Τις πληροφορίες διασταυρώνουμε, όχι τα ντοκουμέντα

Επιστολή στην «Εφ.Συν.» έστειλε ο σκηνοθέτης-παραγωγός Γρηγόρης Καραντινάκης ως απάντηση στο δημοσίευμά μας για το πόρισμα της επιθεωρήτριας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, κ. Μ. Τριανταφύλλου, για τον οικονομικό έλεγχο στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Ακολουθούν ολόκληρη η επιστολή καθώς και η απάντηση των συντακτών μας. 

Η επιστολή:

Κύριε Διευθυντά,

Κύριε Διευθυντά της Σύνταξης

Κύριοι Αρχισυντάκτες και Συντάκτες της Εφημερίδας των Συντακτών,

Διάβασα τα άρθρα που δημοσιεύσατε στις 20, 21 και 26 Ιουνίου 2017 σχετικά με το πόρισμα της επιθεωρήτριας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, κ. Μ. Τριανταφύλλου, για τον οικονομικό έλεγχο στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Απαντώ σήμερα, έχοντας μόλις προ λίγων ημερών παραλάβει απόσπασμα από το σχετικό πόρισμα.

Με αφορμή τις ως άνω δημοσιεύσεις διαπιστώνω ότι το όνομα μου διασύρεται και πάλι από την εφημερίδα σας. Δυστυχώς όμως, αυτή τη φορά, πέρα από την προσωπική μου δυσφήμιση την οποία και συνεχίζετε εδώ και ενάμιση χρόνο, δυσφημίζετε και συκοφαντείτε και έναν ολόκληρο κινηματογραφικό χώρο. Με λέξεις υπέρμετρες και εκφράσεις γεμάτες υπερβολή, απομακρυσμένες από κάθε αντικειμενικότητα, δημιουργείτε στους αναγνώστες σας την αίσθηση ενός ζοφερού και παράνομου περιβάλλοντος και διασύρετε σκηνοθέτες, σεναριογράφους, παραγωγούς, φορείς, θεσμικά όργανα και απλούς εργαζόμενους.

Αυτό που το Γενικό Λογιστήριο θεωρεί αυτονόητο, δηλαδή το να εκφράσει ο πολίτης τις αιτιολογημένες αντιρρήσεις του επί των ευρημάτων, αναγνωρίζοντας ότι «…οι αναγραφόμενοι έχουν δικαίωμα να υποβάλουν εγγράφως, αντιρρήσεις κατά της έκθεσης…», στο δικό σας δημοσιογραφικό μικρόκοσμο δεν υφίσταται. Ερωτώ ειλικρινώς, έχουν καταργηθεί τα άρθρα 1 και 2 από τις αρχές δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ; Και ειδικότερα το σημεία κατά τα οποία ο δημοσιογράφος οφείλει «να ερευνά προκαταβολικά, με αίσθημα ευθύνης και με επίγνωση των συνεπειών, την ακρίβεια της πληροφορίας ή της είδησης», επίσης «να σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας και να μην προεξοφλεί τις δικαστικές αποφάσεις» και ακόμα, «να διασταυρώνει τις πληροφορίες του και να εξασφαλίζει την τεκμηρίωση τους».

Η υποχρέωση επαλήθευσης και τεκμηρίωσης είναι για σας άγνωστες λέξεις, όταν ακόμα και σε δημοσίευμα σας με τίτλο «Λάθος πόρτα» 10/7/2017, απαντάτε με το ίδιο δείγμα γραφής στα εξώδικα που έχετε δεχτεί. «Μας ζητούν να ανακαλέσουμε όλα όσα αναφέρει το πόρισμα! Λες και εμείς το συντάξαμε»; Κι όμως, το πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου δεν αναφέρει πουθενά για «ακανθώδη ζητήματα κακοδιαχείρησης», για «Ατασθαλίες», για «Κόλαφο κακοδιαχείρισης και ατασθαλιών», για «Μαύρη τρύπα», για «Διάλυση και επανασύσταση», για «Απόδοση ευθυνών ως τον τελευταίο», για «Restart», για «Κυκλώματα που ποδηγετούν τα πράγματα στον κινηματογράφο εδώ και χρόνια», ή ακόμα, το περισπούδαστο συμπέρασμα σας πως «Αν σε αυτό το δείγμα έχουν αναδειχτεί αυτές οι ατασθαλίες, τι να υποθέσει κανείς για τις πλέον των 100 παραγωγών που έχουν χρηματοδοτηθεί από το ΕΚΚ αυτό το διάστημα, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια». Όλα αυτά είναι δικοί σας χαρακτηρισμοί και συμπεράσματα που συμπληρώνετε με τον αφορισμό «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί», θέλοντας να χαρακτηρίσετε το χώρο του ελληνικού κινηματογράφου. Πολύ φοβάμαι όμως πως όταν εσείς ως άνθρωποι του γραπτού λόγου, δεν δίνετε σημασία στο ειδικό βάρος που επιφέρουν οι λέξεις που χρησιμοποιείτε, άθελα σας, καταλήγετε να δυσφημήσετε το δικό σας χώρο, τα Μ.Μ.Ε.

Για να μιλήσουμε τώρα για το ίδιο το πόρισμα, πρέπει να πω ότι δεν γνωρίζω το γνωστικό πεδίο ούτε της επιθεωρήτριας του Γενικού Λογιστηρίου ούτε το δικό σας, σχετικά με την ουσία και τις λεπτομέρειες πραγμάτωσης ενός κινηματογραφικού έργου στην Ελλάδα (ισχύον νομικό πλαίσιο, ορισμός κινηματογραφικού έργου, στάδια παραγωγής και εκμετάλλευσης, συμμετοχή σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ, άϋλα περιουσιακά δικαιώματα, χρηματοδότηση σεναρίου, ανάπτυξη φακέλου παραγωγής κ.ά.).Και βέβαια, δεν είναι έγκλημα να μην τα γνωρίζεις όλα αυτά. Όταν όμως καλύπτεις δημοσιογραφικά ή και αξιολογείς έναν οργανισμό, είσαι υποχρεωμένος να τα μάθεις, αντί να κάνεις copy-paste και πιθανώς να αναπαράγεις λανθασμένες λογιστικές εγγραφές που, με τη θεωρία του ντόμινο, καταλήγουν σε συμπερασματικά «άρθρα-σενάρια». Άρα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπηρέτησα τη θέση του Γενικού Διευθυντή του Ε.Κ.Κ. , έχω να παρατηρήσω τα εξής:

1. Σύμφωνα με τον νόμο, το Ε.Κ.Κ. είναι «κοινωφελές μη κερδοσκοπικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια με σκοπό την προστασία, ενίσχυση και ανάπτυξη της κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα». Αν, λοιπόν, σκοπός του είναι η προστασία του πολιτιστικού αυτού αγαθού, όπως ορίζει και το άρθρο 16 του Συντάγματος, για την υποχρέωση του κράτους να προάγει τις τέχνες, καλώς αγοράζει ποσοστά (%) επί της εκμετάλλευσης των ταινιών χρηματοδοτώντας – επιδοτώντας την παραγωγή τους, ποσοστά τα οποία μετουσιώνονται σε άϋλα δικαιώματα, δηλαδή έσοδα που παράγουν οι ταινίες σε βάθος χρόνου. Αν δεν ήταν αυτός ο σκοπός του, θα έπρεπε να παίρνει σε αντάλλαγμα ποσοστά σε αγροτεμάχια, σπίτια, οικογενειακά τιμαλφή κειμήλια, σαν τοκογλύφος!

2. Η πλειοψηφία των περιπτώσεων «κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος» όπως λέτε, προέρχονται από την επόχη που οι λογιστικές υπηρεσίες του Ε.Κ.Κ δεν αντιμετώπιζαν όπως έπρεπε τη χρηματοδότηση – επιδότηση παραγωγής ταινιών και αγοράς ποσοστού έναντι εσόδων, αλλά την κατέγραφαν ως «απαίτηση», δηλαδή δάνειο. Στο διάστημα που ήμουν Γενικός Διευθυντής του Ε.Κ.Κ. είχε δημιουργηθεί επιτροπή για την επίλυση αυτού του χρόνιου θέματος. Είναι λοιπόν απορίας άξιο, πως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί που διαθέτει ένα σύγχρονο κράτος αναπαράγουν το ίδιο λάθος. Όλη αυτή η ιστορία, δυστυχώς, καταμαρτυρεί την αδυναμία των εμπλεκομένων υπηρεσιών του Δημοσίου να υπάρξουν στο σύγχρονο κόσμο. Αδυνατούν να δουν και να λύσουν ένα λογιστικό πρόβλημα λανθασμένων εγγραφών που δημιούργησαν και το μετακυλίουν σε πολίτες, οι οποίοι δέχονται μια κεραμίδα στο κεφάλι, ακόμη και 20 χρόνια μετά, με απειλή την οικονομική τους καταστροφή.

3. Σχετικά με το Μεσογειακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, τα «Ινστιτούτα» που γράφετε μνημονεύοντας το πόρισμα που «διαπίστωσε» ότι «κανένας όρος από τα καταγεγραμμένα στη σύμβαση δεν εκπληρώθηκε παρά μόνο η εκταμίευση του συμφωνηθέντος ποσού. Επισημαίνεται ότι ως το 2013 δεν είχε εκταμιευθεί κανένα πόσο προς το ΜΙΚ». Αν είχατε “ερευνήσει με αίσθημα εύθυνης” θα είχατε μάθει τα παρακάτω. Το ΜΙΚ είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα ευρωπαϊκά προγράμματα που εστιάζουν με μεθοδολογία σε συγκεκριμένο υλικό σεναριογράφων, σκηνοθετών και παραγωγών που δεν είναι άλλο από αυτό του σεναρίου της μελλοντικής τους ταινίας. Σε κάποιους μπορεί να μην αρέσει η μέθοδος, αλλά αυτό δεν αναιρεί την επιτυχία του προγράμματος τόσα χρόνια. Το πρόγραμμα αξιολογείται και χρηματοδοτείται από το MEDIA ως ένα από τα καλύτερα προγράμματα ανάπτυξης σεναρίου, ελέγχεται από ορκωτούς λογιστές και από την Ευρωπαϊκή επιτροπή, αλλά και από τον ετήσιο απολογισμό που κάνει σε κοινή συνεδρίαση με εκπροσώπους του ΕΚΚ και της ΕΡΤ. Πως λοιπόν λέγεται από την επιθεωρήτρια πως κανένας όρος της σύμβασης δεν εκπληρώθηκε; Τι δίαβασε δηλαδή στην σύμβαση; Και όλοι οι Έλληνες που είναι υπότροφοι; Δηλαδή δεν πληρώνουν για την συμμετοχή τους εκεί, αλλά και οι ξένοι δημιουργοί μεγάλου και μικρού μήκους που τα σενάρια τους γίνονται ταινίες και πολλές από αυτές βραβεύονται σε διεθνή φεστιβάλ τι είναι; Φαντάσματα;

4. Αναδρομικά πληρώθηκε το ΜΙΚ, διότι το ΕΚΚ το 2013 απέκτησε την ταμειακή ρευστότητα που του επέτρεψε να πληρώσει σιγά-σιγά όλες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του. Όπως αυτές στο ΜΙΚ, όπως σε παραγωγούς και σκηνοθέτες και άλλους προμηθευτές. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτό προφανώς δεν το πρόσεξε η επιθεωρήτρια. Δεν είδε σε τι ποσό ανέρχονταν οι υποχρεώσεις ή οι απαιτήσεις του ΕΚΚ τότε; Ούτε την συνολική μείωση των υποχρεώσεων είδε μετά το 2013;

5. Η δήθεν «κακοδιαχείρηση», όπως πλείστες φορές έχετε παρουσιάσει στα γραπτά σας, στα οικονομικά στοιχεία που δεν παρουσιάζονται, για την περίοδο 2011 -2014, φαίνεται καθαρά πως με τις ενέργειες της διοίκησης του ΕΚΚ, το 2013 τα ταμειακά διαθέσιμα του φορέα άγγιξαν το ποσό των 3.000.000 ευρώ. Η κατάσταση πληρωμών του λογιστηρίου εμφανώς το δείχνει αυτό. Η δήθεν «κακοδιαχείριση» μάλιστα συνεχίστηκε τόσο, ώστε το 2014 το ΕΚΚ να παρουσιάζει ταμειακά διαθέσιμα 5.000.000 ευρώ περίπου, δηλαδή αύξηση και να είναι εντάξει στο σύνολο των υποχρεώσεών του. Έτσι κατάφερε να στηρίξει την κινηματογραφική παραγωγή, όταν το κλείσιμο της ΕΡΤ δημιούργησε πρόβλημα και κενό, λόγω της παύσης των χρηματοδοτήσεων των ταινιών. Με αυτό τον τρόπο συνέχισε να ενισχύει την παραγωγή και την προβολή όταν μειώθηκε ο προϋπολογισμός του, λόγω της βίαιης και παράνομης κατάργησης του ειδικού φόρου στο κιν. εισιτήριο για την ενίσχυση της Ελληνικής παραγωγής, διανομής και αιθουσών. Με την δύναμη και την επάρκεια της ταμειακής ρευστότητας, που παραδόθηκε στην νέα διοίκηση, μπορεί να υπηρετεί τους σκοπούς του χωρίς οικονομικά προβλήματα «επιβίωσης». Η αλήθεια των αριθμών δεν δείχνει καμία «μαύρη τρύπα». Δείχνει το αντίθετο.

6. Για τις «μη νόμιμες δαπάνες που εκταμιεύτηκαν για πρόσθετες ιδιωτικές ασφαλιστικές καλύψεις των υπαλλήλων του ΕΚΚ καθώς και του Γ.Δ», δεν διάβασα στο πόρισμα τις συγκεκριμένες διατάξεις στις οποίες βασίζεται με σαφήνεια το «μη νόμιμο». Αν είχατε «ερευνήσει με αίσθημα εύθυνης» θα γνωρίζατε πως είναι μια παροχή, με απόφαση του Δ.Σ του Ε.Κ.Κ από το 1992, καθ’ όλα νόμιμη και συμβατή, παρεχόταν σταθερά στο προσωπικό και τους διοικούντες και απέκτησε δεσμευτικό χαρακτήρα. Επίσης αυτή η οικειοθελής παροχή, ουδέποτε καταβλήθηκε σε υπάλληλο ή στέλεχος του ΕΚΚ, αλλά σε ασφαλιστική εταιρία, άρα για ποιά «αχρεωστήτως καταβληθέντα» από τους εργαζόμενους γίνεται λόγος επιστροφής, αφού δεν τους καταβλήθηκαν ποτέ χρήματα;

7. Γράφετε για τον κ. Αλέξη Γρίβα, ότι έλαβε από το ΕΚΚ «μη νόμιμη και μη κανονική αμοιβή», ύψους 14.396,15 ευρώ έχοντας «συντάξει με τον Γενικό Διευθυντή Γρηγόρη Καραντινάκη ιδιωτικό συμφωνητικό το οποίο δεν είχε κατατεθεί στον φορέα, ούτε υπήρχε σχετική απόφαση Υπουργού, ούτε είχε εγκριθεί η εν λόγω σύμβαση από το ΔΣ, για απασχόλησή του ως εκπροσώπου του ΕΚΚ στο Eurimages». Κατ’ αρχάς, το να διασύρεται ένας κινηματογραφιστής με διεθνή εμβέλεια και περγαμηνές όπως ο κ. Αλέξης Γρίβας, με τέτοιο τρόπο, είναι μάλλον σημείο «ήθους» των καιρών. Κατά δεύτερον, σας ρωτώ και πάλι γιατί δεν «διασταυρώσατε τις πληροφορίες σας» ώστε να μάθετε ότι:

• Υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του ΕΚΚ και επιστολή προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, στην οποία αναφέρεται ότι: «το ΕΚΚ αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στο Eurimages δια του κ. Αλέξη Γρίβα, βάσει της συμφωνίας την οποία θα συνάψει μαζί του». 
• Ο κ. Αλέξης Γρίβας αναφέρεται επίσης σε δύο ΦΕΚ του Υπουργείου Πολιτισμού, ως «Εκπρόσωπος του ΕΚΚ στο Eurimages». Πρόκειται για θέση κύρους, χωρίς πάγια αμοιβή και χωρίς σχέση εξαρτημένης εργασίας. Το Ε.Κ.Κ θεσμικά ενημερώνει το Υπουργείο Πολιτισμού, πράγμα το οποίο και έκανε. 
• Η δε σύμβαση στηρίζεται σε σχέση εντολής και βάσει αυτής καλύπτονται τα έξοδα του εκπροσώπου. Του χορηγείται, δηλαδή, ένα συνολικό ετήσιο ποσό για τα έξοδα μετακίνησης του στο εξωτερικό, στις ετήσιες συνεδριάσεις και εκδηλώσεις του Eurimages, για την εκπλήρωση της εντολής που έλαβε. 
• Επίσης, αν μιλήσουμε με νούμερα που τόσο σας ενδιαφέρουν, μιας και διαρκώς υποστηρίζετε ότι υπήρχε «κακοδιαχείρηση δημοσίου χρήματος» κατά την περίοδο 2011-2014. Το ποσό που αναφέρετε στο άρθρο σας, έτσι αδιευκρίνηστα ως αμοιβή, 14.396,15 ευρώ, είναι πόσο που καλύπτει τα έξοδα εντολής του κ. Α. Γρίβα για τρία (3) χρόνια. Παλαιότερα, πριν την εφαρμογή του ν.3905/2010, την εποχή που όριζε εκπρόσωπο το Υπουργείο Πολιτισμού και πλήρωνε το ΕΚΚ από το ταμείο του, το αντίστοιχο ποσό για το διάστημα των τριών (3) ετών έφτανε πάνω από 160.000,00 ευρώ.

8. Λέτε στο άρθρο σας: «Το πόρισμα βασίστηκε σε μια Έκθεση Διαχειριστικού Ελέγχου ορκωτών λογιστών για την περίοδο 2011-2014, μια έκθεση 60 σελίδων που αποτελεί κόλαφο κακοδιαχείρισης και ατασθαλιών για το ΕΚΚ αλλά, οποία έκπληξις, κρατήθηκε ως επτασφράγιστο μυστικό και δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας». Να σας θυμίσω πως είναι η ίδια εκείνη έκθεση που με άρθρο σας τον Ιανουάριο του 2016, με κατηγορούσατε για «στημένη ανάθεση» προκειμένου να κάνω «παρεμβάσεις». Το «επτασφράγιστο μυστικό» το γνώριζε ο φορέας, το Υπουργείο, εσείς και όλοι οι αναγνώστες σας από τότε. Σύμφωνα με το ανακόλουθο σκεπτικό σας, «έστησα την ανάθεση», έκανα «παρεμβάσεις» και έτσι κατάφερα να παραδωθεί ένας «κόλαφος κακοδιαχείρισης και αταστθαλιών» ώστε να οδηγήσω τον εαυτό μου στον «εισαγγελέα». Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, για τα παραπάνω σας έχω κάνει αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση.

9. Τέλος, για «τις αχρεωστήτως καταβληθέντες» αμοιβές μου ποσού 44.318,20 ευρώ, που αναφέρει για εμένα το πόρισμα της επιθεωρήτριας, αν είχατε ”ερευνήσει με αίσθημα εύθυνης” θα γνωρίζατε ότι έχω δυστυχώς βρεθεί έως και κατηγορούμενος για το ως άνω ζήτημα και απαλλάχθηκα. Στη νομική γλώσσα ονομάζεται αμετάκλητο απαλλακτικό βούλευμα. Το Συμβούλιο Εφετών αναγνώρισε ότι δεν είχα καμία απολύτως ευθύνη, ότι η «ολιγωρία της εποπτευουσας αρχής, δημιούργησε ένα οικονομοτεχνικό και γραφειοκρατικό πρόβλημα» και ότι ταλαιπωρήθηκα σοβαρότατα από τις ουσιώδεις παραλήψεις και αμέλειες που το προκάλεσαν αρχικά. Αλήθεια στην επιθεωρήτρια δεν έγινε γνωστό όλο αυτό; Γι’ αυτό, για όλους όσους έχουμε αδίκως κατηγορηθεί και λασπωθεί πολλάκις ως «κακοδιαχειριστές», ο εισαγγελέας δεν είναι απειλή, είναι σωτηρία.

Με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου.

Γρηγόρης Καραντινάκης Σκηνοθέτης – Παραγωγός 

Η απάντηση των Συντακτών μας

Ως συντάκτες του επίμαχου ρεπορτάζ για το πόρισμα ελέγχου της Επιθεωρήτριας του υπουργείου Οικονομικών στο ΕΚΚ οφείλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

Πρώτον: Ο κ. Καραντινάκης δηλώνει πως έλαβε προ ολίγων ημερών «απόσπασμα από το σχετικό πόρισμα». Απαντάει όμως σαν να έχει γνώση του συνόλου και ούτε λίγο ούτε πολύ εμφανίζει μια ειδυλλιακή εικόνα  για το ΕΚΚ. Τα πάντα λειτουργούσαν και λειτουργούν τέλεια, το ΕΚΚ λειτουργούσε και λειτουργεί άψογα και κάποιοι κακοί- αναμεσά τους κι εμείς- το έχουν βάλει στο μάτι. Θέλουν να καταστρέψουν μια παραδεισένια όαση στο χώρο το ελληνικού πολιτισμού.  Καλώς. Ξεκαθαρίσουμε, όμως, ότι με θεωρίες συνομωσίας δεν ασχολούμαστε. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε ρεπορτάζ και ως «κακοί δαίμονες» θα ενοχλούμε τον παράδεισο των αγγέλων του κ. Καραντινάκη.

Δεύτερον: Μας είναι απολύτως σεβαστές οι ενστάσεις, οι αντιρρήσεις και οι ανασκευές που κάνει ο κ. Καραντινάκης ή ο οποιοσδήποτε άλλος στο επίμαχο πόρισμα. Γι’ αυτό και τις δημοσιεύουμε. Δεν είμαστε αρμόδιοι να να αποφασίσουμε γι’ αυτές. Ο ίδιος ο κ. Καραντινάκης και οποιοσδήποτε άλλος που θίγεται μπορούν να ασκήσουν όσα δικαιώματα τους δίνει ο νόμος απέναντι σε αυτούς που συνέταξαν το πόρισμα. Μέχρι να το κάνουν και μέχρι να δικαιωθούν- εφόσον αυτό συμβεί- εκείνο που ισχύει απέναντί τους ως άμεσα εκτελεστή απόφαση των αρμοδίων ελεγκτικών οργάνων της Πολιτείας είναι το περιεχόμενο του πορίσματος στο σκέλος που αφορά τον καθέναν ξεχωριστά. Γι’ αυτό και το δημοσιεύσαμε.

Τρίτον: Καλά τα μαθήματα δημοσιογραφίας που μας «παραδίδει» ο κ. Καραντινάκης- αν και αναρμόδιος- αλλά του διαφεύγουν ορισμένα βασικά. Ο δημοσιογράφος είναι υποχρεωμένος να διασταυρώνει τις πληροφορίες κι όχι τα ντοκουμέντα. Δηλαδή τις διαπιστώσεις και τις αποφάσεις των εντεταλμένων οργάνων  της Πολιτείας που είναι άμεσα και υποχρεωτικώς εκτελεστές. Το πόρισμα του υπουργείου Οικονομικών για το ΕΚΚ ένα τέτοιο ντοκουμέντο είναι. Ας προσπαθήσει ο κ. Καραντινάκης ή όποιος άλλος να το αμφισβητήσει με θεωρίες περί διασταύρωσης πληροφορίων και τότε να δούμε αν θα αποφύγει την εφαρμογή όσων προβλέπονται στο πόρισμα γι’ αυτόν.

Τέταρτον: Ο κ. Καραντινάκης θέλει να μας απαγορεύσει το δικαίωμα γνώμης και κρίσεων που διατυπώσαμε για το ΕΚΚ με αφορμή το πόρισμα. Κρίσεις τις οποίες αποδέχονται πολλοί στο χώρο του κινηματογράφου- ακόμη και ο πρώην Γενικός Διευθυντής του, ο οποίος υποχρεώθηκε να ανακαλέσει στη συνέχεια ύστερα από τις δημόσιες απειλές που δέχτηκε μέσω εξωδίκων. Ματαιοπονούν όσοι νομίζουν ότι θα μας εξαναγκάσουν σε «δήλωση μετανοίας» και σιωπή. Γι’ αυτό ας μην μας απειλεί ο κ. Καραντινάκης με προσφυγή στον εισαγγελέα. Μια απειλή την οποία ονομάζει σωτηρία «για όλους όσους έχουμε αδίκως κατηγορηθεί και λασπωθεί πολλάκις ως ”κακοδιαχειριστές”». Εμείς την αντιλαμβανόμαστε ως αποδεδειγμένη απειλή εναντίον μας για να σιωπήσουμε. Αν είναι σωτηρία για κάποιους άλλους μένει να αποδειχτεί. 

Υ.Γ. Η ΕΦΣΥΝ και οι υπογράφοντες δεν έχουν προσωπικά με κανέναν. Προσπαθούν να πληροφορήσουν τον ελληνικό λαό για ό,τι τον αφορά και φυσικά για την διαχείριση του δημοσίου χρήματος χωρίς να υπολογίσουν ποιον ευχαριστούν και ποιον δυσαρεστούν. Αν οι δυσαρεστημένοι το παίρνουν προσωπικά δικό τους πρόβλημα. Κι αν απαιτούν από εμάς να σιωπούμε γιατί θα το πάρουν προσωπικά, λάθος πόρτα χτυπάνε.

Γιώργος Πετρόπουλος- Δημήτρης Κανελλόπουλος