Ανοιχτές έχει τις κεραίες του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανησυχώντας για το αν θα πέσουν και τα τελευταία κάστρα προστασίας της μισθωτής εργασίας.
Παρότι εκφράζει την άποψη ότι το 3ο Μνημόνιο υποστηρίζει τη μεταρρύθμιση στο καθεστώς των ομαδικών απολύσεων (πλέον όλα έχουν εναποτεθεί στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη), εντούτοις διαπιστώνει ότι δεν υφίσταται ευρεία πολιτική βούληση.
Από την άλλη, εκφράζει την ανησυχία του για τον θεσμό της επεκτασιμότητας, αφού θεωρεί ότι θα οδηγήσει σε αυξήσεις μισθών μέσω των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, κάτι που κατά την άποψη των συντακτών της έκθεσης θα οδηγήσει σε νέα μείωση θέσεων εργασίας (έστω και αν έχει διαψευστεί πολλάκις αυτή η θεώρηση, την οποία ακολούθησαν ασμένως πρωθυπουργοί όπως ο Λ. Παπαδήμος και Αντ. Σαμαράς).
Σύμφωνα με το ΔΝΤ λοιπόν, η επερχόμενη κατάργηση της αναστολής της αρχής της επεκτασιμότητας θα φέρει μεγαλύτερη ευελιξία των μισθών σε επίπεδο επιχείρησης, η οποία -σύμφωνα πάντα με τους συντάκτες της έκθεσης- θα βλάψει την ανταγωνιστικότητα.
Από την άλλη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο περιμένει την αυστηροποίηση του πλαισίου προκήρυξης των απεργιακών κινητοποιήσεων (θα πρέπει να λαμβάνεται η απόφαση με πλειοψηφία όλων των μελών ενός σωματείου και όχι μόνο των παρισταμένων).
Οσο αφορά τις συντάξεις το ΔΝΤ κάνει λόγο για περιστολή της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 12% (όταν η κυβέρνηση μιλά για 9%) την τριετία 2019-2021, γεγονός που θα φέρει, σύμφωνα πάντα με τους συντάκτες της έκθεσης, εξοικονόμηση ίση με το 1% του ΑΕΠ.
