Τι έχει να μας πει ο έλεγχος « πρώτου εξαμήνου» για τις ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη;
Ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να είχε και καλύτερη τύχη από τη στιγμή που βρέθηκε στον όμιλο του Champions League απέναντι σε «υπερδυνάμεις» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως είναι η Μπαρτσελόνα και η Γιουβέντους, ενώ του προέκυψε από το τέταρτο γκρουπ δυναμικότητας ένας από τους πιο ισχυρούς αντιπάλους, όπως η Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Δεν κατάφερε να το διαχειριστεί και αυτό είχε επιπτώσεις ακόμη και στην παρουσία του στο ελληνικό πρωτάθλημα. Θα του μείνει το «παράσημο» της ισοπαλίας απέναντι στον Μέσι, όμως το βέβαιο είναι ότι θα πρέπει να δυναμώσει πολύ περισσότερο για αξιοποιήσει την επόμενη ευκαιρία, αν βέβαια του δοθεί, για να βρεθεί ξανά στην πιο σημαντική διοργάνωση της Ευρώπης, σε επίπεδο συλλόγων.
Η ΑΕΚ, στη δική της επιστροφή της στην εκτός συνόρων βιτρίνα απέχει ένα βαθμό από την πρόκριση στη φάση των «32» του Europa League και θα τον διεκδικήσει στο τελευταίο 90λεπτο με αντίπαλο την Αούστρια, στη Βιέννη, έχοντας πολλές πιθανότητες να πετύχει το στόχο της, αφού στα εκτός έδρας ματς παρουσιάζει πολύ καλύτερο πρόσωπο στην άμυνα, από ό,τι στα εντός.
Κατά τα άλλα ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός έχουν μείνει έξω από την Ευρώπη, όπως αποκλείστηκε και η Εθνική μας ομάδα από την τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου που θα διεξαχθεί το καλοκαίρι στα γήπεδα της Ρωσίας.
Η μόνιμη (κυρίως εκτός γηπέδου) αντιπαράθεση των κορυφαίων ποδοσφαιρικών κλαμπ της χώρας μας κρατά εγκλωβισμένο το ποδόσφαιρό μας και όσο δεν γίνονται επενδύσεις σε ποιότητα (και όχι σε ποσότητα) τότε όλο και θα απομακρύνεται το τρένο της Ευρώπης.
Το καταλαβαίνουμε ότι σε μία χώρα που μαστίζεται εδώ και χρόνια από το μνημόνια δεν θα ήταν καθόλου εύκολο να έχουμε ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου, όμως η δυσάρεστη διαπίστωση είναι ότι σχεδόν όλοι αφήνουν τον χρόνο να κυλάει ανεκμετάλλευτος και η οπισθοχώρηση είναι μοιραία.
Ακόμη κι όταν δεν διαθέσει κανείς πολλά εκατομμύρια ευρώ, υπάρχει το έδαφος για να προωθήσει τους δικούς του παίκτες και να αποκτήσει αγωνιστική ταυτότητα, ως ομάδα, για να μπορέσει να ελπίζει στην επόμενη μέρα. Πώς θα έρθουν όμως οι καλοί ξένοι προπονητές για να δουλέψουν στη χώρα μας, όταν η ενημέρωση που λαμβάνουν τους υποχρεώνει να μη σηκώνουν ούτε τα… τηλέφωνα που λαμβάνουν από την Ελλάδα;
Κάποια στιγμή θα πρέπει να ασχοληθούν με όλα αυτά οι «κυβερνήτες» των ποδοσφαιρικών ομάδων, διαφορετικά θα μείνουν με τις αναμνήσεις.
