ΣΤΙΣ 12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ είναι οι εκλογές για την ανάδειξη της ηγεσίας του νέου φορέα που δημιουργείται στον μεσαίο χώρο (τον όρο «Κεντροαριστερά» τον αποφεύγω γιατί τον θεωρώ περιοριστικό για το εγχείρημα). Ενα εγχείρημα που έπειτα από πολύ καιρό έχει μπει στην τελική ευθεία και αποτελεί τη μετεξέλιξη του προοδευτικού μεσαίου χώρου συνθέτοντας δυνάμεις.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ λοιπόν την επιτυχία του εγχειρήματος δεν είναι τόσο πολύ η προσωπικότητα των υποψηφίων. Αυτό που θα κρίνει την επιτυχία του εγχειρήματος είναι η συμμετοχή του κόσμου. Δεν πρόκειται για ένα προκαθορισμένο σύνολο ψηφοφόρων, όπως στις εθνικές εκλογές, αλλά ένα ανοικτό σύνολο όπου η συμμετοχή στην κάλπη δηλώνει την πρόθεση των πολιτών να συμμετάσχουν στη δημιουργία μιας νέας πολιτικής οντότητας. Πολίτες που ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις στον χώρο αυτό και θέλουν να δημιουργηθεί κάτι νέο πρέπει να δώσουν το «παρών».
Αλλιώς αν οι απλοί πολίτες απουσιάσουν, δεν κινητοποιηθούν, δεν ενδιαφερθούν, τότε θα είναι μια υπόθεση των μηχανισμών των κομμάτων και των προσώπων που εμπλέκονται, οπότε το εγχείρημα θα αποδειχθεί ρηχό. Ενώ σε άλλες εκλογές σημασία έχει ποιος θα τις κερδίσει, στις συγκεκριμένες νομίζω ότι είναι πιο σημαντικό το πόσοι θα συμμετάσχουν. Η συμμετοχή του κόσμου μάλιστα θα είναι αυτή που θα ισχυροποιήσει και τον νικητή. Είναι σημαντικό ο νέος χώρος να χαρακτηρίζεται από ένα προοδευτικό πρόσημο. Οσο περισσότερες πολιτικές δυνάμεις έχουν προοδευτικά χαρακτηριστικά στη χώρα μας τόσο το καλύτερο για τη χώρα.
Πιστεύω ότι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ προοδευτικού και συντηρητικού σήμερα έχει μετατοπιστεί. Δεν λογίζεται, όπως παλαιότερα, μεταξύ του Αριστερά-Δεξιά, αλλά μεταξύ των ανοιχτών-εξωστρεφών θεσμών από τη μία και των κλειστών-στεγανών από την άλλη. Ο,τι απλώς αναπαράγει τον εαυτό του χωρίς να ανοίγεται, να εξελίσσεται, να δίνει ευκαιρίες στη διαφορετικότητα, ό,τι φοβάται την αλλαγή είναι συντηρητικό. Και αυτό είναι κάτι που το συναντάμε οριζόντια, σε όλα τα κόμματα, σε όλους τους θεσμούς.
ΕΞΕΛΙΞΗ ΟΜΩΣ δεν σημαίνει πετάμε το παλιό και βάζουμε το νέο. Μην ξεχνάμε (βλέπουμε παραδείγματα κάθε μέρα δίπλα μας) ότι υπάρχουν «παλαιοί» με προοδευτικό μυαλό και «νέοι» με σκουριασμένες ιδέες και ξύλινη γλώσσα. Εξέλιξη σημαίνει προσαρμογή σε νέες συνθήκες, οπότε πρέπει να συνδυάσουμε το κατάλληλο παλαιό με το κατάλληλο νέο ώστε να έχουμε τα βέλτιστα αποτελέσματα. Από τη θητεία μου στον αθλητισμό για περισσότερο από δύο δεκαετίες έμαθα ότι μια ομάδα έχει κάθε φορά και παλιούς και νέους παίκτες. Αρκεί να παίζουν όλοι το ίδιο σύστημα.
Το «νέο» μπορεί και πρέπει να πρωταγωνιστεί, αλλά και το «παλαιό» δεν μπορεί να μην συμμετέχει σε κρίσιμους ρόλους για την ισορροπία της κάθε ομάδας. Οι εκλογές της 12ης Νοεμβρίου είναι μια ευκαιρία να μιλήσουν οι πολίτες, το σημαντικότερο αξίωμα στη δημοκρατία όπως είχε πει και ο πρόεδρος Ομπάμα. Να συμμετάσχουν στη διαδικασία λήψης απόφασης, αντί να μένουν αμέτοχοι και να παραπονιούνται ότι τίποτε δεν αλλάζει. Να μιλήσουν για το προς τα πού θέλουν να πάει ο προοδευτικός μεσαίος χώρος και αν πρέπει να χαράξει πορεία κοιτώντας πίσω στους καθρέφτες του ή τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά…
* Βουλευτής Αττικής, γραμματέας Κοινοβουλευτικού Εργου – Το Ποτάμι
