Δύσκολα μπορεί να εξηγήσει κανείς τον λόγο που η Αργεντινή μοιάζει με… κατά συρροή αυτόχειρα, σφίγγοντας ακόμα περισσότερο τη θηλιά γύρω από τον λαιμό της κάθε φορά που έχει την ευκαιρία να την ξεσφίξει και να αναπνεύσει.
Τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 έχουν εξελιχθεί σε εφιάλτη για την «αλμπισελέστε» που άλλαξε προπονητή, άλλαζε παίκτες και συστήματα διαρκώς, αλλά ήταν ανίκανη να κερδίσει τη Βενεζουέλα και το Περού στις τελευταίες δύο εντός έδρας εμφανίσεις της.
Ειδικά απέναντι στο Περού χθες τα ξημερώματα φάνηκαν όλες οι παθογένειες της Αργεντινής, που δεν μπόρεσε να ξεκολλήσει από το 0-0 μέσα στη θρυλική «Μπομπονέρα», μπροστά σε 49.000 ανθρώπους που προσπαθούσαν να την ωθήσουν από τις εξέδρες.
Ο Λιονέλ Μέσι τα έδωσε όλα, τα επιχείρησε όλα, αλλά τόσο ο Περουβιανός τερματοφύλακας Πέδρο Γαγέσε όσο και το δοκάρι τού είπαν «όχι», ενώ και οι συμπαίκτες του δεν εκμεταλλεύτηκαν τις πάσες-δώρο του 30χρονου άσου.
Πλέον οι πιθανότητες του Μέσι και της παρέας του να σφραγίσουν τα εισιτήριά τους για τα τελικά της Ρωσίας έχουν περιοριστεί σημαντικά. Η ισοπαλία με το Περού τούς φέρνει στην 6η θέση της κατάταξης της Νότιας Αμερικής.
Αν τα προκριματικά τελείωναν εδώ, η δις πρωταθλήτρια κόσμου θα αποκλειόταν. Ομως υπάρχει άλλη μία, τελευταία αγωνιστική και όλες οι ελπίδες της περνούν από την έδρα του Ισημερινού, τα ξημερώματα της Τετάρτης.
Με τα χρόνια, η Αργεντινή έχει εξελιχθεί σε νούμερο βαριετέ ονόματι «ο Μέσι και άλλοι 10».
Η παρουσία του αστέρα της Μπαρτσελόνα λειτουργεί ως άλλοθι για την «αμαρτωλή» ομοσπονδία των διωκόμενων παραγόντων, αλλά και τους προπονητές.
Δεν δουλεύουν για να φτιάξουν «ομάδα», αλλά απλώς για να βρουν το σύστημα που καλύτερα θα «αγκαλιάζει» τον Μέσι.
Στην προσπάθεια αυτή έχουν θυσιαστεί πολλοί παίκτες (χθες ήταν στον πάγκο ο Ντιμπάλα και ο Ικάρντι!), έχουν χάσει τον ενθουσιασμό τους ακόμα περισσότεροι και, την ίδια στιγμή, ο ίδιος ο Μέσι αναγκάζεται να γίνει άνθρωπος-ορχήστρα: δημιουργός, οργανωτής, πασέρ, εκτελεστής, τα πάντα μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Αυτό βέβαια καθιστά την Αργεντινή αβάσταχτα προβλέψιμη, καθώς είναι φανερή η προσπάθεια των προπονητών (και στην προκειμένη περίπτωση του Χόρχε Σαμπάολι) να μετατρέψουν τον ίδιο τον αρχηγό σε… σύστημα: «Βάλε μέσα τον Μέσι και αυτός θα βρει τη λύση».
Ενδεικτικό ότι δεν υπάρχει πλάνο Β στην ομάδα. Και τι να πει κανείς για το σκοράρισμα;
Για μια ομάδα που διαθέτει Μέσι, Ντι Μαρία, Ικάρντι, Ντιμπάλα, Ιγουαΐν, Παστόρε, Αγουέρο, Κορέα, Μπανέγα, παίκτες με απίστευτα στατιστικά στην καριέρα τους; Και όμως…
Η Αργεντινή έχει σημειώσει μόλις 16 γκολ σε 17 αγώνες της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ!
Ο «νυν υπέρ πάντων» αγώνας λοιπόν έρχεται τα ξημερώματα της Τετάρτης. Ο Ισημερινός έχει ήδη αποκλειστεί, όμως η «αλμπισελέστε» δεν έχει καλή παράδοση στο υψόμετρο του Κίτο (σχεδόν στα 3.000 μέτρα).
Οι φιναλίστ του περασμένου Μουντιάλ έχουν χάσει τα δύο από τα τρία τελευταία παιχνίδια τους για προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην πρωτεύουσα του Ισημερινού και έχουν φέρει ισοπαλία στο τρίτο.
Η τελευταία τους νίκη εκεί μάλιστα για μουντιαλικά προκριματικά χρονολογείται από το 2001.
Στην κατάταξη της Νότιας Αμερικής πάντως γενικότερα επικρατεί ένας μύλος. Πίσω από τη Βραζιλία που έχει ήδη προκριθεί και την Ουρουγουάη που βρίσκεται με το ένα πόδι στα τελικά, υπάρχει ένα «τρενάκι» πέντε ομάδων που συνωστίζονται μέσα σε δύο βαθμούς και θα μάθουν την τύχη τους τα ξημερώματα της Τετάρτης.
Ολες έχουν πιθανότητες απευθείας πρόκρισης ή της 5ης θέσης, που οδηγεί στα μπαράζ του Νοεμβρίου απέναντι στη Νέα Ζηλανδία.
Το εντυπωσιακό είναι πως και η διαφορά των γκολ είναι παρεμφερής για τις περισσότερες ομάδες: στο +2 για τις Χιλή και Κολομβία, +1 για το Περού και την Αργεντινή και μόνο η Παραγουάη έχει μεγάλο ντεζαβαντάζ με -5…
