Η ισχύς εν τη ενώσει… κατά της Δεξιάς

Αυτό που δεν κατόρθωσαν να κάνουν τους πρώτους μήνες του 2016, όταν τα νούμερα έβγαιναν έστω και οριακά και θα μπορούσαν να εμποδίσουν τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης Ραχόι, οι Ισπανοί σοσιαλιστές και το Podemos προσπαθούν να το υλοποιήσουν σήμερα, σε μια πιο εμβρυακή μορφή: μια συνεργασία εντός της Βουλής απέναντι στις πολιτικές της δεξιάς κυβέρνησης.

Δύο ώρες και δέκα λεπτά διήρκεσε το βράδυ της Δευτέρας η συνάντηση ανάμεσα στον Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος πρόσφατα επανεξελέγη πανηγυρικά από τη βάση γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE), τον Πάμπλο Ιγκλέσιας του Podemos και τις κοινοβουλευτικές ομάδες τους.

«Τέθηκαν οι βάσεις για μια κοινοβουλευτική συνεργασία», δήλωσε η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του Podemos, Ιρένε Μοντέρο.

Πρόσθεσε ότι αυτή η συνεργασία ίσως προοιωνίζεται μια «εναλλακτική κυβέρνηση» και ότι «αυτός που θα ταραχτεί περισσότερο θα είναι ο Ραχόι».

Πιο «προσγειωμένη» η ομόλογός της από το PSOE, Μαργαρίτα Ρόμπλες, μίλησε απλά για «προκαταρκτική κοινοβουλευτική συνεργασία κι ύστερα βλέπουμε».

Δεν παρέλειψε μάλιστα να πετάξει κάποια «καρφιά» στο Podemos για την παλαιότερη στάση του: «Αν βιάζονταν και τότε, όπως λένε ότι βιάζονται τώρα, ο Πέδρο Σάντσεθ θα ήταν πρωθυπουργός».

Τα δύο κόμματα, τα οποία διαφωνούν ως προς το καθεστώς της Καταλονίας και το δημοψήφισμα περί ανεξαρτησίας, συμφώνησαν στη δημιουργία μιας «κοινοβουλευτικής οντότητας» που θα φέρει το θέμα προς συζήτηση στο εθνικό Κοινοβούλιο.

Σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά ζητήματα, συμφώνησαν να ξεκινήσουν διάλογο, μεταξύ άλλων, για τις συντάξεις, την αύξηση του κατώτατου μισθού, την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη θέσπιση κατώτατου εγγυημένου εισοδήματος.

Μέχρι τη συνάντηση της Δευτέρας, προηγήθηκε ένα στάδιο ωρίμανσης που οδήγησε από την αντιπαλότητα στη συνεννόηση.

Το μεν Podemos δεν μπόρεσε να ξεπεράσει σε ψήφους το PSOE στις εκλογές πέρυσι τον Ιούνιο, όπως είχε βάλει στόχο, παρά και την εκλογική του συνεργασία με την Ενωμένη Αριστερά (IU), ενώ οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν ανοδική πορεία.

Οι δε Σοσιαλιστές, αφού πέρασαν «από σαράντα κύματα» με μια σοβαρή εσωτερική κρίση που τους έφερε στα πρόθυρα της διάσπασης, συνειδητοποιούν ότι δεν θα κερδίσουν πίσω ένα κομμάτι των ψηφοφόρων τους που έχει φύγει προς τα αριστερότερα.

Και οι δύο κατανοούν πλέον ότι είναι καταδικασμένοι είτε να ενώσουν τις δυνάμεις τους είτε να αφήσουν την εξουσία επ’ αόριστον στο δεξιό Λαϊκό Κόμμα.

Ενα κόμμα βαθύτατα διεφθαρμένο και πρόθυμο να υλοποιήσει κάθε απαίτηση των μεγάλων εγχώριων και ξένων οικονομικών κέντρων.

«Εντολές» ΔΝΤ προς Μαδρίτη

Χθες, το ΔΝΤ, στην ετήσια έκθεσή του για την ισπανική οικονομία, καλούσε τη Μαδρίτη να επιλύσει τα «τρωτά σημεία» της οικονομίας της.

Πώς; Με νέες περικοπές των δημόσιων δαπανών για να μειωθεί το έλλειμμα, αύξηση του ΦΠΑ, αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων μόνο κατά 0,25%, θέσπιση παράλληλου ιδιωτικού συνταξιοδοτικού συστήματος, ενίσχυση των επιχειρήσεων, διατήρηση των «ευέλικτων» μορφών εργασίας, περισσότερες συγχωνεύσεις τραπεζών.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι διόλου συμπτωματική…