Την τελευταία πτήση από Παρίσι για Αθήνα έκανε ο σπουδαίος οικονομολόγος, συγγραφέας και διανοούμενος, αλλά πάνω απ’ όλα ο αγαπημένος δάσκαλος πολλών και πολυαγαπημένος φίλος ακόμη περισσότερων, Κώστας Βεργόπουλος, την Παρασκευή. Την επόμενη μέρα, Σάββατο, ανάμεσα σε δεκάδες ανθρώπους που θέλησαν να τον αποχαιρετήσουν, παρά τη βροχή, έγινε η κηδεία του στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, δημοσία δαπάνη.
Ο σπουδαίος πανεπιστημιακός και στοχαστής, Κώστας Βεργόπουλος, έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες έπειτα από σύντομη νοσηλεία σε νοσοκομείο στο Παρίσι αφότου υπέστη αιμάτωμα στο κεφάλι. Ηταν 75 ετών και άφησε πίσω του πολύτιμο έργο. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν 15 βιβλία του (το τελευταίο βιβλίο του, «Η νέα παγκόσμια αναταραχή», κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες από τις εκδόσεις Gutenberg). Βιβλία του κυκλοφόρησαν επίσης στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά, ολλανδικά, κινέζικα.
Πολιτικά συνδέθηκε με την ανανεωτική Αριστερά (πάντα ανένταχτος κομματικά), από τις θέσεις της οποίας αρθρογραφούσε σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά, όπως και στην «Εφ.Συν.») ήδη από τη δεκαετία του 1960 στο Παρίσι.
Εκεί έζησε όλα τα σπουδαία γεγονότα της δεκαετίας: Μάης του ’68, κίνημα ειρήνης, πόλεμος του Βιετνάμ, πολιτιστική επανάσταση στην Κίνα, θάνατος του Τσε, το κίνημα για την ισότητα των φύλων και φυσικά η δικτατορία στην Ελλάδα. Για όλα αυτά συμμετείχε σε δράσεις μαζί με ανθρώπους που έμελλαν να συνδεθούν μαζί του για όλη τους τη ζωή. Με τους Κωνσταντίνο Τσουκαλά, Μάκη Καβουριάρη και Κωνσταντίνο Ζουράρι έγιναν αχώριστοι.
Φυσικά, όλη η εγχώρια και ευρωπαϊκή διανόηση της εποχής ήταν τότε μια παρέα.
Οι τρεις αυτοί καρδιακοί του φίλοι, μαζί με δύο πρώην φοιτητές του, νυν καθηγητές, εκφώνησαν τους επικήδειους.
Για τη ζωή τους στο Παρίσι, το Πανεπιστήμιο της Βενσέν και το σπουδαίο οικονομικό έργο του («κοινωνική οικονομία – αυτό ενδιέφερε τον Κώστα» είπε συγκεκριμένα) και για το πώς «βίωνε τη ζωή με μια υπέροχη περιέργεια και μια μόνιμη μελαγχολία, φιλοσοφική και ιστορική, αυτός ο κοσμοπολίτης με εθνικότητα» μίλησε ο Μάκης Καβουριάρης, για το «πείσμα, την βαθύτητα, την ακεραιότητα του στοχασμού του, αλλά και την ανθρωπιά και τη γενναιοδωρία του» ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς και για την επαναστατική δυναμική του (στην επιστήμη και την κοινωνία) ο Κώστας Ζουράρις. «Θα είσαι πάντα δίπλα μας, με το μικρό κουβανέζικο σιγκαρίλο σου» είπε, κλείνοντας με την αγαπημένη φράση του Βεργκό (όπως τον έλεγαν οι φίλοι): hasta la victoria siempre. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη.
Επιθυμία της οικογένειας (η σύζυγος Αλέκα και τα παιδιά του, Βασίλης και Εκάτη), αντί στεφάνων, ήταν να δοθούν δωρεές στους Γιατρούς του Κόσμου.
Παρόντες στην κηδεία ήταν πλήθος κόσμου, παλιοί και νεότεροι σύντροφοι, συναγωνιστές και συνεργάτες του εκλιπόντος, μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, βουλευτές, υπουργοί και πολιτικά πρόσωπα (Α. Φλαμπουράρης, Χρ. Βερναρδάκης, K. Γαβρόγλου, Γ. Μπαλάφας, Γ. Σταθάκης, Ν. Φίλης, Ν. Μανιός, Δ. Παπαδημούλης, Φ. Κουβέλης, Ε. Βενιζέλος, Ν. Κατσέλη, Στ. Τζουμάκας) και φυσικά προσωπικότητες του ακαδημαϊκού χώρου, της διανόησης και της Αριστεράς (Ηλ. Νικολακόπουλος, Χ. Γολέμης, Π. Μοσκώφ, Α. Φιλίνη, Α. Λυκουρέζος, Π. Κλαυδιανός, Α. Ρήγος, E. Πατάκη κ.α.) και πολλοί από εμάς της Εφημερίδας των Συντακτών.
-320x213.jpg)
