Κατά τα άλλα μικρό το κακό θα σκεφτεί κανείς, αλλά στην Αυστραλία για να εκλεγείς βουλευτής πρέπει να έχεις μόνο την Αυστραλιανή υπηκοότητα.
Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι και Νεοζηλανδός πολίτης.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν το γνώριζε μέχρι πρόσφατα, αλλά η… περιπετειώδης αποκάλυψη ήδη απειλεί την πλειοψηφία μιας έδρας που έχει η κυβέρνηση στη Βουλή.
Ο Τζόις είναι πιθανό να γίνει ο πέμπτος πολιτικός μέσα σε λίγες εβδομάδες, που θα χάσει γι αυτό τον λόγο την έδρα του, καθώς από τα μέσα Ιουλίου έχει διαπιστωθεί ότι άλλοι τέσσερις γερουσιαστές εμπίπτουν στην σχετική απαγόρευση του Συντάγματος και δυο εκ των οποίων έχουν ήδη αναγκαστεί σε παραίτηση.
Η περίπτωση του Τζόις ωστόσο έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία για τον πρωθυπουργό Μάλκομ Τέρνμπουλ και την συντηρητική κυβέρνηση συνασπισμού.
Γιατί; Διότι ο Τέρνμπουλ ηγείται του μεγαλύτερου εταίρου, του κόμματος των Φιλελευθέρων και ο Τζόις του μικρότερου Εθνικού κόμματος. Εάν ο Τζόις εξαναγκαστεί σε παραίτηση από την βουλευτική του έδρα, η κυβέρνηση συνασπισμού θα χάσει την πλειοψηφία μιας έδρας που έχει στη Βουλή.
Το θέμα τώρα θα εξετάσει το ανώτατο δικαστήριο, το οποίο καλείται να αποφασίσει εάν η υπηκοότητα Νέας Ζηλανδίας του Τζόις δεν του δίνει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
Το Σύνταγμα της χώρας προβλέπει ότι όποιος κατέχει διπλή υπηκοότητα απαγορεύεται να κατέχει και δημόσιο αξίωμα, εκτός κι εάν αποδείξει ότι έκανε τα «λογικά βήματα« για να την αποκηρύξει.
Τώρα το κατάλαβε;
Τα μέσα ενημέρωσης θέτουν πλείστα όσα ερωτήματα στον Τζόις, ο οποίος με δήλωση του ενώπιον της Βουλής παραδέχθηκε ότι έχει και την υπηκοότητα της Νέας Ζηλανδίας, πράγμα που επιβεβαίωσε και η κυβέρνηση της γειτονικής χώρας.
Ο ίδιος υποστήριξε στις δηλώσεις του ότι έγινε εν αγνοία του πολίτης και της Νέας Ζηλανδίας.
«Ούτε εγώ ούτε οι γονείς μου είχαν λόγο να πιστεύουν ότι μπορεί να είμαι πολίτης και άλλης χώρας» ισχυρίστηκε ο Τζόις.
«Γεννήθηκα στην Αυστραλία το 1967 από Αυστραλή μητέρα και νομίζω πέμπτης γενιάς. Ο πατέρας μου είχε γεννηθεί στη Νέα Ζηλανδία, ήρθε στην Αυστραλία το 1947 ως υπήκοος της μεγάλης Βρετανίας- στην πραγματικότητα όλοι είμασταν Βρετανοί υπήκοοι τότε. Το σχήμα της υπηκοότητας Νέας Ζηλανδίας- Αυστραλίας προέκυψε αργότερα, το 1948. Ούτε οι γονείς μου ούτε εγώ υποβάλαμε ποτέ αίτηση για να γίνω πολίτης της Νέας Ζηλανδίας».
Ο Τζόις αρνείται να απόσχει από τα καθήκοντα του αντιπροέδρου μέχρι να βγει η δικαστική απόφαση και θα συνεχίσει να ψηφίζει στην Βουλή.
Η στάση του αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αντίστοιχη προσέγγιση του υπουργού Ενέργειας Ματ Κάναβαν, ο οποίος δήλωσε ότι μέχρι να εκδώσει το Ανώτατο Δικαστήριο την απόφαση του θα απέχει από τα καθήκοντά του.
Όπως διαπιστώθηκε τον περασμένο μήνα ο Κάναβαν, εκτός από Αυστραλός ήταν και Ιταλός υπήκοος.
Τον περασμένο μήνα δυο γερουσιαστές των Πρασίνων, οι Scott Ludlam και Larissa Waters παραιτήθηκαν από το σώμα όταν αποκαλύφθηκε ότι είχαν και την υπηκοότητα της Νέας Ζηλανδίας και του Καναδά αντίστοιχα. Τότε οι κεντροδεξιοί πανηγύριζαν με την εξέλιξη.
Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει και την περίπτωση του ακροδεξιού Μάλκομ Ρόμπερτς που έχει και την Βρετανική υπηκοότητα και ο οποίος επίσης αποφάσισε να παραμείνει στη Βουλή μέχρι να βγει η απόφαση.
Το περίεργο με την υπόθεση του Τζόις είναι ότι οι αποκαλύψεις έγιναν στη Νέα Ζηλανδία και όχι στην Αυστραλία. Ο βουλευτής των Νεοζηλανδών Εργατικών Κρις Χιπκινς άθελα του το προκάλεσε όταν υπέβαλε στις 9 Αυγούστου δυο γραπτές ερωτήσεις προς τον υπουργό Εσωτερικών της χώρας ζητώντας να μάθει:«Εάν τα παιδιά που γεννιούνται στην Αυστραλία από Νεοζηλανδούς γονείς παίρνουν αυτομάτως και την υπηκοότητα της Νέας Ζηλανδίας: Κι εάν όχι τι διαδικασία πρέπει να ακολουθήσουν για να την αποκτήσουν».
