθετήσουν την αντισυγκέντρωση στην Καμάρα, τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλοι αυτοί είχαν ξεφύγει από τα Ραγκουτσάρια της Καστοριάς
Περικλής Μήτκας – πρύτανης ΑΠΘ:

Συντάσσομαι με τις φωνές της λογικής
Γεννημένος στη Φλώρινα, με γιαγιάδες και παππούδες Μοναστηριώτες, έχω ιδιαίτερη ευαισθησία στην έκβαση του Μακεδονικού. Απορρίπτω τις κορόνες φανατισμού, αλλά συντάσσομαι με τις φωνές της λογικής που υψώθηκαν στην προχθεσινή συγκέντρωση. Ο λαός μας πάντως διατηρεί το δικαίωμα να υψώνει την ελληνική σημαία και να παλεύει για τα δίκια του
