Η αποτυχία της ΑΕΚ, όχι μόνο να διευρύνει την υπέρ της διαφορά, αλλά και να μείνει απλά πρώτη, μετά τις δύο διαδοχικές εκτός έδρας δοκιμασίες σε Τρίπολη και Ξάνθη, βγάζει στην επιφάνεια πολλά ζητήματα. Για τον χαρακτήρα της ομάδας, τη διαχείριση του Χιμένεθ, την κατάσταση στην οποία βρίσκονται κάποιοι καθοριστικές παίκτες, μεταξύ άλλων.
Ομως στο ποδόσφαιρο πολλές φορές οι καθοριστικές αιτίες δεν είναι πολύπλοκες. Και ξεχωρίζουν κάποια ζητήματα που κάνουν τη διαφορά. Σε Τρίπολη και Ξάνθη η ΑΕΚ δέχτηκε τρία γκολ, για τα οποία οι δύο γκολκίπερ που χρησιμοποιήθηκαν φέρουν ευθύνη.
Το ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι πως στην Ξάνθη η ΑΕΚ δέχτηκε το γκολ στο μοναδικό σουτ, από εκτέλεση φάουλ μάλιστα, που έγινε προς την εστία της κι όχι… άπιαστο.
Στην Τρίπολη, ο Αστέρας, εκτός από τα δύο γκολ, είχε άλλη μια φάση σε όλο το ματς.
Με απλά λόγια, σε δυο-τρεις περιπτώσεις σε Τρίπολη και Ξάνθη χρειάστηκε να φανούν Τσιντώντας κι Ανέστης αντίστοιχα. Φάσεις που μπορούσαν να έχουν πολύ καλύτερες αντιδράσεις. Δεν τις είχαν, η Ενωση δέχτηκε τρία γκολ, έχασε πέντε βαθμούς.
Φυσικά άλλη η ευθύνη του Ανέστη, που παίζει τέταρτο χρόνο σχεδόν βασικός στην ΑΕΚ, άλλη του Τσιντώντα που έχει δύο επίσημα ματς εδώ κι ενάμιση χρόνο τουλάχιστον. Αλλά η ουσία του λάθους που έχει γίνει στην Ενωση δεν αλλάζει.
Τόσο πέρσι, όσο και φέτος το καλοκαίρι, η ΑΕΚ πήγε στη δημιουργία μιας σύνθεσης γκολκίπερ με κυρίαρχο στοιχείο την προοπτική και όχι την εμπειρία.
Ακόμη και… ο πιο βασικός από αυτούς, ο Ανέστης, απέχει πολύ από το να θεωρείται καθιερωμένος.
Πρωταθλητισμός και έλλειψη εμπειρίας κάτω από τα δοκάρια δεν ταυτίζονται. Στην ΑΕΚ προχωράνε από πέρσι με δυο-τρεις γκολκίπερ να αλλάζουν κατά περίπτωση και την προσδοκία κάποιος να «πιάσει».
Αυτό είναι ασυνήθιστο για οποιαδήποτε ομάδα, πόσω μάλλον για ομάδα με απαιτήσεις πρωταθλητισμού.
Ο Οικονομόπουλος το 1989, ο Μήνου το 1993, ο Ατματσίδης το 1994 υπήρξαν γκολκίπερ που όποτε χρειάστηκε έκαναν τη διαφορά στις αντίστοιχες πορείες της ΑΕΚ προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Δεν υπάρχει ομάδα που να παίρνει πρωτάθλημα χωρίς τον γκολκίπερ της να είναι μέσα στους πρωταγωνιστές.
Δεν «φτιάχνονται» γκολκίπερ μέσα σε απαιτήσεις για πρωταθλητισμό. Μεμονωμένα αντίθετα παραδείγματα είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Και σίγουρα δεν «φτιάχνονται», όταν συνολικά η ομάδα προσπαθεί να χτίσει χαρακτήρα διεκδικητή και δεν τον έχει ως δεδομένο.
Μετά την Τρίπολη -καθ’ υπερβολή μεν, συνέβη δε- από ανθρώπους της ΑΕΚ έγινε κουβέντα σε ατζέντηδες ακόμη και για δύο γκολκίπερ τον Γενάρη!
Υπάρχει δηλαδή πλέον η γνώση πως εδώ έγινε λάθος. Αλλά και δυόμισι ακόμη μήνες, χωρίς να μπορείς να το διορθώσεις.
Το σίγουρο είναι πως ειδικά ο Ανέστης μπορεί προς το παρόν να ξεχάσει την κουβέντα για ανανέωση του συμβολαίου του, που ο ίδιος άνοιξε μετά την αντικατάστασή του στην Τρίπολη από τον Τσιντώτα.
