Διπλή «αιμορραγία» μείωσε τον πληθυσμό τα έτη 2011-2016

Στις αρχές Ιουλίου η Στατιστική Υπηρεσία της Ε.Ε. (η Eurostat) έδωσε στη δημοσιότητα τις εκτιμήσεις της για τον πληθυσμό των κρατών-μελών της Ε.Ε. την 1.1.2017 και τις γεννήσεις και τους θανάτους στα κράτη αυτά το έτος 2016.

Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές της Eurostat και τα στοιχεία για τον πληθυσμό, τις γεννήσεις και τους θανάτους την περίοδο1960-2015 και τα μεταναστευτικά ρεύματα την πενταετία 2011-2015 από τη βάση δεδομένων της υπηρεσίας αυτής εξετάζουμε στο άρθρο αυτό τη συμβολή της φυσικής μεταβολής του (γεννήσεις μείον θανάτους) και των μεταναστευτικών ρευμάτων (καθαρής εκροής ή εισροής πληθυσμού) στη συνολική μεταβολή (αύξηση ή μείωση) του πληθυσμού της χώρας την περίοδο 1960-2016.

Στην 1η στήλη του πίνακα δίνεται η μέση ετήσια φυσική μεταβολή του πληθυσμού την 11ετία 1960-1970, την 40ετία 1971-2010 και την 6ετία 2011-2016, στη 2η η μέση ετήσια καθαρή εκροή (-) ή η καθαρή εισροή (+) πληθυσμού και στην 3η η μέση συνολική μεταβολή του τις ίδιες περιόδους.

Από τον πίνακα αυτόν φαίνεται ότι:

Την 11ετία 1960-1970, λόγω της μεγάλης ανεργίας, σημειώθηκε πολύ μεγάλη καθαρή εκροή πληθυσμού (μετανάστευση), κυρίως στη Γερμανία. Παρά, όμως, τη μεγάλη αυτή «αιμορραγία» (η οποία ήταν πραγματική κατάρα και όχι «ευλογία», όπως είχε χαρακτηριστεί), η μεγάλη υπεροχή των γεννήσεων έναντι των θανάτων την περίοδο αυτή συνέβαλε στη σημαντική αύξηση του πληθυσμού.

Την 40ετία 1971-2010 σημειώθηκε κάθετη μείωση των γεννήσεων και αύξηση των θανάτων με αποτέλεσμα η μέση ετήσια φυσική αύξησή του από 85.174 την 11ετία 1960 να συρρικνωθεί στις 24.160 την 40ετία 1971-2010. Παρ’ όλα αυτά την 40ετία αυτή σημειώθηκε μεγάλη αύξηση του πληθυσμού η οποία οφείλεται κατά 58% στην καθαρή εισροή πληθυσμού (κυρίως παλιννοστούντων τη δεκαετία 1971-80 και αλλοδαπών τις επόμενες τρεις) και κατά 42% στη φυσική αύξησή του.

Την 6ετία 2011-2016, σε αντίθεση με την περίοδο 1971-2010, λόγω της εφαρμογής των εξοντωτικών μέτρων των τριών Μνημονίων (της εκτίναξης της ανεργίας στα ύψη και της δραστικής μείωσης των εισοδημάτων) σημειώθηκε ταυτόχρονα διπλή «αιμορραγία», δηλαδή μεγάλη φυσική μείωση του πληθυσμού και καθαρή εκροή του, με αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού πληθυσμού της χώρας για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (από 11.123.392 την 1.1.2011 σε 10.757.293 την 11.2017).

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι Ελληνες που έφυγαν από τη χώρα ανέρχονται σε 450.000. Δεν λαμβάνουν, δηλαδή, υπόψη ότι μέχρι την 1.1.2011 ο πληθυσμός της χώρας αυξανόταν συνεχώς και μόνο τα έτη 2011-2016 σημειώθηκε μείωσή του και η μείωση αυτή ανερχόταν συνολικά σε 366.099. Η μείωση όμως αυτή – όπως φαίνεται από την 3η γραμμή του πίνακα– οφείλεται τόσο στη φυσική μείωση (την υπεροχή των θανάτων έναντι των γεννήσεων) κατά 115.539 (6×19.257) όσο και στην καθαρή εκροή πληθυσμού κατά 250.560 (6×41.760).

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat για την είσοδο και έξοδο από τη χώρα Ελλήνων και αλλοδαπών την πενταετία 2011-2015 (δεν υπάρχουν στοιχεία για εισόδους και εξόδους το 2016), το 61% της καθαρής εκροής πληθυσμού αποτελούσαν Ελληνες και το 39% αλλοδαποί.

Αν η αναλογία αυτή ισχύει και το 2016 τότε την εξαετία 2011-2016 η καθαρή εκροή αλλοδαπών ανερχόταν σε 98.000 και των Ελλήνων σε 152.000 (αριθμός που πολύ απέχει από τις 450.000 που συνεχώς επαναλαμβάνεται σε διάφορα δημοσιεύματα). Η κατανομή αυτή είναι πολύ πιο πιθανή από εκείνη που είχαμε υπολογίσει σε ένα άρθρο μας στην «Εφημερίδα των Συντακτών» της 8.3.2017 στην οποία οι αλλοδαποί ήταν περισσότεροι από τους Ελληνες.

Πριν κλείσουμε το άρθρο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τον πληθυσμό της χώρας αποτελούν τόσο Ελληνες όσο και αλλοδαποί. Και ενώ οι γεννήσεις από αλλοδαπές (που κι αυτές, λόγω Μνημονίων, μειώνονται) ξεπερνούν συνεχώς τους θανάτους αλλοδαπών (οι οποίοι είναι πολύ πιο νέοι από τους Ελληνες), οι θάνατοι όμως Ελλήνων από το 1998 μέχρι σήμερα ξεπερνούν συνεχώς τις γεννήσεις από Ελληνίδες, με αποτέλεσμα τη συνεχή φυσική μείωση του ελληνικού πληθυσμού (η οποία, όπως είδαμε, επιδεινώθηκε με την νέα μετανάστευση τα έτη 2011-2016).

Ο ελληνικός, δηλαδή, πληθυσμός της χώρας μειώνεται συνεχώς και καμιά κυβέρνηση δεν συγκινείται. Πρόκειται για μια εγκληματική διαχρονική αδιαφορία των πολιτικών, η οποία ήδη στοιχίζει ακριβά στη χώρα και θα στοιχίσει πολύ περισσότερο τα επόμενα χρόνια.

* πρώην: αντιπροέδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ