Τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής, με βασικό άξονα την εσωτερική υποτίμηση, προϋποθέτουν τη μείωση των απολαβών των εργαζομένων και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Ενας εργαζόμενος με ελάχιστα νομικά εφόδια προστασίας στα χέρια του αποτελεί, προφανώς, το καλύτερο εργαλείο για την αύξηση της κερδοφορίας ενός εργοδότη, ενώ η απειλή της ανεργίας καθιστά τον εργαζόμενο τρομαγμένο και ευάλωτο.
Η ελληνική κοινωνία βίωσε για χρόνια τη γιγάντωση του σχήματος αυτού και οι εργαζόμενοι βίωσαν με τον χειρότερο τρόπο την απαξίωση της εργατικής δύναμής τους.
Η υπόσχεση των προηγούμενων κυβερνήσεων πως η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων θα απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις και θα φέρει αύξηση των θέσεων εργασίας αποδείχτηκε τρανταχτό ψέμα. Αποχαλινώθηκαν οι εργοδότες, εκτοξεύθηκε στα ύψη η «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, ενώ ισχυροποιήθηκε η εργοδοτική τρομοκρατία.
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, που εισήχθη χθες στη Βουλή, αποτελεί καλή είδηση, επειδή είναι ένα πρώτο ρήγμα στην αυθαιρεσία των εργοδοτών.
Το νομοσχέδιο φέρνει, μεταξύ άλλων, λύσεις για την αντιμετώπιση της υποδηλωμένης ανασφάλιστης εργασίας, για την απλήρωτη εργασία, για την προστασία της μητρότητας και των ευάλωτων εργαζομένων, προβλέπει τη γρήγορη εκδίκαση των εργατικών αγωγών, ενώ αποκλείει τους παρανομούντες εργοδότες από το «άθλημα» της κρατικοδίαιτης δραστηριότητάς τους. Παράλληλα θεσπίζονται θετικές ρυθμίσεις για τα άτομα με αναπηρία.
Το νομικό οπλοστάσιο υπήρχε και παλαιότερα, αλλά οι εργαζόμενοι δεν το χρησιμοποιούσαν για λόγους που διέφεραν ανάλογα με το είδος της επιχείρησης ή την εργασιακή συγκυρία.
Τώρα το οπλοστάσιο για τους εργαζομένους θα ενισχυθεί και οι εργαζόμενοι θα μπορούν να κινηθούν πιο αποτελεσματικά και πιο γρήγορα ώστε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Κομβικό ρόλο από εδώ και πέρα θα έχουν τα συνδικάτα και τα σωματεία, τα οποία αναδείχτηκαν -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- σε παρακολουθητή των εξελίξεων, ακόμα και σε υποστηρικτή της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων.
Οι εργαζόμενοι οφείλουν να δραστηριοποιηθούν και να ενταχθούν στις ενώσεις τους, να αλλάξουν ή να ριζοσπαστικοποιήσουν τις ηγεσίες τους, να πιέσουν την εκάστοτε κυβέρνηση να λάβει ακόμα πιο φιλεργατικά μέτρα, να αντιπαρατεθούν στα σχέδια υπονόμευσης της δύναμής τους. Οπως λέει άλλωστε το γνωστό σύνθημα, «εργάτη, χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά».
