Νέο θρίαμβο των εθνολαϊκιστών στην Ευρώπη και σαφή στροφή προς τα (ακρο)δεξιά στην Αυστρία -εξελίξεις που θα οξύνουν τα προβλήματα εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εν όψει και της αυστριακής προεδρίας το β’ εξάμηνο του 2018- «είδε» χθες ο ευρωπαϊκός Τύπος στην εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόμματος (ÖVP) του Σεμπάστιαν Κουρτς και στη σοβαρή πιθανότητα να επαναφέρει στην εξουσία ως κυβερνητικό εταίρο το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων (FPÖ) του Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε.
Ο 31χρονος απερχόμενος υπουργός Εξωτερικών και εν αναμονή καγκελάριος της Αυστρίας -ο μικρότερος σε ηλικία ηγέτης στην Ευρώπη, ίσως και στον κόσμο, σύμφωνα με κάποια ΜΜΕ- αποφεύγει να ανοίξει τα χαρτιά του για τις μετεκλογικές συνεργασίες που θα χρειαστεί να συνάψει αφού δεν κατέκτησε αυτοδυναμία, περιμένοντας την ανακοίνωση των τελικών εκλογικών αποτελεσμάτων την Πέμπτη και την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, την οποία αναμένεται να λάβει από τον Αυστριακό πρόεδρο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν την Παρασκευή.
Κούρασαν τον κόσμο
Η καταμέτρηση των ψήφων από το εξωτερικό θα ξεκαθαρίσει άλλωστε ποιο κόμμα ήρθε τελικά δεύτερο με οριακή διαφορά από το τρίτο: οι Σοσιαλδημοκράτες (SPÖ) του απερχόμενου καγκελάριου Κρίστιαν Κερν, που μέχρι χθες συγκέντρωναν ποσοστό 26,7%, ή το ακροδεξιό FPÖ, το οποίο με βάση τα προσωρινά αποτελέσματα κατακτούσε 26,2% – την καλύτερη επίδοσή του σε ομοσπονδιακές εκλογές εδώ και μια 20ετία.
H (κεντρο)δεξιά «Λίστα Κουρτς – Νέο Λαϊκό Κόμμα» είναι αδιαμφισβήτητα πρώτη με 31,7% των ψήφων.
Στην ομοσπονδιακή Βουλή εισέρχονται το φιλελεύθερο NEOS και η νεόκοπη «Λίστα Πέτερ Πιλτς», που προήλθε από τη διάσπαση του Κόμματος των Πρασίνων οι οποίοι, όπως φαίνεται, μένουν εκτός κοινοβουλίου.
Ενδεχόμενη επανάληψη ενός «μεγάλου συνασπισμού» μεταξύ Λαϊκού και Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος δεν τυγχάνει υποστήριξης στην κοινή γνώμη έπειτα από δεκαετίες συγκυβέρνησης, ενώ οι σχέσεις ανάμεσα στους (πρώην, όπως όλα δείχνουν) κυβερνητικούς εταίρους έχουν διαρραγεί μετά τα σκάνδαλα, τον πόλεμο λάσπης και τις μηνύσεις που αντάλλαξαν στο αποκορύφωμα μιας από τις πιο βρόμικες -κατά κοινή ομολογία- προεκλογικές εκστρατείες στα μεταπολεμικά χρονικά της Αυστρίας.
Χαμηλώνουν οι τόνοι
Τα «κουκιά» για κυβερνητική συνεργασία του Κουρτς με τα μικρότερα κόμματα δεν βγαίνουν, το σενάριο της κυβέρνησης μειοψηφίας είναι υπαρκτό αλλά αμελητέο, οπότε πολιτικοί αναλυτές θεωρούν εξαιρετικά πιθανή τη σύμπραξή του με την εθνικιστική Ακροδεξιά του Στράχε, το σκληρό αντιμεταναστευτικό και ισλαμοφοβικό πρόγραμμα της οποίας εν πολλοίς υιοθέτησε ο υπερφιλόδοξος νεαρός πολιτικός, αποκομίζοντας μεγάλα εκλογικά οφέλη.
Οπως αναφέρουν πάντως αυστριακά ΜΜΕ, έχουν ήδη ξεκινήσει εντατικές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για νέα κυβερνητική συμμαχία Δεξιάς-Ακροδεξιάς, με τον Στράχε να απαιτεί να δοθούν στο κόμμα του νευραλγικά υπουργεία.
Μιλώντας στη γερμανική τηλεόραση, ο Κουρτς επιχείρησε να καθησυχάσει Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι για τη φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση της κυβέρνησής του, παρά τις θερμότατες σχέσεις που διατηρεί με τις αντιδραστικές χώρες της Ομάδας Βίζεγκραντ.
Ο υποψήφιος ακροδεξιός εταίρος του εξάλλου, το FPÖ, φρόντισε να απαλείψει -ψηφοθηρικά- από την προεκλογική ατζέντα του το (αντιδημοφιλές στην Αυστρία) αίτημα για έξοδο από την Ε.Ε. κι έτσι, από ακραία αντιευρωπαϊκό να μετατραπεί σε… ευρωσκεπτικιστικό.
«Δεν είμαι υπέρ της ένταξης της Τουρκίας αύριο, όπως δεν ήμουν και στο παρελθόν, και δεν πρόκειται να αλλάξω την πολιτική μου στο προσφυγικό. Αλλά θα παραμείνω φιλοευρωπαίος και θα βοηθήσω στη συνδιαμόρφωση της Ευρώπης» υποστήριξε ο Κουρτς.
Καθόλου συμπτωματικά, η πρώτη χώρα που τον συνεχάρη ήταν η Ουγγαρία του ομοϊδεάτη του, Βίκτορ Ορμπαν.
Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ, από την άλλη, δήλωσε μεν ότι δεν «ανησυχεί δραματικά» για τις διαφορές της με τον Κουρτς σε ό,τι αφορά την προσφυγική/μεταναστευτική πολιτική, έσπευσε όμως (ως άρτι ομοιοπαθούσα) να προειδοποιήσει για τη «μεγάλη πρόκληση» που συνιστά η εκλογική επιτυχία της Ακροδεξιάς στην Αυστρία.
