«Δολοφόνησαν τον πρώην βαρυποινίτη Στεφανάκο», ήταν ο βασικός τίτλος που κυριάρχησε στα χθεσινοβραδινά δελτία. Πόσο βαρυποινίτης ήταν όμως στα αλήθεια ο άνθρωπος που είχε σε βάρος του τον μισό Ποινικό Κώδικα, ίσως δεκάδες υπόνοιες και ενδείξεις, όμως κυκλοφορούσε πλέον ελεύθερος αφού είχε εκτίσει σχεδόν εννέα χρόνια στις φυλακές;
Οι περισσότερες κατηγορίες που τον βάραιναν, σύμφωνα και με τον ίδιο, ήταν κατασκευές και φήμες. Πριν συλληφθεί, τον Ιανουάριο του 2008, σε βάρος του εκκρεμούσαν δύο εντάλματα σύλληψης, το ένα για ηθική αυτουργία σε δύο δολοφονίες (όπου αθωώθηκε τελεσίδικα) και το άλλο για την απόδραση των Αλκέτ Ριζάι (φυσικού αυτουργού της δολοφονίας) και Βασίλη Παλαιοκώστα (4/6/2006) με ελικόπτερο από τον Κορυδαλλό, ενώ σε βάρος του εκκρεμούσαν κι άλλες καταδικαστικές αποφάσεις για εμπλοκή σε υποθέσεις προστασίας και λαθρεμπορίου.
Ο Βασίλης Στεφανάκος τελικά είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 21 ετών, ενώ αθωώθηκε για μια σειρά από αδικήματα.
Σύμφωνα με την αστυνομία, ήταν από τα μεγαλύτερα ονόματα των ανθρώπων της νύχτας.
Ο ίδιος παντού και πάντα αυτοπροσδιοριζόταν ως αριστερός, ενώ σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε πει ότι μέσα στη φυλακή γνωρίστηκε και συνομιλούσε με κρατούμενους που ανήκουν και στον αντιεξουσιαστικό χώρο.
Για όλους εκείνους που τον γνώριζαν, ο Στεφανάκος ήταν ένας μοναδικός φίλος που δεν σ’ άφηνε ποτέ στον πάτο και άπλωνε πάντα χέρι βοήθειας. Πρωτίστως, όμως, ήταν ένας στοργικός πατέρας, αδερφός και θείος και μεγάλο στήριγμα στην οικογένειά του.
Παρ’ όλα τα προσωνύμια που κατά καιρούς συνόδευαν τον Βασίλη Στεφανάκο, τα ΜΜΕ πάντα επιζητούσαν μια δική του συνέντευξη, άσχετα αν -όπως και ο ίδιος έγραφε στο προσωπικό του μπλογκ- συχνά τις συνεντεύξεις του ακολουθούσε η σχετική «κοπτοραπτική».
Τρεις συνεντεύξεις σε διαφορετικούς χρόνους είχε δώσει στην «Εφ.Συν.» και αξίζει εδώ να σταχυολογήσουμε κάποιες από τις αναφορές και τις απαντήσεις του.
Μάλιστα, στην τελευταία (αποφυλακισμένος πλέον) είχε δηλώσει για τον θόρυβο που ξεσηκώθηκε μετά την αποφυλάκισή του (είχε ήδη συμπληρώσει το 1/3 της ποινής του): «Ανακριβή σχόλια και συζητήσεις που γίνονται ανάμεσα σε τσούλες της δημοσιογραφίας και κάποιες τσούλες της Ασφάλειας».
«Η ζωή στη φυλακή έχει τον τρόπο της να σε πληγώνει ή να σε θλίβει», ήταν το δικό του προσωπικό συμπέρασμα για τη ζωή στη φυλακή και ειδικά για την απομόνωση που δοκίμασε στο πετσί του.
Ηταν χαρακτηριστική η μαρτυρία του σχετικά με την απόδραση Βλαστού: «Τις 500 σφαίρες κατά την απόδραση Βλαστού τις έριξαν εξωτερικοί φρουροί και αστυνομικοί. Ακόμα ψάχνουν για κάλυκες στη φυλακή και στο ελικόπτερο, για να αποδείξουν ποιος, πότε και πόσο πυροβόλησε. Φανταστείτε, αν έπεφτε το ελικόπτερο μέσα στο προαύλιο των Ακτίνων, θα αφανίζονταν 150 και πλέον άνθρωποι. Κι όλα αυτά, για να μη φύγει ένας!».
Συχνά στις συνεντεύξεις του εκφραζόταν και για τη Χρυσή Αυγή: «Είναι ένα συνονθύλευμα φασιστών, ναζιστών, δειλών, ανεπαρκών ατόμων. Ομως, το χειρότερο είναι πως ψηφίζουν αρκετοί που δεν είναι οπωσδήποτε κάτι απ’ όλα τα παραπάνω. Απλά τα αποδέχονται, δίχως να ενοχλούνται, στ’ όνομα του ‘‘πατριωτισμού’’ ή της ‘‘κάθαρσης’’. Αυτή η αποδοχή είναι λιγότερο ένοχη, αλλά πολύ πιο επικίνδυνη. Μέσα στη φυλακή δεν υπάρχουν χρυσαυγίτες, αλλά κι αν υπάρχουν, το κρύβουν. Βλέπεις, η παλικαριά τους είναι a la carte».
Για το λαθραίο πετρέλαιο απαντούσε ξεκάθαρα: «Μην αναρωτιέστε πώς πουλιέται το λαθραίο πετρέλαιο. Είναι φτηνό και πουλιέται όπου να ’ναι. Αν αναρωτηθούμε όμως από πού πηγάζει, θα βρούμε μόνο καράβια και μεγάλες εταιρείες».
Ως τραγική ειρωνεία μπορούν να διαβαστούν σήμερα οι απαντήσεις του στο ερώτημα σχετικά με τα «συμβόλαια θανάτου».
Το 2013 μας είχε πει: «Δεν θα πείραζα ούτε μυρμήγκι για χρήματα. Με κανένα οικονομικό όφελος δεν αντισταθμίζω την ανθρώπινη ζωή».
Και στη συνέντευξη που μας παραχώρησε το 2015:
«Κυριαρχεί μια υποκρισία όσον αφορά τον πήχη της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Λιγότερο συγκλονίζουν το ευρύ κοινό θύματα από αμερικανική βόμβα στο Σαράγεβο, στο Ιράκ ή αλλού, από τον αποκεφαλισμό κάποιων από τους ισλαμοφασίστες. Οπως επίσης είκοσι, τριάντα παιδάκια στο Κομπάνι ή στη Νιγηρία, λιγότερο από ένα δύστυχο γειτονόπουλό μας. Σε αυτή την υποκειμενικότητα, θεωρώ ανεπίτρεπτο και εγκληματικό να αφαιρείται η ζωή άμαχου. Επίσης, κανένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να αγγίζεται για οικονομικούς ή λόγους συμφέροντος».
-320x213.jpg)
