Το δεδομένο ότι η φετινή εθνική ομάδα, τηρουμένων των αναλογιών, παρουσιάζει τη μεγαλύτερη πληρότητα των τελευταίων χρόνων, δεν σημαίνει ότι ο ομοσπονδιακός τεχνικός Κώστας Μίσσας δεν έχει «πονοκεφάλους».
Αλλους θα πρέπει να τους αντιμετωπίσει με τις αποφάσεις του και με άλλους θα πρέπει να μάθει να ζει, από τη μέρα που ξεκίνησε η προετοιμασία μέχρι την μέρα που θα τελειώσει η φετινή προσπάθεια, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε.
Ο πρώτος αφορά την αγωνιστική και συναισθηματική διαχείριση των πολλών έμπειρων παικτών που έχει στη διάθεσή του.
Είναι προφανές ότι όλοι μπορεί να χρειαστούν σε μια τόσο μακριά και επίπονη διαδρομή, όμως το πιθανότερο είναι να υπάρξουν παιχνίδια στα οποία κάποια «ονόματα» θα έχουν περιορισμένο χρόνο συμμετοχής.
Τυπικά, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και οι δώδεκα, αλλά ουσιαστικά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα κάποιοι από αυτούς να μην έχουν ουσιαστική συμμετοχή.
Ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας από αυτούς θα δεχτεί και θα αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση θα είναι καθοριστικός, γιατί είναι κανόνας ότι σε αυτά τα τουρνουά των δύο εβδομάδων η ατμόσφαιρα παίζει τον βασικότερο ρόλο.
Δεν είναι μακρινό το παράδειγμα της ομάδας του 2015, που εμφανίστηκε πάνοπλη, αλλά κατέληξε όχι μόνο αδύναμη να αποκλείσει την ελλιπή Ισπανία αλλά γύρισε πίσω γεμάτη «μούτρα».
Υπήρχαν παίκτες που δεν έβλεπαν την ώρα να τελειώσει το τουρνουά, νιώθοντας ότι ο προπονητής (ήταν ο Φώτης Κατσικάρης, για την ιστορία) δεν τους εμπιστευόταν, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι ύστερα από εκείνο το τουρνουά, στο παρκέ του «Πιερ Μορουά» της Λιλ, ο Βασίλης Σπανούλης ανακοίνωσε την αποχώρησή του, παρότι οι πληροφορίες λένε ότι δεν ήταν στα σχέδιά του. Λίγες μέρες αργότερα, τον ακολούθησε ο Νίκος Ζήσης.
Αν προσπαθήσουμε να κάνουμε μια αναγωγή στη φετινή ομάδα, η πληθωρική παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι ξεκάθαρο ότι θα περιορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τον χρόνο συμμετοχής των άλλων φόργουορντ, μέσα στους οποίους περιλαμβάνεται ο φορμαρισμένος Κώστας Παπανικολάου και ο πολλά υποσχόμενος Ιωάννης Παπαπέτρου.
Ηδη ο ομοσπονδιακός τεχνικός έχει αρχίσει το ψυχολογικό μασάζ, προσπαθώντας να κρατήσει εκτός από τις ισορροπίες και το κίνητρο σε πολύ ψηλό βαθμό.
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι μετά τη νίκη επί της Μ. Βρετανίας στην Πάτρα, ξεκαθάρισε ότι «δεν θα αλλάξει και πολλά πράγματα στην τακτική η επανένταξη του άσου των Μπακς στην ομάδα», ενόψει του τουρνουά του Βελιγραδίου, που ξεκίνησε χθες με την αναμέτρηση κόντρα στο Μαυροβούνιο και ολοκληρώνεται απόψε (22.00, ΕΡΤ1) κόντρα στην οικοδέσποινα Σερβία.
Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο πως, αν μέχρι την τελική επιλογή διαπιστώσει ότι κάποιος στραβομουτσουνιάσει, δεν θα διστάσει να τον «κόψει».
Ο δεύτερος «πονοκέφαλος» έχει να κάνει με τον καταρτισμό της τελικής δωδεκάδας που θα ταξιδέψει στη Φινλανδία. Λογικά, από τους 15 που έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεσή του, ο Ντίνος Μήτογλου και ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης θα πρέπει ήδη να νιώθουν ευχαριστημένοι που συμπεριλήφθηκαν στην προεπιλογή και συνεπώς θεωρούνται υπολογίσιμα στελέχη, αν όχι για το άμεσο, τουλάχιστον για το απώτερο μέλλον μαζί με τους «Αμερικανούς» Ντόρσεϊ και Ογκαστ.
Θεωρητικά, λοιπόν, θα «κοπεί» ένας από τους υπόλοιπους 13, με τη μάχη να δίνουν, καθείς με τα όπλα του, οι Θανάσης Αντετοκούνμπο, Αγραβάνης και Μπόγρης.
Η δυναμικότητα του Θανάση στα ριμπάουντ και στις διεκδικούμενες μπαλιές στον αέρα και στο παρκέ και η ικανότητα του Αγραβάνη να παίζει ακόμη και στο «πέντε» στα κοντά σχήματα τους δίνουν ένα καθαρό προβάδισμα απέναντι στον Μπόγρη, ο οποίος παίζει μόνο στο «πέντε» και έχει μπροστά του τον αρχηγό Γιάννη Μπουρούση και τον εξαιρετικά βελτιωμένο (λόγω ΝΒΑ) Γιώργο Παπαγιάννη.
Ο τρίτος και τελευταίος «πονοκέφαλος» έχει να κάνει καθαρά με τη μοναδική οφθαλμοφανή αδυναμία σε επίπεδο τακτικής.
Από τη στιγμή που και οι δύο βασικοί σέντερ (Μπουρούσης, Παπαγιάννης) έχουν βαριά κορμιά, αυτόματα γίνονται ευάλωτοι στόχοι για ομάδες που τους σημαδεύουν στο «pick and roll» και διαθέτουν περιφερειακούς οι οποίοι μπορούν να σουτάρουν μετά από ντρίπλα, τη στιγμή δηλαδή που οι ψηλοί αντί να βγουν δυναμικά κάνουν βήματα πίσω για να προστατεύουν το καλάθι.
Μια πρώτη ένδειξη είναι ότι σε περίπτωση που το πρόβλημα αυτό εξελιχθεί σε μεγάλο μπελά και θα υπάρξει διάθεση για μια πιο επιθετική (και πιεστική) αντιμετώπιση του «pick and roll», ίσως να εμφανιστεί ένα σχήμα που για τις αμυντικές αυτές ανάγκες μπορεί να έχει στο «πέντε» είτε τον Πρίντεζη είτε τον Αγραβάνη είτε -ακόμη πιο συχνά- τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος λόγω μεγέθους και αθλητικών προσόντων τα κάνει όλα και συμφέρει.
