Η εμπλοκή των υπερηρώων στα πολιτικά πράγματα δεν είναι κάτι σπάνιο. Συνήθως όμως αποφεύγεται η χρήση των πραγματικών ονομάτων πολιτικών ή άλλων προσώπων, κρατών, πόλεων κ.λπ.
Οι συνειρμοί που παραπέμπουν σε προφανή γεγονότα ή καταστάσεις από την πραγματική ζωή γίνονται μεν εύκολα αλλά εκ του ασφαλούς, καθιστώντας αχρείαστη τη γνωστή επισήμανση περί «οποιασδήποτε ομοιότητας με πρόσωπα ή πράγματα» που είναι δήθεν εντελώς συμπτωματική.
Ολοι ξέρουμε ότι ποτέ δεν είναι. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις που η αναφορά στην πραγματικότητα είναι άμεση, ευθεία και ξεκάθαρη.
Μια τέτοια ήταν και η ιστορία του Μπάτμαν με τίτλο «A Death in the Family» (1988-1989) των Jim Starlin και Jim Aparo.
Σύμφωνα με το σενάριο, ο παρανοϊκός Τζόκερ, αιώνιος εχθρός του Σκοτεινού Ιππότη, πουλάει όπλα σε Αραβες τρομοκράτες που βομβαρδίζουν το Ισραήλ και στη συνέχεια γίνεται φίλος με τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, πρωτεργάτη της ιρανικής επανάστασης του 1979, καθώς και θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη του Ιράν μέχρι τον θάνατό του το 1989.
Η όχι άδολη αυτή φιλία έχει ως αποτέλεσμα τον διορισμό του Τζόκερ ως πρεσβευτή του Ιράν στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών σε μια από τις πλέον αλλόκοτες σεναριακές ακροβασίες του υπερηρωικού γίγνεσθαι.
Παρά τα κατά συρροήν εγκλήματά του, η διπλωματική ασυλία του τον προστατεύει από τη σύλληψη. Επιπλέον, η CIA συμβουλεύει τον Μπάτμαν να μην εμπλακεί ώστε να αποφευχθεί μια ανεπιθύμητη πολιτική κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Το σχέδιο του Τζόκερ είναι να διοχετεύσει δηλητηριώδη αέρια μέσα στο κτίριο του ΟΗΕ αμέσως μετά την ομιλία του, κατά την οποία δηλώνει την αγανάκτησή του για το γεγονός ότι πολλές χώρες επιδεικνύουν απέναντι στο Ιράν και στον ίδιο έλλειψη σεβασμού.
Ο Μπάτμαν, συνεπικουρούμενος από τον Σούπερμαν, θα τον αποτρέψει, αλλά ο Τζόκερ θα ξεφύγει. Για να συνεχιστεί η κόντρα ανάμεσα στα δυο πρόσωπα που λειτουργούν συμπληρωματικά το ένα στο άλλο ως δύο όψεις της ίδιας παράνοιας.
