Ξέρετε τι θα πει «αλαλούμ»; Αν όχι, μη στενοχωριέστε, μιας και κανείς δεν ξέρει ή δεν είναι απολύτως σίγουρος. Ανοίγοντας το Ετυμολογικό Λεξικό του Μπαμπινιώτη έμαθα μεν από πού, πιθανόν, προέρχεται, αλλά όχι και τι σημαίνει, τουλάχιστον όχι με βεβαιότητα. Ισως να προέρχεται, λοιπόν, από το αραβικό ulalum (ουλαλούμ), ίσως και από το «άλλα άλλων», ίσως από παιδικά παιχνίδια κ.λπ.
Η πρώτη μου επαφή με το αλαλούμ ήταν πριν από πολλά χρονιά, όταν ένας οπερατέρ τής τότε δημόσιας τηλεόρασης, που η δουλειά του ήταν να «τραβάει» κάποια περίεργα θέματα για λογαριασμό μιας εκπομπής, μου μίλησε για το τι συμβαίνει κάθε φορά που πάει με τον δημοσιογράφο για ένα τέτοιο θέμα:
– Ερχονται οι μαγαζάτορες της περιοχής και μου λένε στο αυτί να πάρω κανά δυο πλάνα απ’ το μαγαζί τους, να φανεί η επιγραφή, κάποιοι μάλιστα βγάζουν και χρήματα -«για μια μπίρα», σου λένε.
– Κι εσύ τραβάς;
– Σηκώνω την κάμερα, βάζω μπρος κι αυτοί νομίζουν ότι τραβάω.
– Δεν τραβάς;
– Οχι, αλαλούμ λήψη είναι, δεν τα παίζουμε ποτέ.
Αυτά τότε. Σήμερα το αλαλούμ χρησιμοποιείται από τηλεοπτικούς ρεπόρτερ και παρουσιαστές δελτίων για να υποδηλώσει το χάος που επικρατεί κάπου -σε μια δημόσια υπηρεσία, σε μια διασταύρωση, κάτι τέτοιο.
Και αποδίδεται κατά κανόνα σε κάποιο λάθος κάποιου υπουργείου, υπηρεσίας ή σε μια περίεργη εγκύκλιο που μπερδεύει αντί να διευκολύνει το κοινό.
Π.χ. «αλαλούμ έξω απ’ το ΙΚΑ», «αλαλούμ με το ηλεκτρονικό εισιτήριο του μετρό» κ.λπ. Συχνά το αλαλούμ περιγράφει δίκαια μια εικόνα παραλογισμού.
Υπάρχουν όμως και φορές που το αλαλούμ χρησιμοποιείται για… αντιπολιτευτικούς λόγους.
Και δίνει τη λάθος εικόνα στον τηλεθεατή: «Αλαλούμ με τις πλαστικές σακούλες στα σούπερ μάρκετ», άκουσα την κυρία Ζαχαρέα να λέει στις ειδήσεις, την πρώτη μέρα εφαρμογής του νόμου της πλαστικής σακούλας.
Στην πραγματικότητα, κανένα αλαλούμ δεν υπήρξε, αντίθετα μάλιστα. Οι πιο πολλοί πολίτες, όπως φάνηκε στο ρεπορτάζ, συμφώνησαν με το μέτρο, είχαν μαζί τους άλλες σακούλες και όλα πήγαν καλά.
Κι αν υπήρξαν και λίγοι δυσπροσάρμοστοι και φύσει γκρινιάρηδες για τα πάντα, ασφαλώς δεν θα ‘πρεπε να δώσουν αυτοί την αφορμή στη συνάδελφο να μιλήσει για αλαλούμ.
Επιτέλους, κάποτε θα ‘πρεπε να καταλάβουν όλοι ότι όσα κάνει αυτή η κυβέρνηση… δεν είναι στραβά κι ανάποδα εξ ορισμού.
* Το Αλλοπαράκι μου θυμάται ένα άλλο, πραγματικό αλαλούμ: Αμέσως μετά τις φοβερές πυρκαγιές του 2007, ο Θ. Ρουσόπουλος (υπουργός Επικρατείας τότε) μοίρασε κάποιες μικρές αποζημιώσεις σε όσους είχαν καεί τα σπίτια τους. Πρώτοι πρώτοι πήραν αποζημίωση κάποιοι Τσιγγάνοι -που δεν είχαν όμως σπίτια! Οταν η υπηρεσία το πήρε είδηση, άρχισε να τους τα ζητάει πίσω. Αυτό, ναι, ήταν ΤΟ αλαλούμ…
