Δεξιά λωρίδα ή αριστερή στροφή;

Τον θερινό ενθουσιασμό στην ελληνική Κεντροαριστερά και την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για έναν πολιτικό χώρο σε βαθιά κρίση την τελευταία εξαετία θα διαδεχτεί ένα σκληρό πολιτικό δίλημμα το φθινόπωρο σχετικά με τον προσανατολισμό της παράταξης. Μέχρι στιγμής έχουν σχεδόν «κλειδώσει» οι τρεις πρώτες υποψηφιότητες για την εκλογή ηγεσίας που θα διεξαχθεί το αργότερο μέχρι τον Νοέμβριο.

Το φαβορί παραμένει η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, που πήρε τις σχετικές πρωτοβουλίες για τη διεύρυνση του χώρου.

Στο παιχνίδι μπήκε πρόσφατα και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, με απήχηση στο πιο κεντρώο και εκσυγχρονιστικό ακροατήριο, ενώ την προσεχή Τετάρτη αναμένεται να ανακοινώσει επισήμως την υποψηφιότητά του και ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Γιάννης Ραγκούσης.

Πέρα από τα πρόσωπα, στα κόμματα και στις κινήσεις της Κεντροαριστεράς και του ευρύτερου Κέντρου, αλλά ακόμη και εντός της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, συγκρούονται πολιτικά και ιδεολογικά δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις.

Η πρώτη επιδιώκει την ανασυγκρότηση της παράταξης και την επιστροφή της σε ρόλο πρωταγωνιστή. Τηρεί -για την ώρα- ίσες αποστάσεις από Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζει σε ένα ικανό διψήφιο ποσοστό στις επόμενες εκλογές και αργά ή γρήγορα να εκτοπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ από τον κυρίαρχο ρόλο του στο αντιδεξιό μέτωπο.

Η άποψη αυτή εκφράζεται κατά κύριο λόγο από τη σημερινή ηγεσία της Φώφης Γεννηματά και με αυτήν συντάσσονται η ΔΗΜΑΡ του Θανάση Θεοχαρόπουλου, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και μη προεδρικοί βουλευτές, όπως ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

Η δεύτερη -και μικρότερη σε αριθμό υποστηρικτών- συμβιβάζεται με την ύπαρξη ενός μικρού «κεντρώου» κόμματος, χρησιμοποιεί έντονη αντιΣΥΡΙΖΑ ρητορική και η πολιτική της πρόταση καταλήγει ουσιαστικά σε μια πιθανή συνεργασία του χώρου με τη Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά τις επόμενες εκλογές.

Φορείς αυτής της άποψης είναι μεταξύ άλλων ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, βουλευτές όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Λεωνίδας Γρηγοράκος, αλλά και πρώην στελέχη που επιθυμούν να παίξουν ρόλο εκ νέου, όπως η Αννα Διαμαντοπούλου και ο Γιώργος Φλωρίδης (Ωρα Αποφάσεων).

Το χάσμα που χωρίζει τις δύο απόψεις αναδείχτηκε ανάγλυφα όταν ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Χρηστίδης, «τόλμησε» τον περασμένο Ιούνιο να πει το σύνθημα «Μπροστά και Αριστερά» στο συνέδριο της ΔΗΣΥ και οι εκπρόσωποι της δεύτερης άποψης είχαν σχεδόν… αλλεργική αντίδραση και μόνο στο άκουσμα της λέξης «Αριστερά».

Ο Σταύρος Θεοδωράκης

Κοντά στη δεύτερη άποψη βρίσκεται και ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης. Για την ώρα παραμένει επιφυλακτικός με τις διαδικασίες που έχει ξεκινήσει η ΔΗΣΥ, παρά την παρουσία του καθηγητή Νίκου Αλιβιζάτου στην οργανωτική επιτροπή, και αναμένεται να αποσαφηνίσει τη θέση του στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να συμπράξει στην απορρόφηση του Ποταμιού από τη ΔΗΣΥ, υπάρχουν όμως στελέχη και βουλευτές του κόμματος που διατηρούν την αυτονομία τους, π.χ. ο Σπύρος Λυκούδης (Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς) και ο Παναγιώτης Βλάχος (Κίνηση Μπροστά), που βλέπουν με θετικό μάτι τις διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει.

Μπορεί οι εξελίξεις στην Κεντροαριστερά να τρέχουν, με βασικό ορόσημο την εκλογή ηγεσίας σε ένα κόμμα που για την ώρα δεν υφίσταται καν, όμως παραμένουν αναπάντητα τρία βασικά ερωτήματα που θα καθορίσουν και τις εξελίξεις:

■ Ο νέος φορέας θα είναι ένα νέο κόμμα ή μετεξέλιξη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης;

■ Ποια μορφή θα έχει; Πολυκομματικός (όπως επιθυμούν ΠΑΣΟΚ, ΚΙΔΗΣΟ) ή ενιαίος με υπέρβαση των υφιστάμενων σχημάτων (όπως επιθυμούν ΔΗΜΑΡ, Κινήσεις);

■ Θα συμμετάσχoυν τελικά στις διαδικασίες το Ποτάμι και η Ωρα Αποφάσεων;

Παράλληλα, ανοιχτά είναι και άλλα ζητήματα, για πολλούς όχι ήσσονος σημασίας, όπως τι θα συμβεί π.χ. αν εκλεγεί αρχηγός που δεν είναι εν ενεργεία βουλευτής, αλλά και τι θα απογίνουν τα τραπεζικά δάνεια ύψους 190 εκατ. ευρώ που έχει το ΠΑΣΟΚ.