Υψηλές πολιτικές θερμοκρασίες αναμένεται να επικρατήσουν στο δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου, καθώς η κυβέρνηση θα φέρει στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης. Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι όλα πρέπει να τελειώσουν, το αργότερο, ώς τις 18 Ιανουαρίου, ώστε στο Eurogroup στις 22 του μήνα να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις και να ανοίξει ο δρόμος για την τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση που θα διευθετήσει τις εκκρεμότητες εξόδου της χώρας από τα μνημόνια και την επιτροπεία.
Δύο είναι τα ΜΕΓΑΛΑ «αγκάθια» που περιλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο και τα οποία -όπως δείχνει η μέχρι τώρα εμπειρία- προβλέπεται να ξεσηκώσουν πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις. Το ένα αφορά τους πλειστηριασμούς και το δεύτερο την τροποποίηση του συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982 αναφορικά με την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Και στα δύο ζητήματα οι κύριες αντιδράσεις αναμένονται από τα αριστερά της κυβέρνησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα αξιοποιηθούν για πολιτικό όφελος τόσο από τη Ν.Δ. όσο και από την υπόλοιπη αντιπολίτευση.
Σε ό,τι αφορά το θέμα της κήρυξης απεργίας δεν χωράει αμφιβολία ότι το νέο καθεστώς που εισηγείται η κυβέρνηση είναι δυσμενέστερο του ισχύοντος. Πράγμα που σημαίνει ότι, ύστερα από απαίτηση των δανειστών, στην ενδογενή κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος προστίθεται ακόμα ένα πρόβλημα που κάνει χειρότερα τα πράγματα. Συνεπώς, οι αντιδράσεις είναι δίκαιες και η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει σε αλλαγές. Για μια κυβέρνηση που δηλώνει αριστερή, η απεργία ως έσχατο μέσο αντίστασης των εργαζομένων πρέπει να διευκολύνεται και όχι να εμποδίζεται.
Οι αλλαγές στον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων θα επεκτείνουν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για χρέη στο Δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία. Δικαιολογημένα, επομένως, προκαλούν έντονη ανησυχία ότι με αυτές η πρώτη κατοικία τίθεται σε κίνδυνο.
Το ίδιο δικαιολογημένη είναι και η ανησυχία από τις αλλαγές που θα φέρει το νομοσχέδιο στον «Νόμο Κατσέλη». Τα φτωχά λαϊκά στρώματα έχουν κάθε λόγο να φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν «το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους» που με θυσίες απέκτησαν. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Οφείλει, όμως, να το αποδείξει εμπράκτως.
