Το σώσεις δεν το σώσεις πάντως θα το πληρώσεις

Το γυρίσαμε στην ποίηση. Τίτλος σήμερα εμπνευσμένος από το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «Εφ.Συν.» για το νομοσχέδιο περί αυθαιρέτων (και άλλα παρεμφερή) που κατατέθηκε προχθές στη Βουλή: «Με δόσεις και εκπτώσεις μπορείς να το σώσεις». Σωθήκαμε.

Εστω, σωθήκανε (ή τους δίνεται η δυνατότητα να σωθούν) οι έχοντες εκκρεμότητες με αυθαίρετα. Παλιά μας τέχνη… των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ιδίως τώρα που δει δη χρημάτων.

Αυθαίρετα. Γη της επαγγελίας εξαπανέκαθεν. Παλιότερα, για να το σώσεις, έπρεπε να το δηλώσεις. Με χρήματα φυσικά. Ανευ αυτών ουδέν εστί γενέσθαι. Μετέπειτα, κάτι άλλο, εντός (των αυθαιρέτων) και επί τα αυτά. Τώρα με δόσεις και εκπτώσεις μπορείς να το σώσεις.

Τα αυθαίρετα είναι το σταθερό, το σίγουρο ταμείο παρακαταθηκών και δανείων των κυβερνήσεων οιουδήποτε πολιτικού φάσματος. Κάθε φορά που τα πράγματα σκουραίνουν, το αρμόδιο υπουργείο (τώρα είναι το Περιβάλλοντος) τζογάρει στα αυθαίρετα μ’ ένα σατανικό κόλπο που λέγεται ρυθμίσεις, βάσει του οποίου, χονδρικά, κάνει έκπτωση στα δικά σου λεφτά.

Το γνωστό «πάτσι» του Καραγκιόζη στον Χατζηαβάτη όταν του ζήτησε δανεικό ένα κατοστάρικο, αλλά ο Χατζηαβάτης είχε μόνο ένα πενηντάρικο και ο δαιμόνιος Καραγκιόζης το… πάτσισε: «Πόσα σου ζήτησα;». «Εκατό». «Πόσα μου έδωσες;». «Πενήντα». «Πόσα μου χρωστάς;». «Πενήντα». «Πόσα σου χρωστάω;». «Πενήντα». «Αρα, πάτσι!».

Οθεν, κάνω την πονηρή σκέψη (δημοσιευμένη και παλαιότερα, για πρόστιμα επί των αυθαιρέτων και από τροχαίες παραβάσεις): Ακόμα και αν δεν υπήρχαν (αυθαίρετα και τροχαίες παραβάσεις), έπρεπε να εφευρεθούν.

Τώρα πάλι, αυτό το, επίσης χθεσινό, «αδιανόητο»: δεξαμενόπλοιο που αντλούσε καύσιμα από το ναυάγιο, πιάστηκε για λαθρεμπόριο καυσίμων… Τι μας λέτε! Ουδείς το υποψιαζόταν! Φορβάς εκοπρίσατο εν αλωνίω…