Αλλος ρυπαίνει, άλλος πληρώνει

Ο ρυπαίνων καταδικάζεται, αλλά ο δημότης πληρώνει; Φυλάκιση δύο ετών επέβαλε δικαστήριο της Θεσσαλονίκης σε ιδιοκτήτη σωληνουργίας στην Ευκαρπία για ρύπανση από αμίαντο, όμως η εταιρία πτώχευσε και ο λογαριασμός πάει στους κατοίκους της περιοχής!

Κι ενώ άλλος ένας δικαστικός αγώνας της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης δικαιώνεται και μπαίνει στον θετικό απολογισμό της, μαζί με άλλες νίκες (Σέιχ Σου, Κισσός, Πόρτο Καρράς, δάσος Σταυρονικήτα κτλ), τον καθαρισμό, που θα ξεπεράσει τις 70.000 ευρώ, κινδυνεύουν να πληρώσουν οι περίοικοι.

Η σωληνουργία λειτουργούσε στην περιοχή του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου. Κάποια στιγμή η εταιρεία πτώχευσε και πριν το εργοστάσιο κατασχεθεί (και περάσει στα χέρια της Alpha Bank), η ιδιοκτησία στην προσπάθειά της να κερδίσει χρήματα προξένησε κατάρρευση της στέγης που ήταν από πλάκες αμιάντου.

Αυτές θρυμματίστηκαν και από τον Μάιο του 2007 ώς τον Σεπτέμβριο του 2017 εγκαταλείφθηκαν στο έδαφος, στο έλεος των ανέμων, οι οποίοι διέσπειραν καρκινογόνες ίνες αμιάντου χιλιόμετρα μακριά.

Δίπλα, μάλιστα, από το παλιό εργοστάσιο υπήρχε σχολικό συγκρότημα με 700 και πλέον μαθητές (4ο και 13ο Νηπιαγωγείο, 4ο Δημοτικό, 2ο Γυμνάσιο και 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης).

Η επιβάρυνση των μαθητών ήταν καθημερινή και για μεγάλο διάστημα, μια και εκτέθηκαν συστηματικά σε μια καρκινογόνα ουσία.

Δυστυχώς, όπως έχουν αποδείξει ιατρικές έρευνες, όσοι έχουν εισπνεύσει ίνες αμιάντου συχνά εμφανίζουν καρκίνο στους πνεύμονες έως και 20 χρόνια μετά την έκθεσή τους…

Η Οικολογική Κίνηση από τη δεκαετία του 1990 με τις δράσεις της πρωταγωνίστησε στο να αποξηλωθεί ο καρκινογόνος αμίαντος από τα προκατασκευασμένα σχολεία που χτίστηκαν στη Θεσσαλονίκη μετά τους σεισμούς του 1978.

Από το 2008 με συνεχείς αναφορές και καταγγελίες προσπάθησε να παρακινήσει τις αρμόδιες νομαρχιακές υπηρεσίες να φροντίσουν για την υγεία των κατοίκων και στην περίπτωση της συγκεκριμένης σωληνουργίας, μιας και η ιδιοκτησία αδιαφορούσε για το θέμα.

Καθώς με τις διαμαρτυρίες της Κίνησης και των συλλόγων γονέων και των εκπαιδευτικών των γειτονικών σχολείων δεν γινόταν τίποτα, κατατέθηκε έγγραφη καταγγελία στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Υγιεινής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης, η οποία έφερε την υπόθεση στα τακτικά δικαστήρια.

Σχετική ερώτηση έφτασε και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ μετά το 2015 ασχολήθηκε και ο Δήμος Παύλου Μελά.

Μισός ο καθαρισμός

Η αποκατάσταση έγινε μόλις… τον Σεπτέμβριο του 2017 από ειδικό συνεργείο και η διαδικασία στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο 53.000 ευρώ (από το Πράσινο Ταμείο), χωρίς ακόμα να έχει ολοκληρωθεί, καθώς παραμένουν στο κουφάρι του παλιού εργοστασίου (πακεταρισμένοι με ασφαλή τρόπο) τόνοι του καρκινογόνου υλικού, που πρέπει να απομακρυνθούν.

Ωστόσο, έχει εκδοθεί πιστοποιητικό καθαρότητας του χώρου από τον «Δημόκριτο» και την εταιρεία που καθάρισε την περιοχή.

Στο μεταξύ, τον «λογαριασμό» καλούνται να πληρώσουν οι δημότες! Η δικαστική απόφαση απέδειξε την ενοχή του ιδιοκτήτη για το αδίκημα της ρύπανσης περιβάλλοντος, η ποινή όμως που του επιβλήθηκε δεν καλύπτει το κόστος που κατέβαλε το ελληνικό δημόσιο για την αποκατάσταση του χώρου, ούτε τη ζημιά στην υγεία των κατοίκων και των μαθητών των διπλανών σχολείων, που είναι ανυπολόγιστη και δύσκολο να αποδειχθεί…

Ετσι, το ερώτημα παραμένει: ο ρυπαίνων πληρώνει; Και με ποιον τρόπο;