Πήγε στην Ασία για μαλλί και βγήκε κουρεμένος ο Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό γιατί, για μια ακόμη φορά, ένα «απρόσεκτο» σχόλιό του –ότι πιστεύει στις διαβεβαιώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν ότι δεν «παρενέβη» στις αμερικανικές εκλογές του 2016, κόντρα στα συμπεράσματα εμπλοκής του στα οποία κατέληξαν οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών– αναζωπύρωσε τις φλόγες του σκανδάλου Russia-gate στην Ουάσινγκτον.
Και βέβαια οι φωτογραφίες από τη θερμή χειραψία και τα χαμόγελα με τον Πούτιν, κατά τη συνάντησή τους στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας- Ειρηνικού (APEC) στο Βιετνάμ, αλλά και το κοινό ανακοινωθέν, που εξέδωσαν υποσχόμενοι κατακόρυφη αναβάθμιση της συνεργασίας τους στη Συρία, ήταν σαν να έγιναν… «παραγγελία» από τους εγχώριους αντιπάλους του Τραμπ που θέλουν να τον παρουσιάσουν σαν ενεργούμενο του Ρώσου ηγέτη.
«Οποτε τον βλέπω, μου λέει ‘‘δεν το έκανα εγώ αυτό’’! Και τον πιστεύω ότι πιστεύει αυτό που λέει…», είπε το Σάββατο ο «πλανητάρχης» για τον «τσάρο».
Χτες, βέβαια, ο Τραμπ προσπάθησε να «τα μαζέψει», δηλώνοντας από τις Φιλιππίνες ότι είναι με το μέρος των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, αλλά… υπό την παρούσα (διορισμένη από τον ίδιον) «θαυμάσια ηγεσία τους».
Ως συνήθως, με τη δήλωσή του αυτή έκανε τα πράγματα χειρότερα, αφού οι αποπεμφθέντες πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών –τους οποίους ο Τραμπ χαρακτήρισε το Σάββατο εμμέσως «πολιτικούς απατεώνες»– αντεπιτέθηκαν με σφοδρότητα: ο πρώην αρχηγός της CIA, Τζον Μπρέναν, είπε στο CNN ότι ο Τραμπ επιχειρεί με τα σχόλια του να «απονομιμοποιήσει» τις υπηρεσίες πληροφοριών για να αποδυναμώσει τα ευρήματά τους περί ρωσικής εμπλοκής υπέρ του το 2016.
«Νομίζω ότι ο κ. Τραμπ για κάποιο λόγο είτε φοβάται τον κ. Πούτιν είτε φοβάται τι αποτέλεσμα μπορεί να έχουν οι έρευνές μας».
Και ο πρώην εθνικός διευθυντής πληροφοριών –«DNI», ουσιαστικά ο υπουργός που επιβλέπει τις μυστικές υπηρεσίες– Τζέιμς Κλάπερ είπε πως η ρωσική απειλή είναι «οφθαλμοφανής και ξεκάθαρη» και ότι «κάθε προσπάθεια να κρυφτεί αυτή η πραγματικότητα [εννοείται, από τον Τραμπ] είναι ανατριχιαστική και θέτει τη χώρα μας σε κίνδυνο»…
Ανάλογη δήλωση περί «επικίνδυνης για τη χώρα αφέλειας» έκανε και ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής (και βετεράνος του πολέμου στο Βιετνάμ) Τζον Μακέιν.
Οι πρώτοι σταθμοί
Κι όμως, στους πρώτους τρεις σταθμούς της περιοδείας του Τραμπ, όλα πήγαιναν καλά για ίδιο και την προσπάθειά του να τονώσει το τρωθέν ηγετικό προφίλ του: στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα έδειξε το «σκληρό» προφίλ του, με νέο μπαράζ πολεμικών απειλών προς τη Βόρεια Κορέα, που ικανοποίησε τους φιλοπόλεμους, αντικομμουνιστές και υπερ-πατριώτες υποστηρικτές του αλλά και τους συμμάχους του στην Ασία, ενώ στην Κίνα ξέθαψε το προσωπείο του «ειρηνοποιού»-μπίζνεσμαν, «ξεχνώντας» πολύ βολικά τα όσα επιθετικά έχει κατά καιρούς σύρει στους Κινέζους και το δυσανάλογο εμπορικό τους πλεόνασμα που δήθεν «κλέβει τις δουλειές των Αμερικανών» και υπογράφοντας σειρά νέων διμερών εμπορικών συμφωνιών μαζί τους, αναγνωρίζοντας εκ νέου το «εχθρικό» μέχρι πρότινος Πεκίνο ως στρατηγικό οικονομικό εταίρο…
Ομως στην Ντανάγκ του Βιετνάμ, όπου έγινε η σύνοδος κορυφής του APEC, τον περίμενε ο Πούτιν και η προσπάθεια του Τραμπ να ισορροπήσει ανάμεσα στην «εξωτερική» ανάγκη συνεργασίας των ΗΠΑ με τη Ρωσία και την «εσωτερική» ανάγκη να αποστασιοποιηθεί από το σκάνδαλο απέτυχε παταγωδώς: το επιχείρημά του μάλιστα πως δεν υπάρχει λόγος «να τραβήξουμε άλλο το ζήτημα από τα μαλλιά», την ώρα που η Ρωσία μπορεί μαζί με τις ΗΠΑ να βοηθήσει στην επίλυση των κρίσεων στη Συρία, την Ουκρανία και τη Βόρεια Κορέα, και ότι τώρα «προέχει να θεραπεύσουμε μαζί έναν τσακισμένο και κομματιασμένο κόσμο», δεν ακούστηκε καθόλου καλά πίσω στην Ουάσινγκτον.
Οι χαριεντισμοί
Κι αυτό είναι κρίμα, γιατί το κοινό ρωσοαμερικανικό ανακοινωθέν για τη Συρία είναι αναμφισβήτητα μια θετική εξέλιξη, έπειτα από εξίμισι χρόνια αδιάλειπτου εμφυλίου, ακόμη κι αν καταλήξει στα σκουπίδια, όπως τα προηγούμενα…
Οπως βέβαια δεν άρεσαν σε κανέναν και οι χαριεντισμοί του μπροστά στις κάμερες με τον αιμοχαρή Φιλιπινέζο οικοδεσπότη του, τον Ροντρίγκο Ντουτέρτε, ο οποίος καταγγέλλεται διεθνώς για τις εξωδικαστικές εκτελέσεις χιλιάδων «κακοποιών» από αστυνομία και παρακρατικούς, στο πλαίσιο του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» που έχει εξαπολύσει από πέρσι στη χώρα του, προς μεγάλη τέρψη –αν όχι και κρυφό φθόνο– του Τραμπ…
