Η Κέιτ Μπέκινσεϊλ στο κυνικό σύμπαν της Τζέιν Οστεν

Ερωτες και φιλίες   ★★★☆☆

(Love & Friendship, Ιρλανδία, Γαλλία, Ολλανδία, 2016, 90′)

• σκηνοθεσία: Γουίτ Στίλμαν
• ηθοποιοί: Κέιτ Μπέκινσεϊλ, Κλόι Σεβινί, Ξέιβιερ Σάμιουελ, Στίβεν Φράι

Τι κοινό μπορεί να έχει ο πάλαι ποτέ δανδής του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά («Metropolitan», «Last Days of Disco») με το κυνικό και δαντελένιο σύμπαν της Τζέιν Οστεν; Οπως φαίνεται σ’ αυτή την πρώτη του ταινία πέντε χρόνια μετά το αποτυχημένο «Damsels in Distress», τα πάντα.

Το φιλμ βασίζεται σ’ ένα από τα πρώτα έργα της Οστεν, το «Lady Susan», γραμμένο το 1790 και αμείλικτο στην ειρωνεία του, ακόμα περισσότερο από τα μεταγενέστερα μυθιστορήματά της. Κεντρική ηρωίδα είναι η Λαίδη Σούζαν, μια πανέμορφη χήρα με υψηλές επιδόσεις στο κόρτε. Οπως η ίδια ομολογεί, δεν έχει πια «ούτε σύζυγο ούτε περιουσία» κι είναι αποφασισμένη να εξασφαλίσει και τα δύο, τόσο για την ίδια όσο και για την κόρη της, ρίχνοντας τα δίχτυα της στην αγγλική εξοχή και στα αρχοντικά σπίτια του Λονδίνου, στους ανθισμένους κήπους και στα φωτεινά σαλόνια.

Η Οστεν ταιριάζει στον Στίλμαν: η μπλαζέ επίφαση των ηρώων, η ελαφρότητα της υψηλής κοινωνίας που σκεπάζει απαλά τη βαθιά διάβρωσή της, το λεπτό χιούμορ, ο παιχνιδιάρικος ρυθμός, τα αυστηρά μετρημένα, γενικά πλάνα. Σχεδόν αποκλειστικά γενικά, μια και το μέλημα του Στίλμαν δεν είναι να εμβαθύνει στους ήρωες, απλώς να παρουσιάσει τη δυναμική μιας εποχής, εύκολα αναγνωρίσιμης και σήμερα, με έμφαση στις ταξικές (αν)ισορροπίες και το απολαυστικό κοινωνικό καμουφλάζ.

Με μια νότα αυτοαναφορική, ο Στίλμαν επανασυνδέεται σ’ αυτή την ταινία με τις δύο πρωταγωνίστριες του «Last Days of Disco», σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα. Κι όσο ταιριαστή είναι η Κλόι Σεβινί στον ρόλο της Αμερικανίδας εκπατρισμένης φιλενάδας της Λαίδης Σούζαν, είναι και η Κέιτ Μπέκινσεϊλ που πραγματικά κλέβει την παράσταση, σ’ έναν ρόλο που σαρώνει ολόκληρη την ταινία και της δίνει την ευκαιρία να θυμηθεί και να μας θυμίσει ότι και μακριά από βρικόλακες, είναι ηθοποιός με μπρίο και χάρη.

Χωρίς συναισθηματική κορύφωση, χωρίς ιδιαίτερα επιτεύγματα, ο Στίλμαν φτιάχνει μια ταινία γοητευτική, με φινέτσα, χιούμορ και οξυδέρκεια. Αφιερωμένη σε μια μεγάλη, απροκάλυπτη εγωίστρια, που καταλήγεις να συμπαθείς και να χαμογελάς μαζί της γλυκόπικρα για τα γυρίσματα της ζωής.

ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ, ΡΙΒΙΕΡΑ, ΔΙΟΝΥΣΙΑ, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΛΑΟΥΡΑ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ

Overdrive   ★½☆☆☆☆

(Γαλλία, ΗΠΑ, 2017, 96′)

• σκηνοθεσία: Αντόνιο Ντεγκρέτ
• ηθοποιοί: Σκοτ Ιστγουντ, Φρέντι Θορπ, Ανα ντε Αρμας, Σιμόν Αμπκαριάν

Ωραία κορμιά και τέρμα τα γκάζια. Αλλά όχι, αυτή η ταινία δεν είναι «Fast and Furious», παρότι θα το ήθελε. Δυο αδέλφια, ο Αντριου κι ο Γκάρετ Φόστερ, που ειδικεύονται σε ληστείες πολυτελών αυτοκινήτων, βρίσκονται στη Νότια Γαλλία για ένα «κόλπο», αλλά για κακή τους τύχη μπαίνουν στο στόχαστρο του τοπικού μαφιόζου.

Η ταινία έχει κοσμοπολίτικα ντεκόρ και σέξι μυρωδιά καλοκαιριού, αλλά κι ένα σενάριο υποτυπώδες, με παιδικές ατάκες κι ένα χιούμορ που δεν φτάνει για να καταπιείς την προβλέψιμη δράση. Ταυτόχρονα ωστόσο, έχει μια θεαματική σκηνή αυτοκινητοκυνηγητού με ζηλευτές ζόρικες αντίκες και, κυρίως, έχει πρωταγωνιστή τον Σκοτ Ιστγουντ, εξίσου φωτογενή με τον πατέρα του, Κλιντ, όπως φαίνεται στα τακτικά κοντινά πλάνα στα γαλάζια του μάτια, τα οποία προκαλούν από μόνα τους overdrive, χωρίς να χρειάζεται καν η υπόλοιπη ταινία.

Και μαζί και χώρια    ★½☆☆☆☆

(Sous le même toit, Γαλλία, 2017, 97′)

• σκηνοθεσία: Ντομινίκ Φαρουτζιά
• ηθοποιοί: Ζιλ Λελούς, Λουίζ Μπουργκουέν

Η κεντρική ιδέα είναι μία που επανέρχεται τελευταία στο σινεμά ως σημείο των καιρών. Ενα ζευγάρι με δυο παιδιά χωρίζει αλλά, λόγω της οικονομικής κρίσης (και, κυρίως, της επιπολαιότητας εκείνου), αναγκάζεται να συνεχίσει να συγκατοικεί, μέχρι νεωτέρας. Αυτό συμβαίνει στον παρορμητικό Ιβάν και τη μυαλωμένη Ντελφίν, παρότι, από την αρχή, είναι προφανής η συνεχιζόμενη έλξη μεταξύ τους.

Εμπορική γαλλική κωμωδία, μ’ ένα φωτογενές και στιβαρό πρωταγωνιστικό ζευγάρι, που ξεκινά με ενδιαφέρουσα ένταση, τρυφερό χιούμορ και μια έξυπνη αίσθηση επικαιρότητας, για να ξετυλιχτεί στο δεύτερο μέρος της με την κοινοτοπία και την ευκολία του είδους της: σαν εμπορική γαλλική κωμωδία.

Αόρατος επισκέπτης    ★½☆☆☆☆

(Contratiempo, Ισπανία, 2016, 106′)

• σκηνοθεσία: Οριόλ Πάουλο
• ηθοποιοί: Μάριο Κάσας, Μπάρμπαρα Λένι, Ανα Βάγκενερ, Χοσέ Κορονάδο, Φρανθέσκ Ορέγια

Στην εξελισσόμενη παράδοση του ισπανικού θρίλερ, η ταινία του Οριόλ Πάουλο (σκηνοθέτη πριν από λίγα χρόνια τού «Το σώμα» και σεναριογράφου τού «Τα μάτια της Τζούλια») αποδεικνύεται πιο κοσμοπολίτικη, πιο κομψή, αλλά και αναίτια βαριά στα παρακλάδια της πλοκής της.

Ο Αντριάν Ντόρια, επιτυχημένος νεαρός επιχειρηματίας, κατηγορείται για τον φόνο της ερωμένης του. Δεν έχει μνήμη του συμβάντος, δεν έχει άλλοθι, έχει όμως μια δυνατή δικηγόρο, ειδικευμένη στην προετοιμασία καταθέσεων. Μαζί της θα περάσει ένα βράδυ, ξεψαχνίζοντας την ιστορία του, σε μια κατάθεση όπου τα όρια μεταξύ αλήθειας, ψέματος και φαντασίας χάνονται ακόμα και για τους ίδιους τους ήρωες.

Στον «Αόρατο επισκέπτη», ο Πάουλο έχει στιλ, έχει την ικανότητα να χτίσει έναν πυκνό, δαιδαλώδη ιστό αφήγησης, με σασπένς και μυστήριο: επαναλαμβάνοντας, μέσα από την ανάκριση, τα γεγονότα και προσπαθώντας να εντοπίσει λεπτομέρειες και ανακρίβειες, βάζει και τον θεατή στο ίδιο αγωνιώδες παιχνίδι του ντετέκτιβ. Μόνο που η ένταση και η πυκνότητα ξεφουσκώνουν απότομα στο τελευταίο μέρος της ταινίας, σ’ ένα φιλμ με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την κινηματογραφική του φόρμα παρά για το πόσο πειστικό είναι το σενάριό του.

VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, ΑΘΗΝΑΙΑ ΚΟΛΩΝΑΚΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ, ΦΛΟΙΣΒΟΣ, ΡΙΑ ΒΑΡΚΙΖΑ, ΑΜΙΚΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ, ΑΡΚΑΔΙΑ ΒΥΡΩΝΑΣ, ΜΑΣΚΩΤ ΤΑΥΡΟΣ, ΟΝΑΡ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, ΦΛΕΡΡΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΓΛΥΦΑΔΑ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ, ΛΙΛΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΤΡΙΑΝΟΝ ΣΑΡΩΝΙΔΑ

Οι ασύλληπτες διακοπές του Λουί ντε Φινές     ★★½☆☆☆

(Les grandes vacances, Γαλλία, 1967, 85′)

• σκηνοθεσία: Ζαν Ζιρό
• ηθοποιοί: Λουί ντε Φινές, Φερντί Μέιν, Μαρτίν Κέλι, Φρανσουά Λέκια

Ο κύριος Μποσκιέ, αυστηρός διευθυντής οικοτροφείου, στέλνει τον αχαΐρευτο γιο του στην Αγγλία με ανταλλαγή μαθητών, για να συμμορφωθεί. Το σχέδιό του φυσικά θα αποδειχτεί αποτυχημένο κι ο Μποσκιέ θα αναγκαστεί να διασχίσει τη Μάγχη, προσπαθώντας να διασώσει την οικογενειακή τιμή και να τις βρέξει ένα χεράκι στον κανακάρη του. Από τις διασημότερες κωμωδίες του Γάλλου εμβληματικού ηθοποιού, αξίζει περισσότερο για την ανέφελη, ξεκούραστη, νοσταλγική αίσθηση του να βλέπεις, πάλι, Λουί ντε Φινές σε θερινό σινεμά.

Μ.Α.Τ. Μονάδα Αποδόμησης Τάξης    ★☆☆☆☆

(R.A.I.D. Dingue, Γαλλία, Γαλλία, Βέλγιο, 2016, 105′)

• σκηνοθεσία: Ντάνι Μπουν
• ηθοποιοί: Αλίς Πολ, Ντάνι Μπουν, Μισέλ Μπλαν, Ιβάν Ατάλ, Σαμπίν Αζεμά

Η Αλίς θέλει με πάθος, εδώ και χρόνια, να μπει στις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, αλλά δεν μπορεί. Γιατί είναι αδέξια, άγαρμπη κι άτσαλη. Τώρα, λοιπόν, που ο υπουργός πατέρας της θα ασκήσει τις απαραίτητες πιέσεις, η Αλίς είναι αποφασισμένη να αποδείξει την αξία της χωρίς να στραβοπατήσει ούτε μια φορά. Ο Ντάνι Μπουν γράφει και σκηνοθετεί μια κωμωδία που κάνει τη «Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή» να μοιάζει με Μπέργκμαν. Ακόμα χειρότερα, δεν προσφέρεται καν για τους δικούς του φαν γιατί, μεγαλόκαρδα, αφήνει την Αλίς Πολ να πρωταγωνιστήσει.